Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Fincantieri z kontraktem na drugi okręt LSS
20 grudnia 2021 roku, konsorcjum – Raggruppamento Temporaneo di Impresa (RTI) – kierowane przez Fincantieri podpisało z OCCAR kontrakt na budowę drugiego okrętu wsparcia logistycznego (LSS) dla włoskiej marynarki wojennej. Umowa zawiera również opcję na trzeci okręt.
LSS zostanie w zbudowany w stoczni Castellammare di Stabia, a jego wcielenie do linii planowane jest na 2025 rok. Wartość kontraktu wynosi ok. 410 mln EUR. Zamówienie obejmuje również zapewnienie wsparcia eksploatacji okrętu w ciągu pierwszych dziesięciu lat, a także dostawę komponentów okrętowych i urządzeń produkowanych przez Fincantieri Mechanical Systems.
Okręt będzie mógł być wykorzystywany do działań niezwiązanych z siłami zbrojnymi, takich jak np. wspieranie ochrony ludności w ramach pomocy humanitarnej i usuwania skutków katastrof, jednak głównym zadaniem LSS będzie wsparcie logistyczne floty. Pełnienie roli szpitalnej będzie możliwe dzięki posiadaniu przez okręt w pełni wyposażonego szpitala o powierzchni około 800 m2, w skład, którego wejdą: 2 sale operacyjne, pracownia radiologiczna, gabinet stomatologiczny, gabinet ginekologiczny, 2 izby przyjęć, laboratorium diagnostyki klinicznej, bank krwi, sala intensywnej terapii, sala tomografii komputerowej oraz sala leczenia oparzeń. Okręt będzie posiadać zdolność do transportu i przekazywania na inne jednostki transportowe ładunków płynnych (olej napędowy, paliwo lotnicze, woda słodka) i stałych (części zamienne, żywność i amunicja) oraz wykonywania na morzu napraw i prac konserwacyjnych dla innych jednostek.
Jednostka nie będzie uzbrojony za wyjątkiem nieśmiercionośnych systemów obrony odstraszającej. LSS będzie jednak dostosowany do zamontowania bardziej złożonych systemów obronnych (armata kalibru 76 mm, dwie armaty kalibru 25 mm, 2 wkm), oraz konwersji na okręt rozpoznawczy i walki elektronicznej. Dzięki zaawansowanym generatorom o niskiej emisji zanieczyszczeń i silnikom napędowym z napędem elektrycznym, pracującym w układzie CODLAD, oraz systemom kontroli odpadów biologicznych, wpływ LSS na środowisko będzie zminimalizowany.
LSS będzie miał długość 193 m., szerokość 24 m., prędkość maksymalną 20 węzłów, zasięg 7 000 NM przy 16 węzłach. Jednostka będzie dysponowała hangarem dla 2 śmigłowców AW101 Merlin lub NH90. Jego załoga ma liczyć 235 osób. Standardowo okręt ma dysponować13 miejscami szpitalnymi.
Autor: TW
Powiązane wpisy
Ukraińskie ataki na platformy wiertnicze na Morzu Kaspijskim
Ukraińskie służby specjalne poinformowały o serii uderzeń wymierzonych w rosyjskie platformy wiertnicze operujące na Morzu Kaspijskim. Według strony ukraińskiej celem ataków były instalacje wykorzystywane do wydobycia ropy i gazu, które mają istotne znaczenie dla rosyjskiego sektora energetycznego.
W artykule
Z udostępnionych komunikatów wynika, że uderzenia objęły platformy należące do koncernu Łukoil. Strona ukraińska opublikowała również materiał filmowy dokumentujący przebieg jednego z tych ataków. Według Kijowa działania te miały na celu ograniczenie przychodów Federacji Rosyjskiej z eksportu surowców energetycznych, które stanowią jedno z kluczowych źródeł finansowania działań zbrojnych Moskwy.
Na dzień 11 stycznia 2026 roku ukraińskie struktury wojskowe informowały o uderzeniu w trzy platformy wydobywcze na Morzu Kaspijskim. Skala uszkodzeń oraz ewentualny wpływ ataków na ciągłość wydobycia nie zostały potwierdzone przez stronę rosyjską.
Chronologia działań i metody ataków na Morzu Kaspijskim
Już w grudniu 2025 ukraińskie drony wielokrotnie uderzały w instalacje wiertnicze na Morzu Kaspijskim. Według Sztabu Generalnego Ukrainy uderzenia obejmowały zarówno platformy wydobywcze, jak i w niektórych przypadkach – rosyjskie okręty patrolowe znajdujące się w rejonie instalacji.
Operacje te przeprowadzano przy użyciu dronów dalekiego zasięgu, w tym jednostek należących do Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) oraz Sił Operacji Specjalnych. Tego typu bezzałogowce były kierowane na punkty wydobycia surowców daleko od linii frontu, co wskazuje na zaawansowane zdolności ukraińskiego systemu bezzałogowego.
W atakach grudniowych ukraińskie drony uderzały m.in. w platformy na polach Filanowski i Rakushechne. W przypadku platformy Filanowski uderzenia doprowadziły do czasowego wstrzymania wydobycia ropy i gazu.
Motywacja i cele uderzeń
Ukraińskie ataki na rosyjskie platformy wiertnicze mają przede wszystkim wymiar militarny oraz gospodarczy. Według komunikatów ukraińskich władz infrastruktura energetyczna wykorzystywana do pozyskiwania ropy i gazu przez Rosję jest postrzegana jako trwały element zdolności finansowych Moskwy, z których środki mogą być używane do prowadzenia wojny na Ukrainie.
Działania te wpisują się w szersze założenia prowadzenia wojny gospodarczej, polegającej na stopniowym osłabianiu rosyjskiego zaplecza logistycznego i finansowego poprzez ataki na infrastrukturę energetyczną, zlokalizowaną również poza głównym teatrem działań zbrojnych.
Reakcje i kontekst strategiczny
Rosyjskie źródła oficjalne w większości nie komentowały publicznie szczegółów tych ataków, a reakcje Kremla ograniczały się do ogólnych oświadczeń. Część przekazów medialnych określa te działania jako bezprecedensowe uderzenia w rosyjską infrastrukturę energetyczną na Morzu Kaspijskim. Sposób ich przeprowadzenia oraz użyte środki nie zostały jednak ujawnione w dostępnych komunikatach.
Ataki te pojawiają się w szerszym kontekście eskalacji działań zbrojnych na różnych frontach oraz ukierunkowanych uderzeń na rosyjskie obiekty przemysłowe i logistyczne, zarówno w głębi terytorium Federacji Rosyjskiej, jak i na zapleczu prowadzonej agresji.
