Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Wyzwania i rola kobiet w przemianach branży morskiej [WYWIAD]
W dzisiejszym wywiadzie na naszym portalu Profesor Marek Grzybowski, ekspert w dziedzinie ekonomii morskiej, rozmawia z Dorotą Lost-Siemińską o roli kobiet w branży morskiej, rzucając światło na ich wpływ i znaczenie w tym dynamicznie rozwijającym się sektorze.
Dzisiejszymi gośćmi na łamach naszego portalu są Profesor Marek Grzybowski, uznany ekspert w dziedzinie ekonomii morskiej, któremu udzieliła wywiadu Pani Dorota Lost-Siemińska, Dyrektor Działu Spraw Prawnych i Relacji Zewnętrznych w Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), omawiając kwestie dotyczące równości płci, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju w transporcie morskim.
Profesor Marek Grzybowski, znany ekspert w dziedzinie ekonomii morskiej i zarządzania, od lat aktywnie angażuje się w promowanie i rozwój branży morskiej. Jako menedżer BALTIC SEA & SPACE CLUSTER, Grzybowski odgrywa kluczową rolę w integrowaniu wiedzy między nauką a biznesem, wspierając inicjatywy lokalne i międzynarodowe. Jego działalność obejmuje organizowanie wydarzeń, warsztatów i konferencji, które mają na celu wspieranie współpracy pomiędzy sektorem morskim a innymi obszarami gospodarki. Jest również aktywnym publicystą, dzieląc się swoją wiedzą i doświadczeniem na łamach serwisu GospodarkaMorska.pl oraz innych platform, co czyni go cenionym głosem w świecie morskim. Jego zaangażowanie w rozwój branży morskiej i promocję innowacyjnych technologii ma fundamentalne znaczenie dla przyszłości tego sektora.
Z kolei Dorota Lost-Siemińska, jako Dyrektor Działu Spraw Prawnych i Relacji Zewnętrznych w Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), koncentruje swoją działalność na promowaniu bezpieczeństwa, ochrony środowiska morskiego oraz zrównoważonego rozwoju w branży morskiej. Jej praca ma kluczowe znaczenie w formułowaniu międzynarodowych standardów i przepisów, które wpływają na globalny transport morski. Lost-Siemińska jest również orędowniczką równości płci w sektorze morskim, aktywnie działając na rzecz wzmocnienia roli kobiet i zwiększania ich reprezentacji na różnych szczeblach branży. Jej zaangażowanie w kształtowanie polityk równościowych i wspieranie kobiet w branży morskiej ma ogromny wpływ na promowanie bardziej inkluzji i sprawiedliwości w tym sektorze.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/ot-logistics-klucz-do-nowoczesnej-logistyki-i-rozwoju-portow-w-polsce/
Marek Grzybowski: Dziękuję za możliwość przeprowadzenia tego wywiadu, Pani Dyrektor. Moje pierwsze pytanie dotyczy roli Pionu Spraw Prawnych i Stosunków Zewnętrznych IMO. Jakie są główne zadania tego działu, szczególnie w kontekście zrównoważonego rozwoju i bezpieczeństwa w transporcie morskim?
Dorota Lost-Siemińska: Dziękuję za to pytanie. Nasz dział odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu polityki IMO oraz w promowaniu międzynarodowych standardów w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony środowiska morskiego. Koncentrujemy się na tworzeniu i wdrażaniu prawa morskiego, które jest zgodne z 17. Celami Zrównoważonego Rozwoju. Naszym celem jest zapewnienie, aby transport morski był nie tylko bezpieczny, ale również zrównoważony i ekologiczny.
MG: Proszę opisać dziedziny, w jakich funkcjonował Dział Prawny i Stosunków Zewnętrznych IMO?
DLS: Dział Spraw Prawnych i Relacji Zewnętrznych w Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) składa się z czterech kluczowych biur, każde z nich odgrywa specyficzną i ważną rolę. Biuro Spraw Prawnych (LAO) koncentruje się na udzielaniu porad prawnych, ochronie interesów prawnych IMO oraz wsparciu w procesie nowelizacji traktatów. Biuro Współpracy Zewnętrznej (URE) zajmuje się koordynacją i obsługą ważnych spotkań oraz wydarzeń, pełniąc rolę mostu pomiędzy Stałymi Misjami a rządem Zjednoczonego Królestwa. Służby Informacji Publicznej (PIS) odpowiadają za komunikację i promocję działań IMO, angażując się w tworzenie i rozpowszechnianie informacji na temat pracy organizacji. Centrum Wiedzy Morskiej (MKC), natomiast, dostarcza niezbędnych zasobów informacyjnych i usług wsparcia dla Sekretariatu IMO i jego delegatów, odgrywając kluczową rolę w gromadzeniu i dystrybucji wiedzy morskiej.
MG: Jakie działania podejmuje IMO w zakresie bezpieczeństwa i ochrony ludzi na morzu?
DLS: Bezpieczeństwo na morzu jest naszym priorytetem. Oprócz tworzenia i aktualizowania międzynarodowych konwencji, takich jak SOLAS czy MARPOL, intensywnie pracujemy nad poprawą standardów szkolenia załóg oraz wdrażamy nowe technologie, które zwiększają bezpieczeństwo na morzu. Prowadzimy również programy edukacyjne i kampanie świadomościowe, mające na celu podniesienie standardów bezpieczeństwa wśród marynarzy i operatorów statków.
MG: Jakie wyzwania napotyka Pani dział w kontekście globalnych zmian, takich jak zmiany klimatyczne czy pandemia COVID-19?
DLS: Zmiany klimatyczne i pandemia COVID-19 stanowią dla nas ogromne wyzwania. Musimy dostosowywać naszą politykę i przepisy, aby sprostać zmieniającym się warunkom. Pandemia szczególnie uwydatniła potrzebę elastyczności i zdolności adaptacyjnych w branży morskiej. Pracujemy nad tworzeniem rozwiązań, które zapewnią ciągłość działania branży morskiej w obliczu takich globalnych zagrożeń.
W odpowiedzi na pandemię COVID-19, IMO szybko zareagowała, wprowadzając nowe protokoły bezpieczeństwa i zdrowia dla marynarzy, w tym szczegółowe wytyczne dotyczące zmian załóg, kwarantanny i testowania. Dodatkowo, IMO odegrało kluczową rolę w negocjacjach na arenie międzynarodowej, prowadząc do uznania marynarzy za kluczowych pracowników i umożliwiając im priorytetowe traktowanie w programach szczepień przeciw COVID-19.
MG: Jakie są Pani przewidywania na przyszłość branży morskiej, szczególnie w kontekście zrównoważonego rozwoju i roli kobiet w branży morskiej?
DLS: Przewiduję, że branża morska będzie kontynuować swoją transformację w kierunku większego zrównoważenia. Będziemy świadkami wzrostu inwestycji w zielone technologie, odnawialne źródła energii i innowacyjne rozwiązania zmniejszające wpływ transportu morskiego na środowisko. Wierzę również, że równość płci stanie się standardem, a kobiety będą coraz bardziej widoczne i wpływowe w każdym aspekcie branży morskiej.
MG: Sytuacja biznesu morskiego zmieniła się diametralnie po pandemii Covid-19. Jak radzi sobie IMO w tej sytuacji?
DLS: Rzeczywiście, pandemia Covid-19 przyniosła znaczące zmiany. Od początku 2020 roku, IMO dostosowało się do nowych metod pracy i stawiło czoła wyzwaniom w sektorze spedycyjnym. Pomimo trudności, takich jak ograniczony dostęp do portów czy repatriacja załóg, sektor morski nieustannie zapewniał kluczowe dostawy. Sekretarz Generalny IMO współpracował z rządami i różnymi organizacjami ONZ, aby zapewnić wsparcie marynarzom, w tym poprzez rezolucję ONZ dotyczącą kluczowej roli personelu morskiego i konieczności ich priorytetowego traktowania w programach szczepień przeciwko Covid-19.
MG: Atak Rosji na Ukrainę stwarza nowe wyzwania dla światowego biznesu morskiego. Jaka była reakcja IMO na tę sytuację?
DLS: Rada IMO, podczas swojej nadzwyczajnej sesji, zwróciła się do komitetów IMO o zwiększenie wysiłków na rzecz wsparcia dotkniętych marynarzy i statków handlowych. W latach 2022–2023 organy IMO, w tym Rada i Komitet Prawny, potępiły działania Rosji i wezwały do wycofania się z Ukrainy. Zgromadzenie IMO przyjęło uchwałę dotyczącą wpływu rosyjskiej inwazji na Ukrainę na żeglugę międzynarodową.
W obliczu konfliktu na Ukrainie, IMO podjęła szereg działań, w tym organizację spotkań i konsultacji z państwami członkowskimi w celu oceny i minimalizacji ryzyka dla bezpieczeństwa morskiego. Ponadto, zainicjowano współpracę z innymi międzynarodowymi organizacjami w celu zapewnienia wsparcia humanitarnego i logistycznego dla marynarzy i statków dotkniętych konfliktem, a także wdrożono specjalne środki bezpieczeństwa dla obszarów konfliktowych.
MG: Rośnie rola kobiet w branży logistyki morskiej. Jakie działania należy zmobilizować na rzecz równości płci?
DLS: Branża spedycyjna jest tradycyjnie zdominowana przez mężczyzn, jednak IMO od 1988 roku aktywnie pracuje nad równością płci. W ramach programu „Kobiety na morzu” dążymy do zwiększenia udziału kobiet zarówno na stanowiskach lądowych, jak i morskich. Instytucje szkolące morskie IMO również utrzymują równowagę płci. Wspieramy dostęp kobiet do szkoleń i zatrudnienia w sektorze morskim. IMO jest zaangażowane we wspieranie państw członkowskich w realizacji Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym celu 5 dotyczącego równości płci.
MG: Temat IMO World Maritime na rok 2023: „MARPOL na 50. – Nasze zaangażowanie trwa”. Jak zmienił się MARPOL przez te 50 lat? Jakie wyzwania czekają nas w nadchodzących latach?
DLS: Rok 2023 to ważna rocznica – 50 lat obowiązywania MARPOL, kluczowego traktatu zapobiegającego zanieczyszczeniom środowiska morskiego ze statków. Początkowo skupiał się na przypadkowych i operacyjnych wyciekach ropy oraz na zanieczyszczeniach powodowanych przez chemikalia i inne niebezpieczne towary. Z biegiem lat MARPOL ewoluował, reagując na nowe wyzwania ekologiczne, w tym zapobieganie zanieczyszczaniu powietrza przez statki.
W obliczu globalnego kryzysu klimatycznego kluczowym wyzwaniem staje się dekarbonizacja żeglugi, mająca zasadnicze znaczenie w walce ze zmianami klimatycznymi. IMO skupia się na promowaniu zrównoważonej żeglugi oraz ochronie oceanów i ich populacji. Przed branżą morską stoją wyzwania związane z dekarbonizacją, cyfryzacją oraz rozwojem innowacyjnych technologii, w tym automatyzacji. Istotnym elementem tych zmian jest zapewnienie marynarzom odpowiedniego szkolenia i wyposażenia, aby mogli skutecznie sprostać wymaganiom technologicznych transformacji.
Z Panią Dyrektor Dorotą Lost-Siemińską rozmawiał Marek Grzybowski.
Źródło: BALTIC SEA & SPACE CLUSTER (BSSC)
Powiązane wpisy
PGE Baltica – najważniejsze wydarzenia 2025 roku
W 2025 roku PGE Baltica skoncentrowała się na przejściu od etapu planowania do realnych prac przygotowawczych w realizowanych przez siebie projektach morskich farm wiatrowych. Rok ten przyniósł znaczny postęp przede wszystkim przy projekcie Baltica 2 – w obszarze budowy infrastruktury przyłączeniowej, zaplecza portowo-serwisowego oraz produkcji kluczowych komponentów przeznaczonych do instalacji zarówno na morzu, jak i na lądzie.
W artykule
Początek minionego roku rozpoczął się bardzo ważnym wydarzeniem. W styczniu podjęta została ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) dla projektu Baltica 2, realizowanego przez PGE wspólnie z Ørsted. Decyzja ta potwierdziła gotowość projektu do realizacji i otworzyła drzwi do etapu prac budowlanych.
Istotnym wydarzeniem trwającym praktycznie przez cały rok 2025 były także prace przy infrastrukturze przyłączeniowej. W gminie Choczewo na terenie niemal 13 hektarów powstaje lądowa stacja transformatorowa, której zadaniem będzie wyprowadzenie mocy z morskich farm i przekazanie energii do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Rozpoczęły się tam też prace związane z realizacją bezwykopowych przewiertów HDD, które umożliwią połączenie morskiej i lądowej części systemu kablowego Baltica 2. Jest to jeden z najbardziej złożonych technicznie etapów inwestycji, realizowany z wykorzystaniem nowoczesnych technologii minimalizujących ingerencję w środowisko.
Fot. Teren budowy lądowej stacji transformatorowej – w centralnej części widoczne cztery transformatory mocy (stan na grudzień 2025) / Baltica 2 by PGE & Ørsted Pod koniec roku zrealizowano również dostawy kluczowych urządzeń na teren budowy lądowej stacji transformatorowej Baltica 2, w tym transformatorów mocy. Trwa wyposażenie budynków rozdzielni. Gotowe są już m.in. bramki mostów szynowych, które pozwolą na połączenie stacji z KSE. Testowanie i uruchomienie lądowej stacji zaplanowano na lata 2026 i 2027, a wykonawca jej rozruchu stacji – polska firma Enprom – został wybrany jeszcze w grudniu.
Budowa infrastruktury – od planów do realizacji
Rok 2025 minął pod znakiem produkcji komponentów dla farmy Baltica 2. Zakłady produkcyjne opuściły pierwsze partie monopali, a w polskich zakładach trwała produkcja dodatkowych elementów stalowych niezbędnych do wyposażenia fundamentów. Równolegle prowadzono montaż kluczowych komponentów morskich stacji elektroenergetycznych, w tym transformatorów.
Fot. Rozpoczęcie produkcji monopali dla morskiej farmy wiatrowej Baltica 2 / Baltica 2 by PGE & Ørsted W tym ujęciu rok 2025 należy postrzegać jako moment rozpoczęcia właściwej budowy projektów offshore wind, w którym planowanie przeszło w produkcję, montaże i prace wykonawcze. Prace przygotowawcze w ramach projektu Baltica 2 na morzu objęły operację przesuwania głazów z lokalizacji przyszłych turbin oraz trasy przebiegu podmorskich kabli. Dopełnieniem tych prac było torowanie rowów w dnie morskim, w którym kable zostaną ułożone. Wykorzystano do tego statki wyposażone w specjalistyczny sprzęt.
Zaangażowanie krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
Rok 2025 był okresem uruchomienia lokalnego zaplecza przemysłowego dla projektów morskiej energetyki wiatrowej. W Polsce rozpoczęto produkcję i prefabrykację kluczowych elementów konstrukcyjnych dla Baltica 2, w tym komponentów stalowych przeznaczonych dla fundamentów morskich oraz elementów morskich stacji elektroenergetycznych. W realizację tych zadań zaangażowane zostały krajowe zakłady produkcyjne oraz wykonawcy działający na rzecz sektora offshore wind. Klatki anodowe i tzw. boat landingi produkuje w Trójmieście Grupa Przemysłowa Baltic, a podwieszane wewnętrzne platformy wytwarza Smulders w zakładach w Żarach, Łęknicy i Niemodlinie. Polscy wykonawcy pracują przy budowie infrastruktury przyłączeniowej – Polimex Mostostal jest współkonsorcjantem GE przy budowie lądowej stacji transformatorowej, a przewiert HDD łączący morską i lądową część kabli realizuje konsorcjum krajowych firm ROMGOS Gwiazdowscy i ZRB Janicki.
Udział polskich wykonawców i usługodawców objął zarówno m.in. wytwarzanie elementów konstrukcyjnych, jak i prace związane z montażem oraz przygotowaniem wyposażenia dla morskich stacji elektroenergetycznych i systemów fundamentowych. Działania te potwierdziły gotowość krajowego łańcucha dostaw do obsługi inwestycji o dużej skali i wysokim stopniu złożoności technicznej.
Zaangażowanie krajowego przemysłu miało znaczenie strategiczne z punktu widzenia całego projektu. Wzmocniło zaplecze wykonawcze niezbędne do dalszej realizacji morskich farm wiatrowych, wpisało inwestycję w krajowy system bezpieczeństwa energetycznego oraz stworzyło trwałe powiązania pomiędzy projektem a regionami nadmorskimi i zapleczem przemysłowym. W tym ujęciu rok 2025 należy traktować jako moment faktycznego uruchomienia lokalnego łańcucha dostaw dla projektów offshore wind z udziałem PGE. Dodatkowo spółka z Grupy PGE poważnie myśli już o zwiększeniu udziału krajowych dostawców w II fazie rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce. Jednym ze sposobów na osiągnięcie wyższych celów local content jest współpraca z polskimi przedsiębiorstwami, w tym z branżą stoczniową, przy planowaniu budowy specjalistycznej floty do budowy i obsługi morskich farm wiatrowych.
Zaplecze eksploatacyjne – Ustka i Gdańsk jako trwały element systemu
W 2025 roku Ustka weszła w fazę rzeczywistej realizacji jako zaplecze eksploatacyjne dla projektów PGE Baltica. W połowie roku na terenie portowym rozpoczęły się prace budowlane związane z powstaniem bazy operacyjno-serwisowej, obejmujące wznoszenie obiektów O&M oraz dostosowanie infrastruktury nabrzeżowej do obsługi jednostek serwisowych. Zakres robót miał charakter techniczny i funkcjonalny, podporządkowany przyszłej obsłudze morskiej farmy wiatrowej w całym cyklu jej eksploatacji.
Fot. Na terenie budowy bazy O&M w Ustce widać już konstrukcje przyszłych obiektów (stan na listopad 2025) / PGE Baltica Budowa bazy w Ustce oznacza trwałe zakotwiczenie projektu w konkretnym porcie i stworzenie stałej obecności operacyjnej na wybrzeżu. Jest to rozwiązanie projektowane z myślą o wieloletnim horyzoncie działania, obejmującym bieżącą obsługę, utrzymanie oraz zarządzanie infrastrukturą morską. Ustka będzie więc funkcjonować jako element systemu eksploatacyjnego morskiej energetyki wiatrowej, a nie jako jednorazowa lub lokalna inwestycja. Tę inwestycję dla PGE Baltica realizuje Korporacja Budowlana DORACO z Gdańska, a obiekt posłuży w pierwszej kolejności morskiej farmie wiatrowej Baltica 2 – wspólnemu projektowi PGE i Ørsted. Ale PGE Baltica zwraca uwagę na potencjał Ustki do wykorzystania przy kolejnych projektach offshore wind.
Równolegle na terenie portu Gdańsk na obszarze Baltic Hub powstaje nowoczesny terminal instalacyjny, który zostanie wykorzystany przy fazie instalacji turbin Baltica 2. Generalnym wykonawcą terminalu jest sopockie NDI. Niezależnie od wykorzystania do własnych potrzeb PGE i Ørsted udostępnią na podstawie umowy dzierżawy przestrzeń gotowego terminalu innemu budowanemu projektowi – morskiej famie wiatrowej realizowanej przez Ocean Winds.
Sukces projektu PGE Baltica w pierwszej aukcji offshore
W pierwszej w polskiej historii aukcji mocy dla morskich farm wiatrowych kontrakt różnicowy uzyskał projekt Baltica 9. PGE Baltica równolegle prowadziła rozmowy o przejęciu sąsiadującego projektu realizowanego wcześniej przez RWE. Połączenie obu tych obszarów umożliwi zbudowanie do 2032 roku morskiej farmy wiatrowej o łącznej mocy ok. 1,3 GW. To zdecydowanie zbliży Grupę PGE do osiągniecia strategicznego celu łącznej mocy zainstalowanej na morzu do 2035 roku.
Fot. PGE Baltica Priorytet realizacyjny oraz działania dodatkowe
Dominującym kierunkiem aktywności PGE Baltica były i są prace techniczne, budowlane i produkcyjne, bezpośrednio związane z przygotowaniem oraz realizacją morskich farm wiatrowych. Działania takie jak dyżury informacyjne, spotkania konsultacyjne czy inicjatywy komunikacyjne prowadzone m.in. w Ustce i Choczewie są niezbędnym uzupełnieniem realizowanych procesów.
Jednocześnie prowadzone są działania kadrowe podporządkowane potrzebom realizacyjnym projektów, w tym np. rekrutacja do pracy w usteckiej bazie. Poszukiwanie specjalistów i rozbudowa zespołów mają charakter operacyjny i wynikają z wejścia projektów w kolejne etapy realizacji.
Rok 2025 dla PGE Baltica to był czas, w którym decyzje administracyjne i kontraktowe zaczęły przekładać się na widoczne efekty prac w terenie – na placach budowy, w portach i zakładach produkcyjnych – przygotowując projekty do kluczowych etapów instalacyjnych zaplanowanych na kolejne lata.
Fot. Pierwsze spotkanie rekrutacyjne dotyczące pracy w usteckiej bazie spotkało się z dużym zainteresowaniem / PGE Baltica W 2026 w ramach projektu Baltica 2 rozpoczną się prace na morzu – przy instalacji fundamentów, morskich stacji transformatorowych i układaniu kabli. Po zakończeniu tych etapów nastąpi instalacja kabli połączeniowych między fundamentami turbin oraz morskimi stacjami transformatorowymi. Jednocześnie PGE Baltica zamierza intensywnie przystąpić do planów związanych z nowym przedsięwzięciem roboczo nazwanym Baltica 9+, a więc połączonymi obszarami Baltica 9 z kontraktem różnicowym z grudniowej aukcji i obszarem przejmowanym od RWE, które posiada prawo do kontraktu różnicowego jeszcze z I fazy. Na polskim Bałtyku zapowiada się jeszcze intensywniejszy rok.
