Morska Farma Wiatrowa Bałtyk I – Nowe horyzonty na Morzu Bałtyckim

W obliczu globalnych przemian w sektorze energetycznym, Polenergia i Equinor przyspieszają prace nad trzecim projektem farmy wiatrowej na Morzu Bałtyckim – Bałtyk I. Kluczowe badania geotechniczne dna morskiego na tym obszarze nabierają tempa, co jest ważnym krokiem w kierunku realizacji jednej z największych morskich farm wiatrowych w Polsce.

Rozwój Energetyki Wiatrowej na Morzu Bałtyckim

Na obszarze planowanym przez Polenergia i Equinor dla farmy wiatrowej Bałtyk I, specjaliści przeprowadzają intensywne badania geotechniczne dna morskiego. Te działania, realizowane przez statek Dina Polaris, odbywają się w odległości 80 km od polskiego wybrzeża Morza Bałtyckiego. Zgromadzone dane pomogą w zaprojektowaniu i budowie kluczowych elementów tej innowacyjnej morskiej inwestycji.

Jak podkreśla Eirik Strøm Uthaug, Dyrektor Projektu Bałtyk I, uzyskane dane posłużą do tworzenia studium wykonalności i wstępnego projektowania układu turbin oraz morskiej stacji elektroenergetycznej.

Flagowe Projekty Polenergii i Equinoru na Morzu Bałtyckim

Morska farma wiatrowa Bałtyk I stanowi część trzech kluczowych projektów prowadzonych przez Equinor i Polenergię. Po jej uruchomieniu, moc wynosząca 1560 MW uczyni ją jednym z najpotężniejszych źródeł odnawialnej energii w polskiej części Bałtyku. Łączna moc projektów Bałtyk II i III, wynosząca 1440 MW, przyczyni się do dostarczenia zielonej energii dla ponad 4 mln polskich domów.

Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/baltic-power-kolejny-krok-ku-zielonej-energetyce-w-polsce/

Michał Jerzy Kołodziejczyk, Prezes Equinor w Polsce, podkreśla, że realizowane projekty w Bałtyku to kluczowy element polskiej transformacji energetycznej. Oczekuje się, że pierwsza energia z projektów Bałtyk II i III zostanie dostarczona już w 2027 roku.

Kolejne Etapy Projektu Bałtyk I

Niezbędne dla projektu Bałtyk I badania geotechniczne o charakterze rozpoznawczym przeprowadza firma Geoquip Marine, globalny lider w dziedzinie morskich badań. Działania te odbywają się w ekonomicznie ważnej strefie, 80 km od wybrzeża Polski.

Marta Porzuczek, Dyrektorka Działu Ochrony Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju w Grupie Polenergia, zapewnia, że wszelkie działania są bezpieczne dla środowiska.

Wraz z zakończeniem badań w październiku, zgromadzone próbki będą analizowane przez firmę Rina Consulting, aby dostarczyć wartościowe informacje niezbędne do optymalizacji projektu.

Bałtyk I – przyszłość zielonej energetyki w Polsce

W miarę rosnącego zapotrzebowania na ekologiczne źródła energii, projekty takie jak Bałtyk I stają się kluczem do przyszłości energetyki w Polsce. Badania dna morskiego są ważnym etapem w drodze do zbudowania solidnej infrastruktury wiatrowej, która przyniesie korzyści zarówno dla gospodarki, jak i dla środowiska.

Autor: Mariusz Dasiewicz/Polenergia

Offshore / Portal Stoczniowy
Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26

    Początek morskiej fazy ćwiczenia STEADFAST DART 26

    31 stycznia z południa Europy na północ wyszło wielonarodowe ugrupowanie okrętów Sojuszu Północnoatlantyckiego. Tym samym rozpoczęła się morska faza ćwiczenia STEADFAST DART 26, będąca jednym z kluczowych sprawdzianów gotowości sił szybkiego reagowania NATO.

    Wyjście zespołu okrętów z Hiszpanii

    Zgodnie z informacjami przekazanymi przez NATO, zespół morski Sojuszniczych Sił Reagowania opuścił bazę morską Rota 31 stycznia. Trzonem ugrupowania jest hiszpański okręt desantowy ESPS Castilla, który pełni funkcję platformy dowodzenia dla Morskiego Dowództwa Komponentu NATO.

    Za planowanie i prowadzenie działań odpowiada hiszpańskie Dowództwo Sił Morskich, pełniące obecnie dyżur jako komponent morski o najwyższym stopniu gotowości w strukturze NATO Allied Reaction Force. Odpowiada ono za koordynację działań okrętów oraz integrację sił sojuszniczych podczas całego przemieszczenia operacyjnego.

    Skład wielonarodowego ugrupowania

    Z Rota wyszło łącznie sześć okrętów. Oprócz ESPS Castilla w skład zespołu weszła hiszpańska fregata obrony powietrznej ESPS Cristóbal Colón. Istotnym elementem ugrupowania jest również turecka grupa desantowa, tworzona przez okręt desantowy TCG Anadolu, jednostkę wsparcia logistycznego TCG Derya oraz fregaty TCG İstanbul i TCG Oruçreis.

    Na pokładach okrętów znajduje się około dwóch tysięcy marynarzy, żołnierzy piechoty morskiej oraz personelu lotniczego. Zgrupowanie dysponuje śmigłowcami, środkami patrolowymi, systemami bezzałogowymi oraz jednostkami desantowymi i pojazdami amfibijnymi, co umożliwia prowadzenie szerokiego spektrum działań morskich i przybrzeżnych.

    Kurs na Bałtyk i dalsza integracja sił

    Podczas przejścia na północ kurs zespołu prowadzi w kierunku Bałtyku, przy czym jednym z kluczowych punktów na trasie ma być port w Kilonii. Na kolejnych etapach ćwiczenia planowane jest wzmocnienie ugrupowania o stałe zespoły okrętów NATO, w tym Stały Zespół Okrętów NATO 1 oraz Stały Zespół Obrony Przeciwminowej NATO 1. Pozwoli to na rozszerzenie skali manewrów i pogłębienie współdziałania wielonarodowego.

    W trakcie przemieszczenia przewidziano również wspólne szkolenia z siłami morskimi Portugalii, Francji oraz Holandii. Ćwiczenia koncentrują się na współpracy, integracji dowodzenia oraz praktycznym sprawdzeniu procedur reagowania w ramach sojuszniczej struktury szybkiego reagowania.

    Sprawdzenie realnej gotowości Sojuszu

    STEADFAST DART 26 wpisuje się w szerszy cykl działań NATO, których celem jest weryfikacja zdolności do szybkiego formowania i przerzutu połączonych sił morskich. Ćwiczenie ma również wymiar odstraszający, potwierdzając zdolność Sojuszu do skoordynowanego działania na akwenach o kluczowym znaczeniu strategicznym, w tym na Morzu Bałtyckim.