Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Hanwha Ocean z kontraktem na nowe kontenerowce LNG
Tajwański armator Yang Ming Marine Transport Corporation zawarł kontrakt ze stocznią Hanwha Ocean na budowę siedmiu nowoczesnych kontenerowców o pojemności 15 880 TEU. Jednostki będą pierwszymi na Tajwanie kontenerowcami dwupaliwowymi zasilanymi LNG. Dostawy zaplanowano na lata 2028–2029.
W artykule
Kontenerowce LNG i zakłady stoczniowe Hanwha Ocean i Yang Ming
Podpisy pod dokumentami złożyli prezes Yang Ming – Chuck Tsai oraz Charles Kim, dyrektor generalny Hanwha Ocean. Kontrakt wpisuje się w rosnącą presję rynkową na inwestycje w jednostki przyjazne środowisku, zgodne z aktualnymi wytycznymi IMO. Zawarta umowa stanowi ważny element strategii redukcji emisji i odnowy tonażu floty.
Nowe jednostki będą pierwszymi tajwańskimi kontenerowcami z napędem dwupaliwowym LNG oraz przygotowaniem do konwersji na napęd amoniakalny. Otrzymały notację „Ammonia Fuel Ready (AFR) Level 1C” nadaną przez Amerykańskie Biuro Żeglugowe (ABS). Projekt przewiduje dalsze dostosowanie napędu do paliw alternatywnych, co zapewnia elastyczność eksploatacyjną i gotowość do dekarbonizacji w perspektywie średnio i długoterminowej.
Innowacyjny zbiornik LNG typu B jako element strategii dekarbonizacji żeglugi
Cechą wyróżniającą nowe jednostki będzie pierwszy na świecie zbiornik LNG typu B o ciśnieniu projektowym 1,0 bar. Rozwiązanie opracowano w ramach wspólnego projektu badawczo-rozwojowego Hanwha Ocean i ABS z myślą o zwiększeniu bezpieczeństwa oraz efektywności magazynowania paliwa w warunkach eksploatacji morskiej. W porównaniu z konstrukcjami o ciśnieniu 0,7 bar nowy zbiornik daje lepsze parametry pracy i zgodność z przyszłymi wymogami dotyczącymi zasilania z lądu.
Zgodnie z przyjętymi standardami, zastosowanie napędu dwupaliwowego LNG pozwala ograniczyć emisję gazów cieplarnianych o około 20% względem paliw konwencjonalnych. LNG postrzegane jest jako paliwo przejściowe, które ogranicza wpływ transportu morskiego na klimat do czasu upowszechnienia rozwiązań bezemisyjnych.
Yang Ming już wcześniej zlecił budowę pięciu kontenerowców dwupaliwowych LNG o pojemności 15 500 TEU, których wejście do eksploatacji przewidziano na 2026 rok. Docelowo, flota armatora zostanie uzupełniona o łącznie dwanaście statków z napędem LNG.
Amoniak w żegludze jako strategia zrównoważonego rozwoju
Amoniak jako paliwo morskie zyskuje na znaczeniu w kontekście długofalowej transformacji energetycznej. Jego kluczową zaletą jest brak emisji dwutlenku węgla podczas spalania. Yang Ming zamierza wykorzystać przygotowanie swoich nowych jednostek do konwersji na amoniak, aby szybciej dostosować się do przyszłych regulacji środowiskowych oraz zwiększyć konkurencyjność na rynku żeglugi międzynarodowej.
W kontekście globalnych zmian w przemyśle żeglugowym Yang Ming deklaruje dalsze wycofywanie starszych jednostek, dywersyfikację źródeł energii oraz inwestycje w technologie niskoemisyjne. Rozbudowa floty o kontenerowce z napędem dwupaliwowym dwupaliwowym NG i przygotowaniem do napędu amoniakalnego (AFR) potwierdza konsekwentne ograniczanie śladu węglowego oraz usprawnienie działań w globalnej sieci połączeń żeglugowych.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
