Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Należące do ARP spółki stoczniowe mają w 2023 osiągnąć dodatni wskaźnik rentowności
Należące do Agencji Rozwoju Przemysłu (ARP) spółki stoczniowe od lat zmniejszają swoją stratę i w 2023 r. mają osiągnąć dodatni wskaźnik rentowności – poinformowała w środę minister w KPRM Izabela Antos.
W środę podczas posiedzenia sejmowej komisji gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej przedstawiciele rządu przedstawiali informacje na temat sytuacji finansowej i planów rozwoju stoczni zależnych od Skarbu Państwa.
Podsekretarz stanu, zastępca szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Izabela Antos informowała o należącej do ARP Grupy Przemysłowej Baltic. Grupa Przemysłowa Baltic to spółka dominująca w utworzonym holdingu skupiającym spółki: Baltic Operator, Stocznię Gdańską oraz Energomontaż-Północ Gdynia.
Antos podkreśliła, że tuż po przejęciu aktywów stoczniowych w 2018 roku przez ARP sytuacja finansowa tych podmiotów była bardzo słaba. W 2018 roku Stocznia Gdańsk miała ponad 20 mln zł straty, a GSG Towers ok. 69 mln zł straty, przy przychodach sięgających 32 i 40 mln zł.
Zwróciła uwagę, że po przejęciu kontroli przez ARP agencja zaczęła realizować projekt Bałtyk, aktywa Stoczni Gdańsk oraz GSG Towers przeniesione zostały do spółki Baltic Operator. W 2019 roku Grupa Przemysłowa Baltic została dokapitalizowana przez ARP 200 mln zł, co pozwoliło rozpocząć restrukturyzację spółek stoczniowych. Zaczęto też budować nowy portfel zamówień, opierając się na trzech filarach: produkcji konstrukcji stalowych, konstrukcji dla sektora offshore i onshore oraz na okrętownictwie. To – jak podkreśliła Antos – pozwoliło na dywersyfikację ryzyka i źródeł przychodów dla Grupy Przemysłowej Baltic.
„Ostatnie dwa lata 2020 i 2021 były dla spółek stoczniowych okresem istotnego wzrostu, szczególnie jeśli chodzi o budowę wież wiatrowych i okrętownictwo” – zaznaczyła przedstawicielka KPRM.
Kiedy w 2020 roku Grupa dostarczyła zagranicznym klientom 92 wieże wiatrowe, to w 2021 roku było to już 142. W 2022 roku Grupa ma zbudować 170 wież.
Antos zwróciła uwagę, że sytuacja ekonomiczna Grupy Przemysłowej Baltic ulega stopniowej poprawie; istotnie wzrosły jej przychody. Wyjaśniła, że kiedy w 2018 roku było to 71 mln zł, to już rok później było to 97 mln zł, a w 2020 r. – 212 mln zł. Poinformowała, że wstępne dane za 2021 rok pokazują, iż przychody wyniosą 376 mln zł, a w 2022 r. ma być to ponad 530 mln zł. „Przychody z działalności spółek stoczniowych na przestrzeni ostatnich 3 lat wzrosły o ok. 290 proc.” – podkreśliła.
Minister w Kancelarii Premiera wskazała, że wraz ze wzrostem przychodów niwelowane są też straty. Przypomniała, że w 2019 r. strata wyniosła 98 mln zł, a w 2020 – 52 mln zł. Zgodnie ze wstępnymi danymi strata netto w 2021 r. ma wynieść ok. 23 mln zł.
Antos dodała, że wraz z umacnianiem swojej pozycji spółki te w „przyszłym roku osiągną dodatnie wskaźniki rentowności”.
Poinformowała, że obecnie w Grupie Przemysłowej Baltic zatrudnionych jest 536 osób.
Podczas posiedzenia komisji wiceminister infrastruktury Grzegorz Witkowski poinformował z kolei o sytuacji nadzorowanych przez to ministerstwo aktywów stoczniowych, czyli Morskiej Stoczni Remontowej Gryfia oraz Stoczni Szczecińskiej „Wulkan”.
Witkowski przekazał, że sytuacja finansowa obu podmiotów jest stabilna. Obserwowana jest też pewna tendencja wzrostowa – dodał.
Jeśli chodzi o Gryfię, wyjaśnił wiceminister , za 2020 r. odnotowała ona stratę w wysokości 23 mln zł. Wstępne dane za 2021 r. mówią już o dodatnim wyniku na poziomie niecałych 24 mln zł – poinformował.
Jeśli chodzi o zatrudnienie w stoczni remontowej to od kilku lat ono spada (z 678 osób w 2018 roku do 440 w 2021 r.) Witkowski wyjaśnił, że ograniczenie zatrudnienia miało związek głównie z likwidacją zakładu stoczni remontowej w Świnoujściu.
Wiceminister podkreślił, że w 2022 r. Gryfia ma zamiar zwiększyć zatrudnienie m.in. w związku z rosnącym rynkiem remontowym. Przyznał jednocześnie, że rekrutacja nowych pracowników będzie wyzwaniem. Nastąpił też duży odpływ pracowników ukraińskich z polskich stoczni. Dlatego też – jak konstytuował – stocznie współpracują ze szkołami zawodowymi i wyższymi; prowadzą też dialog z agencjami pracy zatrudniającymi obcokrajowców.
Jeśli chodzi o Stocznię Szczecińską „Wulkan” Witkowski wskazał, że w 2021 r. jej działalność była skoncentrowana na budowie pływającego doku dla Gryfii. Poinformował, że za 2021 r. planowane przychody netto ze sprzedaży mają wynieść niecałe 50 mln zł. Stocznia w 2021 r. zatrudniała 148 osób.
Podczas posiedzenia komisji wypowiadał się też wiceminister aktywów państwowych Jan Kanthak, który informował o należących do Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ) dwóch podmiotach stoczniowych – PZG Stoczni Wojennej i Stoczni Remontowej Nauta w Gdyni.
Nie przedstawiając konkretnych wyników finansowych tych podmiotów wiceminister przyznał, że ich sytuacja nie jest „łatwa i wygodna”. Problemy finansowe Stoczni Wojennej wynikają – jak tłumaczył – m.in. z ograniczenia działalności na rynku cywilnym, uzależnieniu od zamówień wojskowych, wysokich kosztach stałych oraz braku zdolności kredytowej. „Są pewne jaskółki zwiastujące poprawę sytuacji związane z potencjałem realizacji kontraktów w programie Miecznik (budowa okrętów typu Fregata), okręty typu Orkan i trałowce” – powiedział Kanthak.
Jego zdaniem sytuacja powinna się stopniowo poprawiać, „tym niemniej trzeba pamiętać, że przyszłe kontrakty nie przełożą się tak w 100 proc. na sytuację finansową”. Mówił o istniejącej luce w portfelu zamówień spółki, między aktualnie realizowanymi projektami, które zakończą się w najbliższym czasie, a tymi które miałaby być realizowane w przyszłości. Dochodzą do tego problemy z utrzymaniem płynności. „Konieczne będzie doraźne dofinansowanie bieżącej działalności spółki do momentu uzyskania przychodów z przyszłych kontraktów” – ocenił przedstawiciel MAP.
Odnośnie Nauty to Kanthak przypomniał, że na wniosek spółki sąd w Gdańsku otworzył otwarte przyspieszone postępowanie układowe. Dodał, że w ramach restrukturyzacji opracowano plan optymalizacji kosztowej, modernizacji infrastruktury, odbudowy kapitału własnego, a także odzyskania rentowności.
Autor: Michał Boroń/PAP
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
