Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
PGNiG Upstream Norway przygotowuje plan zagospodarowania złoża King Lear
Norweska spółka PGNiG i Aker BP rozpoczęły zaawansowane prace projektowe, których celem jest opracowanie szczegółowego planu eksploatacji złoża King Lear na Morzu Północnym. Inwestycja ma zwiększyć wydobycie gazu ziemnego przez GK PGNiG na Norweskim Szelfie Kontynentalnym o 0,33 mld m sześc. rocznie.
PGNiG Upstream Norway i Aker BP zdecydowały o przejściu do finalnego etapu prac nad planem zagospodarowania złoża King Lear. Spółki zleciły wykonanie szczegółowej dokumentacji, która określi m.in. zakres i harmonogram działań związanych z uruchomieniem wydobycia oraz prowadzeniem eksploatacji, projektowane rozwiązania techniczne oraz budżet inwestycji.
– Kontynuujemy działania rozwojowe w Norwegii, która jest naszym głównym rynkiem zagranicznym, jeśli chodzi o poszukiwanie i wydobycie węglowodorów. W przypadku Króla Leara wchodzimy w kluczowy etap przygotowań, który umożliwi nam, wspólnie z Aker BP, podjęcie ostatecznej decyzji inwestycyjnej i wystąpienie o zgody administracyjne na rozpoczęcie eksploatacji złoża – powiedział Paweł Majewski, Prezes PGNiG SA, spółki, która jest wyłącznym właścicielem PGNiG Upstream Norway. – Zagospodarowanie złoża King Lear powinno przyczynić się do utrzymania produkcji gazu ziemnego przez GK PGNiG w Norwegii na poziomie zgodnym z naszymi strategicznymi aspiracjami. Planując długofalowo jesteśmy w stanie zabezpieczyć stabilny i zdywersyfikowany portfel gazu, który dzięki gazociągowi Baltic Pipe trafi do Polski – podkreślił Paweł Majewski.
Zgodnie ze wstępną koncepcją wydobycie ze złoża King Lear będzie prowadzone za pomocą czterech odwiertów obsługiwanych przez bezzałogową platformę wydobywczą. Produkcja ma ruszyć pod koniec 2027 roku. Instalacja zostanie podłączona do infrastruktury wydobywczej złoża Valhall, odległego od King Lear o 50 kilometrów. Jedną z zalet tego rozwiązania będzie istotne ograniczenie emisji dwutlenku węgla, towarzyszących wydobyciu. Instalacje na złożu Valhall są bowiem zasilane z lądu energią produkowaną w elektrowniach wodnych. W efekcie ślad węglowy związany z eksploatacją King Lear może wynieść 1,5 kg CO2 na baryłkę ekwiwalentu ropy naftowej, przy średniej dla Norweskiego Szelfu Kontynentalnego wynoszącej 8 kg CO2 na baryłkę.
Zgodnie z danymi Norweskiego Dyrektoriatu Naftowego udokumentowane zasoby wydobywalne King Lear wynoszą 11,0 mld m sześć. gazu oraz 9,6 mln m sześc. ropy naftowej. W szczytowym okresie produkcji GK PGNiG będzie pozyskiwać ze złoża ok. 0,33 mld m sześc. gazu i 258 tys. ton ropy rocznie.
Złoże King Lear położone jest obszarze koncesji PL 146 i PL333 na Morzu Północnym. PGNiG Upstream Norway posiada w nich 22,2 proc. udziałów, które kupiło w 2019 roku. Pozostałe udziały należą do Aker BP, który jest operatorem. Aker BP jest również operatorem i właścicielem 90 proc. udziałów w złożu Valhall.
Źródło: PGNiG
Powiązane wpisy
Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku
31 grudnia służby fińskie potwierdziły kolejny incydent naruszający bezpieczeństwo podmorskiej infrastruktury krytycznej na Bałtyku. W centrum sprawy znalazł się drobnicowiec Fitburg, zatrzymany przez fińską Straż Przybrzeżna w związku z podejrzeniem uszkodzenia kabla FEC-1 łączącego Estonię i Finlandię.
W artykule
Alarm u operatora i szybka reakcja służb
Uszkodzenie kabla Finland Estonia Connection 1 zostało zarejestrowane w systemach operatora Elisa Oyj o godzinie 04:53 31 grudnia. Zdarzenie dotyczyło odcinka przebiegającego w estońskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Niespełna trzy godziny później informacja trafiła do Departamentu Policji w Helsinkach, po czym rozpoczęto skoordynowane działania ukierunkowane na identyfikację jednostki mogącej mieć związek z tym incydentem.
Za prowadzenie czynności w rejonie Zatoki Fińskiej odpowiadał wydział fińskiej Straży Przybrzeżnej – Suomenlahden merivartiosto.
Zatrzymanie drobnicowca Fitburg
W krótkim czasie służby wskazały drobnicowiec Fitburg, przechodzący wówczas przez te wody z Sankt Petersburga w kierunku Hajfy, jako jednostkę mogącą mieć związek z uszkodzeniem kabla. Statek pływał pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. W chwili zatrzymania jego operatorem była firma turecka.
Do przechwycenia drobnicowca skierowano patrolowiec Turva oraz śmigłowiec AS332-H215 Super Puma. Podczas zabezpieczenia jednostki jedna z kotwic Fitburga pozostawała pod wodą, co w ocenie służb wzmacniało zasadność podjętych działań. Zatrzymanie nastąpiło już w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, a kontrolę nad statkiem przejęto w ramach wspólnej operacji z użyciem zespołu abordażowego Sił Specjalnych z pokładu śmigłowca.
Postępowanie karne i działania dochodzeniowe
Prowadzenie sprawy przejęła policja w Helsinkach, natomiast jeszcze tego samego dnia Prokurator Generalny Finlandii podjął decyzję o wszczęciu postępowania. Akt oskarżenia wniesiony 1 stycznia obejmuje zarzuty usiłowania zniszczenia mienia w formie kwalifikowanej, zniszczenia mienia o charakterze kwalifikowanym oraz kwalifikowanego zakłócania łączności telekomunikacyjnej.
Załoga statku, licząca 14 osób różnych narodowości, została aresztowana. Zatrzymany drobnicowiec skierowano do portu Kantvik w południowej Finlandii, gdzie przy wydzielonym nabrzeżu pozostaje pod nadzorem Policji.
Badanie uszkodzonego kabla
Równolegle prowadzone są czynności techniczne w rejonie uszkodzenia kabla FEC-1. Odpowiada za nie Centralna Policja Kryminalna KRP z wykorzystaniem patrolowca Turva oraz pojazdów zdalnie sterowanych ROV. Ich zadaniem jest precyzyjne określenie charakteru i mechanizmu naruszenia infrastruktury.
Operator Elisa poinformował, że incydent nie spowodował przerw w świadczeniu usług. Sieć oparta jest na rozwiązaniach redundantnych, a spółka dysponuje także drugim kablem podmorskim FEC-2. W podobnym czasie problemy transmisyjne odnotował również inny fiński operator, współwłaściciel kabla EESF-2.
Kontekst bezpieczeństwa infrastruktury podmorskiej
Z kronikarskiego obowiązku należy odnotować, że jest to pierwszy przypadek podejrzenia celowego działania wobec podmorskiej infrastruktury krytycznej od momentu uruchomienia operacji Nordic Warden 6 stycznia ubiegłego roku. Poprzedni incydent tego typu miał miejsce 25 grudnia 2024 roku w Zatoce Fińskiej, gdy uszkodzeniu uległ kabel EstLink 2.
Kolejne zdarzenie na Bałtyku potwierdza, że podmorska infrastruktura krytyczna w tym kable telekomunikacyjne pozostają wrażliwym elementem systemu bezpieczeństwa regionu, k†góry wymaga stałej obserwacji i szybkiej reakcji służb państw bałtyckich.
