Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Rząd chce przyjąć plan zagospodarowania wód wewnętrznych portu w Darłowie
Rząd chce przyjąć plan zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych portu morskiego w Darłowie, wynika z wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów.
Przyjęcie rozporządzenia w tej sprawie planowane jest na II kw. 2023 r.
„Istotą rozwiązań ujętych w projekcie jest przyjęcie, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych – port w Darłowie. Plan, jako narzędzie koordynacji funkcjonalnej i terytorialnej różnorodnych działań przestrzennych, pozwoli na realizację przedsięwzięć w granicach portu w sposób zrównoważony” – podano w wykazie.
Głównym celem planu jest zagospodarowanie morskich wód wewnętrznych w granicach portu morskiego, w sposób zapewniający efektywne wykorzystanie ich cech, zasobów i właściwości dla różnych celów. Ponadto plan ma ograniczyć konflikty obecnie występujące na obszarze opracowania, wskazano.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/przeglad-promowy-a-w-nim-m-in-kiedy-promy-pzb-wejda-na-trasy-z-do-gdyni/
Plan ma stanowić podstawę wydawania decyzji odnoszących się do użytkowania i zagospodarowania obszarów morskich w granicach portu. Dzięki diagnozie obecnego stanu użytkowania, uwarunkowań rozwoju i wzajemnych relacji woda-ląd, plan ma wskazywać priorytety wybranym sposobom użytkowania.
Akweny otrzymają podstawowe funkcji wiodących, których nie mogą zakłócać inne sposoby ich wykorzystania. Dla każdego z wyznaczonych akwenów sporządzana będzie karta akwenu, w której zawarte zostaną szczegółowe rozstrzygnięcia, podano także.
Źródło: ISBnews
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
