Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Nowy statek CTV StratCat 27 we flocie LOTOS Petrobaltic
LOTOS Petrobaltic SA, aktywnie działający na polskim rynku offshore, podpisała kontrakt na budowę statku Crew Transfer Vessel (CTV) StratCat 27. Dzięki tej decyzji firma umacnia swoje zaangażowanie w rozwój sektora morskich farm wiatrowych. Odbiór jednostki planowany jest latem bieżącego roku, z dostawą do Europy na początek września.
Miliana Shipmanagement Limited, działając jako operator komercyjny, obsługujący m.in. platformy wydobywcze należące do LOTOS Petrobaltic SA, w związku z tą transakcją powiększy dotychczasową flotę o kolejny statek. Będzie to pierwsza tego typu jednostka w Grupie LOTOS Petrobaltic SA, przeznaczona do świadczenia usług na rynku morskich farm wiatrowych.
W początkowym okresie, nowy nabytek skoncentruje się na realizacji transferów personelu technicznego na platformy wiertnicze na Morzu Północnym, by w przyszłości rozszerzyć swoją działalność na polską wyłączną strefę ekonomiczną Bałtyku. Zarządzanie techniczne tego statku zostanie powierzone firmie Technical Ship Management, co gwarantuje wysoką jakość i efektywność nadchodzących operacji.
StratCat 27 łączy w sobie innowacyjność z funkcjonalnością, oferując wyjątkową zdolność adaptacji do trudnych warunków Morza Bałtyckiego. Posiada wzmocnione poszycie kadłuba i jest przygotowany do instalacji systemów hybrydowych, co przyczynia się do mniejszego zużycia paliwa oraz emisji spalin, zgodnie z najnowszymi normami Tier III.
Ponadto, wyposażenie statku w najnowsze systemy nawigacyjne i komunikacyjne zapewnia bezpieczeństwo i efektywność operacji. Ten znaczący rozwój podkreśla zaangażowanie LOTOS Petrobaltic SA w dostarczanie wysokiej jakości usług w sektorze offshore, zarówno na rynku krajowym, jak i międzynarodowym.
Z ponad 34-letnim doświadczeniem w branży, firma kontynuuje swój dynamiczny rozwój, stawiając na innowacyjność i zrównoważony rozwój. Rozszerzenie floty o StratCat 27 nie tylko zwiększa operacyjne możliwości LOTOS Petrobaltic, ale także jest dowodem na strategiczne planowanie i realizację długoterminowych celów w obszarze morskiej energetyki odnawialnej.
Miliana Shipmanagement Limited obecnie współpracuje z LOTOS Petrobaltic SA, oferując usługi geotechniczne na Morzu Północnym, niezbędne dla rozwoju morskich farm wiatrowych. W 2022 roku firma nabyła wiertnicę umieszczoną na jednostce SPV Sylur, umożliwiającą przeprowadzanie szczegółowych badań geotechnicznych na głębokości ponad 100 metrów poniżej dna morskiego. Takie badania są kluczowe dla projektowania i realizacji inwestycji offshore, włączając w to budowę rurociągów, układanie podmorskich kabli czy rozwój przemysłu naftowego i gazowego oraz sektor energetyki wiatrowej na morzu.
Źródło: Grupa Orlen/MD
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
