Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Pomorskie inwestycje w infrastrukturę warte ponad 50 mld zł 
Pomorskie inwestycje w infrastrukturę warte są ponad 50 mld zł, co czyni to województwo liderem – obok Mazowsza – pod względem wartości realizowanych i planowanych projektów. Wkrótce dołączą do nich m.in. Droga Czerwona oraz budowa falochronu osłonowego w Porcie Gdańsk.
Jak wynika z ostatniego raportu firmy badawczej Spectis zatytułowanego „Rynek budowlany w Polsce 2021-2026 – analiza 16 województw”, całkowita wartość 960 największych realizowanych oraz planowanych inwestycji w Polsce szacowana jest na 682 mld zł. Liderami pod względem wartości projektów są województwa pomorskie i mazowieckie. W obu wartość inwestycji przekracza 50 mld zł. Na kolejnych pozycjach znajdują się województwa śląskie i małopolskie – po ponad 45 mld zł, oraz dolnośląskie i zachodniopomorskie – po blisko 40 mld zł.
W gdyńskim porcie w poniedziałek 11 kwietnia br. podpisano umowę o sfinansowaniu prac przygotowawczych do budowy Drogi Czerwonej w Gdyni. Spółka Centralny Port Komunikacyjny przekaże na ten cel 20 mln zł. Szacowana łączna wartość projektu to 2,7 mld zł. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad zaplanowała budowę Drogi Czerwonej na ok. pięć lat.
Budowa Drogi Czerwonej to inwestycja o dużym znaczeniu gospodarczym, nie tylko w wymiarze lokalnym. Będzie to tzw. ostatnia mila bezpośrednio włączająca gdyński port do sieci dróg ekspresowych i autostrad, co poprawi atrakcyjność inwestycyjną Trójmiasta dla przedsiębiorców z całego świata. Droga Czerwona zapewni dalszy rozwój Portu Gdynia, ale będzie miała ogromne znaczenie również dla ogólnopolskiego Programu CPK.
Wiceminister infrastruktury, pełnomocnik rządu ds. CPK Marcin Horała
Droga Czerwona to bezpośredni łącznik z Obwodnicą Trójmiasta, który połączy gdyński port z siecią dróg krajowych, w tym z trasą ekspresową S6. Nowy, dwujezdniowy odcinek poprowadzi od Portu Gdynia do skrzyżowania ul. Morskiej z Obwodnicą Trójmiasta i zastąpi istniejącą Estakadę Kwiatkowskiego.
Innym dużym projektem infrastrukturalnym planowanym w województwie pomorskim ma być budowa falochronu osłonowego w Porcie Gdańsk. Ministerstwo Infrastruktury planuje przyjąć w II kwartale br. uchwałę ws. ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą „Budowa falochronu osłonowego w Porcie Gdańsk”. Zgodnie z opublikowanymi założeniami projektu uchwały, realizacja programu przewidziana jest na lata 2022-2027. Budowa falochronu ma umożliwić stworzenie stanowiska w postaci pływającego terminalu regazyfikacyjnego LNG (FSRU) – do przeładunku gazowców LNG. Wartość projektu to 856 mln zł.
Pozostałe najważniejsze budowy na Pomorzu to: przekop Mierzei Wiślanej, trasa S6, nowy terminal kontenerowy w gdańskim porcie czy Przekop Mierzei Wiślanej czyli droga wodna łącząca Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską. To m.in. budowa kanału żeglugowego o długości 1,3 km i głębokości 5 m. Dzięki temu do portu w Elblągu wpłyną jednostki o zanurzeniu do 4-4,5 m, długości do 100 m oraz do 20 m szerokości. Zakończenie inwestycji zaplanowano w tym roku.
Dobiega końca także budowa niektórych odcinków drogi ekspresowej S6. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad planuje w tym roku oddać odcinki: Gdynia – Szemud – 22 km, Szemud – Luzino – 10,3 km i Luzino – Bożepole – 10,4 km.
Budowa 42-kilometrowej trasy między Gdynią a drogą krajową nr 6 trwa od marca 2019 roku. Koszt inwestycji to 2 mld zł (prawie połowa tej kwoty to dofinansowanie UE). Docelowo trasa ekspresowa ma połączyć Trójmiasto ze Słupskiem. Zakończenie projektu na Pomorzu zaplanowano w 2025 roku.
Na drugą połowę 2022 roku zaplanowano rozpoczęcie budowy nowego terminala Baltic Hub3 w Porcie Gdańsk.
Po jej ukończeniu terminal DCT Gdańsk stanie się jednym z największych terminali kontenerowych w Europie. Pod względem możliwości przeładunkowych niezmiennie będzie obsługiwać rynek polski jak i rynki Europy Środkowo-Wschodniej oraz krajów bałtyckich. Zakończenie inwestycji zaplanowano w 2024 roku.
Rzeczniczka prasowa Port Gdańsk Anna Drozd
W bezpośredniej bliskości terminala DCT w Gdańsku powstaje fabryka systemów magazynowania energii szwedzkiej firmy Northvolt. Zakończenie pierwszego etapy inwestycji zaplanowano na przełomie 2022 i 2023 roku. Wartość inwestycji to 200 mln dolarów.
Źródło: PAP
Powiązane wpisy
Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie
Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.
