Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Terminal instalacyjny T5 w Gdańsku z nowym użytkownikiem – Ocean Winds
Spółka Ocean Winds oraz należąca do PGE i Ørsted spółka Elektrownia Wiatrowa Baltica-2 podpisały umowę rezerwacyjną, która umożliwi wykorzystanie terminalu T5 do budowy morskiej farmy wiatrowej BC-Wind z portfela Ocean Winds.
Nowy etap rozwoju offshore wind w Polsce: terminal T5 w Gdańsku obsłuży Baltica 2 i BC-Wind
Podpisana właśnie umowa rezerwacyjna z BC-Wind między Elektrownią Wiatrową Baltica-2, należącą do PGE i Ørsted, a Ocean Winds, otwiera drogę do poddzierżawy przestrzeni portowej w Gdańsku. Na powierzchni przekraczającej 21 hektarów powstaje terminal T5 – obiekt zaprojektowany z myślą o kompleksowej obsłudze komponentów morskich elektrowni wiatrowych. W 2027 roku zostanie on wykorzystany do montażu turbin dla projektu Baltica 2. Rok później, w 2028 roku, terminal ma obsłużyć instalację turbin wiatrowych w ramach inwestycji BC-Wind, realizowanej przez Ocean Winds.
Jak zaznaczył Kacper Kostrzewa, Dyrektor Zarządzający Ocean Winds w Polsce, wybór T5 był świadomym priorytetem, uwzględniającym kryteria techniczne, lokalizacyjne i harmonogramowe. Obecność dwóch portów instalacyjnych w Polsce pozwoli wzmocnić krajowy łańcuch dostaw oraz rozwijać kompetencje firm działających w sektorze offshore wind.
Terminal T5, określany przez przedstawicieli PGE jako jedno z najnowocześniejszych tego typu zapleczy w Europie, ma odegrać kluczową rolę w transformacji energetycznej kraju. Dariusz Marzec, Prezes Zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej, podkreśla, że obiekt nie tylko zapewni wsparcie logistyczne dla budowy Baltica 2 – największej inwestycji OZE w Polsce – ale będzie też dostępny dla innych projektów realizowanych na Bałtyku. Zainteresowanie T5 potwierdza potencjał terminalu jako trwałego elementu infrastruktury offshore oraz pozycję Grupy PGE jako lidera rynku odnawialnych źródeł energii.
Zdaniem Ulrika Lange, wiceprezesa Ørsted odpowiedzialnego za projekt Baltica 2, udostępnienie terminalu kolejnemu inwestorowi po zakończeniu pierwotnych prac stanowi przykład efektywnego wykorzystania zasobów portowych. Takie podejście znajduje uzasadnienie w najlepszych praktykach rynków rozwiniętych i umacnia pozycję Polski jako istotnego gracza w transformacji energetycznej w regionie Morza Bałtyckiego.
Źródło: PGE Baltica
Powiązane wpisy
Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku
8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.
