Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
HNLMS Luymes przejmuje dowodzenie siłami NATO SNMCMG1
Królestwo Niderlandów objęło dowodzenie nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Rolę okrętu flagowego przez najbliższe cztery miesiące pełnić będzie jednostka hydrograficzna HNLMS Luymes (A803).
W artykule
Zmiana dowództwa NATO SNMCMG1
2 stycznia 2025 roku Ministerstwo Obrony Królestwa Niderlandów poinformowało o rozpoczęciu misji przez HNLMS Luymes. Okręt zastąpił niemiecką jednostkę FGS Werra typu Elbe, która pełniła rolę okrętu flagowowego w poprzednich miesiącach. W skład zespołu, oprócz okrętu dowodzenia, wejdzie również niszczyciel min HNLMS Schiedam (M860) oraz inne jednostki przeciwminowe państw NATO.
Zadaniem SNMCMG1 jest monitorowanie i eliminacja zagrożeń minowych na Morzu Północnym i Bałtyckim. Regularne patrole oraz udział w ćwiczeniach wzmacniają bezpieczeństwo kluczowych szlaków żeglugowych w regionie.
HNLMS Luymes – charakterystyka jednostki
HNLMS Luymes jest okrętem hydrograficznym typu Snellius, który wszedł do służby Koninklijke Marine w 2004 roku. Został zbudowany przez koncern Damen, którego kadłub wykonany został w rumuńskim Gałaczu, a finalne wyposażenie przeprowadzone w Vlissingen. W 2020 roku jednostka przeszła gruntowną modernizację, również przez koncern stoczniowy DAMEN, która zwiększyła jej zdolności operacyjne.
HNLMS Luymes jest okrętem który wypiera 1875 ton, ma długość 75 metrów i szerokość 13 metrów. Napędzany jest dwoma silnikami wysokoprężnymi, które pozwalają osiągnąć maksymalną prędkość 12 węzłów.
Rola SNMCMG1 w strukturze NATO
Stały Zespół Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1) to jeden z czterech stałych zespołów morskich Sojuszu. Jego głównym zadaniem jest neutralizacja zagrożeń wynikających z obecności min morskich, które stanowią realne niebezpieczeństwo dla żeglugi cywilnej i wojskowej.
SNMCMG1 regularnie uczestniczy w międzynarodowych ćwiczeniach i operacjach kryzysowych, a także w akcjach usuwania historycznych pozostałości min morskich z czasów II wojny światowej.
Stała obecność SNMCMG1 na Morzu Północnym i Bałtyckim wzmacnia zdolność NATO do szybkiego reagowania na potencjalne zagrożenia oraz zapewnienia swobody żeglugi na kluczowych trasach handlowych.
Znaczenie misji okrętu HNLMS Luymes
Przejęcie dowodzenia przez HNLMS Luymes podkreśla aktywną rolę Królestwa Niderlandów w strukturach NATO. Jest to również potwierdzenie wysokiego poziomu technicznego i operacyjnego floty tego kraju.
Obecność okrętu hydrograficznego w roli jednostki dowodzenia SNMCMG1 umożliwia precyzyjne koordynowanie działań przeciwminowych, skuteczne planowanie operacji oraz zwiększenie bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Północnym i Bałtyckim.
Misja HNLMS Luymes w ramach SNMCMG1 jest kolejnym krokiem w umacnianiu zdolności obronnych NATO na kluczowych akwenach Europy. Dzięki nowoczesnemu wyposażeniu oraz doświadczonej załodze, okręt będzie skutecznie koordynował działania zespołu, przyczyniając się do zwiększenia stabilności i bezpieczeństwa morskiego w regionie.
Bezpieczeństwo morskie to wspólna odpowiedzialność, a SNMCMG1 pozostaje jednym z filarów tej współpracy.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
BAE Jambelí w drodze do Ekwadoru
Ministerstwo Obrony Ekwadoru poinformowało o rozpoczęciu przejścia pełnomorskiego patrolowca BAE Jambelí (MP-56) z Republiki Korei do Ameryki Południowej. Jednostka 2 stycznia 2026 roku opuściła rejon Azji Wschodniej i po wejściu do służby wzmocni potencjał operacyjny marynarki wojennej Ekwadoru.
W artykule
Okręt, wcześniej eksploatowany jako KCG 3001 typu Tae Pyung Yang, został odkupiony przez rząd w Quito w 2024 roku i w kwietniu tego samego roku formalnie przekazany nowemu użytkownikowi. Od tego momentu przechodził prace modernizacyjne oraz przygotowanie do służby pod nową banderą.
Geneza BAE Jambelí (MP-56) i symbolika nazwy
Patrolowiec wszedł do służby w 1994 roku w bazie Straży Przybrzeżnej w Busan jako pierwsza tego typu. W trakcie eksploatacji pełniła zadania patrolowe na wodach podlegających jurysdykcji Republiki Korei.
Nowa nazwa okrętu odwołuje się do archipelagu Jambelí, położonego w rejonie zatoki Guayaquil, który zapisał się w historii Ekwadoru epizodem działań morskich podczas wojny z Peru w 1941 roku. Wybór nazwy podkreśla związek jednostki z obroną suwerenności morskiej państwa.
Przejście do Ameryki Południowej
Przejście jednostki do Ekwadoru zaplanowano jako 62-dniowe przemieszczenie z wykorzystaniem portów pośrednich. Trasa obejmuje postoje w Guam, Pearl Harbor oraz San Diego, co wynika z autonomiczności jednostki ocenianej na 40 dni.
Zgodnie z przekazanymi informacjami, Jambelí ma wejść na wody Oceanu Spokojnego w rejonie Salinas 3 marca, natomiast wejście do portu zaplanowano na 6 marca. Okręt przybędzie z załogą przeszkoloną w Republice Korei, co umożliwi szybkie włączenie jednostki do bieżących działań w Armada del Ecuador.
Odpowiedź na wyzwania bezpieczeństwa morskiego
Pozyskanie patrolowca było inicjatywą prezydenta Ekwadoru Daniela Noboa oraz ministra obrony Gian Carlo Loffredo. Celem transakcji jest wzmocnienie zdolności państwa w zakresie przeciwdziałania przestępczości transgranicznej i zorganizowanej na morzu, a także poprawa skuteczności działań patrolowych i ochrony środowiska morskiego.
W tym kontekście szczególne znaczenie mają wody w północnej części ekwadorskiej strefy ekonomicznej, w tym region graniczący z Kolumbią, który od lat pozostaje jednym z głównych szlaków przemytu narkotyków drogą morską. Wody Oceanu Spokojnego w tym regionie wymagają stałej obecności jednostek patrolowych zdolnych do długotrwałego operowania oraz prowadzenia pościgów i interwencji.
Rola w strukturach marynarki wojennej
W służbie Armada del Ecuador BAE Jambelí ma pełnić funkcję pełnomorskiej jednostki patrolowej, zdolnej do dłuższych wyjść w morze. Uzbrojenie okrętu stanowią dwie sześciolufowe armaty morskie kal. 20 mm Sea Vulcan, natomiast wyposażenie uzupełniają co najmniej trzy szybkie łodzie półsztywne typu RHIB.
W praktyce oznacza to wzmocnienie zdolności Ekwadoru do reagowania na zagrożenia na rozległych wodach Oceanu Spokojnego, gdzie liczy się nie tylko sama obecność okrętu, lecz także możliwość szybkiej reakcji i wsparcia innych jednostek.
