ORP Kościuszko wraca do służby po remoncie w PGZ Stoczni Wojennej 

25 marca 2022 r. w PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni, po prawie trzy letnim remoncie, odbyło się przekazanie fregaty rakietowej ORP Kościuszko. Tym samym formalnie zakończyło się zlecenie realizowane przez konsorcjum Polskiej Grupy Zbrojeniowej i PGZ Stoczni Wojennej.

W ramach remontu wykonano bardzo wiele napraw i modernizacji z zakresu działu eksploatacji, elektroniczno-informatycznego, łączności, rakietowo-artyleryjskiego, BCI i broni podwodnej a także szereg prac kadłubowych. Dość wspomnieć, że szczegółowa specyfikacja prac obejmowała kilkanaście stron tekstu zawierającego zarówno takie zasadnicze naprawy jak remont zespołów prądotwórczych, wymianę łożysk w linii wału, wymianę napędu stabilizatorów czy prace konserwacyjno-malarskie kadłuba i nadbudówki, jak i mniejsze, ale równie istotne naprawy i usprawnienia, takie jak wymiana oświetlenie lądowiska czy systemu monitoringu z kamerami. Pierwotnie planowany czas realizacji projektu wydłużył się w związku z koniecznością wykonania dodatkowego zakresu praz zleconych przez zamawiającego. 

Siostrzaną jednostką ORP Kościuszko jest ORP Generał Kazimierz Pułaski. Są to jednostki wielozadaniowe, które są w stanie realizować niemal wszystkie zadania bojowe, tj. poszukiwanie i zwalczanie okrętów podwodnych, zwalczanie okrętów nawodnych, statków i ich zespołów oraz obrony przeciwlotniczej. Jednostki są przygotowane do prowadzenia operacji reagowania kryzysowego, zapobiegania konfliktom lokalnym i przeciwdziałania atakom terrorystycznym. Mimo swoich lat ORP Kościuszko opuszcza Stocznię jako jednostka zmodernizowana, gotowa do dalszej efektywnej służby na rzecz Marynarki Wojennej RP oraz NATO.

Zakończony obecnie kontrakt to tylko część prac realizowanych przez PGZ Stocznię Wojenną na rzecz Marynarki Wojennej RP. Obecnie w PGZ SW trwają również prace nad innymi okrętami skierowanymi do Stoczni na różne zakresy napraw i modernizacji, w tym ORP Arctowski, ORP Piast, ORP-Śniardwy czy SD-11. Stocznia rozpoczęła również realizację programu Miecznik obejmującego wybudowanie trzech ultranowoczesnych fregat.

Dane taktyczno-techniczne ORP Kościuszko:

długość: 135,6 metra;

szerokość: 13,7 metra;                          

zanurzenie: 5,7 metra;

wyporność: 3658 ton;

prędkość 29 węzłów;

napęd: 2 turbiny gazowe o łącznej mocy 29828 kW

Źródło: PGZ Stocznia Wojenna

https://portalstoczniowy.pl/category/marynarka-bezpieczenstwo/
Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Maersk ostrożnie wraca na Morze Czerwone

    Maersk ostrożnie wraca na Morze Czerwone

    Duński armator Maersk wykonał kolejny, ostrożny krok w stronę przywracania żeglugi przez Morze Czerwone. Kontenerowiec Maersk Denver, pływający pod banderą Stanów Zjednoczonych, w nocy z 11 na 12 stycznia wszedł na wody Morza Czerwonego kierując się tym samym w stronę Kanału Sueskiego.

    To dopiero druga jednostka Maerska od ponad dwóch lat, która zdecydowała się na tę trasę. Wcześniej, pod koniec grudnia, szlak ten pokonał Maersk Sebarok.

    Przejście przez Morze Czerwone pod szczególnym nadzorem bezpieczeństwa

    Kontenerowiec realizuje rejs 552W na klasycznej linii MECL, łączącej Indie i Bliski Wschód ze wschodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych. Po bezpiecznym przejściu cieśniny Bab al-Mandab między Półwyspem Arabskim a Afryką Maersk Denver znalazł się na Morzu Czerwonym w nocy z 11 na 12 stycznia, zmierzając w kierunku Kanału Sueskiego od strony południowej.

    Armator podkreśla, że decyzja o rejsie została obwarowana dodatkowymi procedurami bezpieczeństwa.

    Bezpieczeństwo załóg, statków i ładunków pozostaje naszym absolutnym priorytetem. Wdrożyliśmy szczególne środki ostrożności, a klienci z ładunkami na tej jednostce są na bieżąco informowani.

    komunikat Maerska

    Powrót warunkowy i cień kryzysu na kluczowym szlaku handlowym

    Jednocześnie firma studzi oczekiwania dotyczące szybkiego i masowego powrotu na ten szlak. Maersk zastrzega, że będzie stopniowo przywracał żeglugę na Morzu Czerwonym i Kanale Sueskim do siatki połączeń Wschód–Zachód wyłącznie pod warunkiem utrzymania się stabilnego poziomu bezpieczeństwa. Na razie nie zapowiedziano zwiększenia liczby rejsów, a armator publikuje aktualne komunikaty w dedykowanym serwisie poświęconym sytuacji w tym regionie.

    Kryzys na jednym z kluczowych szlaków żeglugowych świata wybuchł w 2023 roku, gdy jemeńscy bojownicy Huti rozpoczęli ataki na statki handlowe, deklarując je jako odpowiedź na wojnę Izraela z Hamasem w Strefie Gazy. W efekcie najwięksi armatorzy przekierowali flotę na trasę wokół Afryki. Od tego czasu doszło do ponad 100 ataków na jednostki cywilne, w których zginęło ośmiu marynarzy.

    Konsekwencje dla globalnego handlu były znaczące: czas transportu między Azją a Europą i Ameryką wydłużył się, a ruch przez Morze Czerwone spadł o około 60 proc. Przed kryzysem Kanał Sueski obsługiwał blisko 12 proc. światowej wymiany handlowej, będąc najszybszym morskim połączeniem między Zachodem a Wschodem.

    Ostrożny optymizm i pierwsze sygnały powrotu dużych armatorów

    Sytuacja zaczęła się stabilizować po wejściu w życie zawieszenia broni w Strefie Gazy w październiku 2025 roku. Od tamtej pory nie odnotowano nowych ataków na Morzu Czerwonym. Administracja Kanału Sueskiego intensywnie zabiega o odbudowę ruchu, a jej szef, admirał Ossama Rabiee, ocenia, że powrót do normalnego obłożenia może nastąpić w drugiej połowie tego roku.

    Bardziej zdecydowane ruchy wykonała francuska grupa CMA CGM. Pod koniec grudnia przez Kanał Sueski przeszły dwa kontenerowce tego armatora, w tym 400-metrowy CMA CGM Jacques Saade który jest największą jednostką, jaka przepłynęła tę trasę od dwóch lat. Armator zapowiedział, że od stycznia jego statki mają regularnie wznawiać żeglugę przez Kanał Sueski.