Zawody przyszłości: Oceanograf – Specjalista w procesie tworzenia i zarządzania morskimi farmami wiatrowymi

W kolejnej odsłonie naszego cyklu poświęconego zawodom przyszłości związanym z morskimi farmami wiatrowymi, przenosimy się w głąb mórz i oceanów, gdzie rola oceanografa staje się kluczem do zrozumienia i efektywnego wykorzystania potęgi morza. Specjalista ten nie tylko zgłębia tajniki morskich głębin, ale także analizuje ich oddziaływanie na Morskie Farmy Wiatrowe (MFW), dbając o optymalizację projektów pod kątem wypracowania rozwiązań minimalizując ich wpływ na środowisko.
W artykule
Znaczenie oceanografii w rozwoju morskich farm wiatrowych
Oceanograf to ekspert specjalizujący się w badaniu oceanów i mórz, zajmujący się analizą zarówno ich właściwości fizycznych, jak i chemicznych. Jego badania dotyczą wpływu wód na klimat i pogodę zarówno w obszarach otwartego oceanu, jaki i w strefach przybrzeżnych. Oceanografowie zgłębiają różnorodne aspekty środowiska – od prądów oceanicznych, przez ruch tektonicznych płyt, aż po ekosystem morski i cechy dna oceanicznego.
Ważnym obszarem badań jest również analiza oddziaływania Morskich Farm Wiatrowych (MFW) na środowisko morskie, zwłaszcza faunę oraz potencjalne zmiany w strefach przybrzeżnych. W celu zgłębienia tej tematyki, naukowcy gromadzą niezbędne dane, przeprowadzają badania laboratoryjne oraz wykorzystują symulacje komputerowe. Ich celem jest optymalizacja wykorzystania zasobów morskich i minimalizacja skutków oddziaływania MFW na środowisko. Wiedza oceanografów jest nieoceniona podczas planowania i realizacji projektów związanych z morzem, w tym także podczas budowy morskich farm wiatrowych.
Działalność oceanografa, w oparciu o standardy amerykańskie, jest uwarunkowana wyborem jednej z czterech głównych specjalności oceanograficznych.
Zakres wiedzy i działalności oceanografa: od biologii po geologię
Oceanografowie biologiczni specjalizują w faunie, florze oraz ekosystemach morskich wraz ze wszystkimi ich wzajemnymi interakcjami ze środowiskiem morskim. Wyszukują organizmy morskie, rozpoznają ich liczebność i rozmieszczenie, sposób, w jaki one się rozwijają, odnoszą do siebie wzajemnie, dostosowują się do środowiska i wchodzą z nim w interakcje. Badania przeprowadzane przez tych specjalistów pomagają określać, w jaki sposób ludzie mogą wykorzystywać morze w swojej działalności np. w transporcie, w stawianiu instalacji offshore w tym offshore wind, tak by ich wpływ na życie morskie był jak najmniejszy.
Oceanografowie chemiczni skupiają się na analizie składu chemicznego wody oceanicznej, jej cyklu biochemicznym oraz interakcjach wody morskiej z dnem oceanicznym i atmosferą. Badają wpływ składu chemicznego wody na życie morskie oraz na różnego rodzaju konstrukcje umieszczane w morzu przez człowieka, takie jak wieże MFW, statki, platformy, podmorskie rury, kable oraz różnorodne materiały, w tym beton, stal, tworzywa sztuczne i kompozyty.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/zawody-przyszlosci-pomiarowiec-specjalista-od-pomiarow-przy-morskich-farmach-wiatrowych/
Jednym z kluczowych aspektów ich pracy jest monitorowanie wpływu różnych zagrożeń na skład chemiczny wody morskiej. Zajmują się badaniem wpływu zatopionej amunicji, różnych rodzajów broni, wraków, zgromadzonych w nich paliw i innych substancji niebezpiecznych, a także zanieczyszczeń wynikających z działalności ludzkiej, takich jak zrzuty morskie czy ruch statków. W szczególności analizują ryzyko zatrucia wody i organizmów morskich substancjami toksycznymi, takimi jak rtęć, cez, tryt, kadm czy związki kancerogenne.
Ich badania odgrywają kluczową rolę w identyfikacji zasobów oceanicznych o potencjalnych zastosowaniach przemysłowych. Dodatkowo, poszukują metod na ograniczenie zanieczyszczeń oceanicznych i dbają o zachowanie czystości wód.
Oceanografowie geologiczni skupiają się na badaniu dna oceanu. Wykorzystując nowoczesne technologie, analizują, rozpoznają i mapują ukształtowanie oraz strukturę dna morskiego i jego podwodne elementy. Te naukowe prace pozwalają zrozumieć strukturę, ewolucję i procesy kształtujące takie formacje jak kaniony, góry, doliny, wyspy, mielizny czy stożki wulkaniczne. Dzięki temu mogą obserwować ruchy płyt tektonicznych, wraki, rafy, aktywność sejsmiczną, wulkaniczną oraz wpływ działalności ludzkiej na dno oceaniczne.
Kluczowe specjalizacje w oceanografii: biologia, chemia, geologia i fizyka
Ich badania mają kluczowe znaczenie dla ludzkiej działalności w obszarach morskich, szczególnie w kontekście wydobycia surowców z dna morskiego, planowania i realizacji podmorskich budowli czy oceny wpływu sił na konstrukcje typu MFW. Oceanografowie geologiczni odgrywają także niezastąpioną rolę w przewidywaniu aktywności sejsmicznej i wulkanicznej. Wiedza ta jest niezbędna do przewidywania i minimalizacji skutków trzęsień ziemi, tsunami czy erupcji wulkanów, a także do zrozumienia ich związku z ruchem płyt tektonicznych czy głębokimi rowami oceanicznymi. Przewidując specyfikę ukształtowania dna, mogą doradzić w wyborze najlepszego miejsca dla umieszczenia konstrukcji, takich jak morskie farmy wiatrowe.
Oceanografowie fizyczni badają i monitorują fizyczne: uwarunkowania i procesy, zachodzące w oceanie. Wśród nich najważniejsze są procesy pogodotwórcze, transmisja dźwięku w wodzie morskiej, pochłanialność, przenikalność, odbicie fal elektromagnetycznych, w tym w zakresie światła widzialnego przez oceany i morza, przenikalność elektryczna wody morskiej, magazynowanie energii cieplnej przez morza i oceany, fale morskie, prądy oceaniczne, podwodne morskie rzeki, wiry morskie, przypływy i odpływy oceaniczne, transport piasku i lodu, sztormy, procesy lądotwórcze i destrukcyjne np. osadzanie piasku na plażach i poza nimi, erozja wybrzeża oraz interakcje atmosfery i oceanu etc., etc., etc. Badając, rozumiejąc te wszystkie zjawiska i procesy badacze ci przewidują ich wpływ na pogodę, klimat, interakcje oceanu z jego granicami na dnie morskim i na wybrzeżu, zachowania oceanu, w tym jego wpływ na ludzi, na przejawy działalności człowieka, ludzkie budowle i konstrukcje, miasta, zakłady, budowle i konstrukcje podmorskie np. na sztuczne wyspy, sztuczne rafy, wieże morskich farm wiatrowych, kable i rurociągi podmorskie, statki.

Głównymi zadaniami oceanografa przy MFW mogą być np.:
- Prowadzenie pomiarów w strefie brzegowej: oceanograf zbiera dane dotyczące warunków fizycznych, chemicznych, geologicznych i biologicznych w miejscach planowanej budowy farmy, takich jak głębokość, ukształtowanie i struktura dna morskiego, temperatura i zanieczyszczenie wody, prędkość prądów morskich, gatunki organizmów morskich etc. etc. etc.
- Modelowanie numeryczne procesów fizycznych, chemicznych, biologicznych i geologicznych na morzu: Używając specjalistycznego oprogramowania, oceanograf może symulować różne scenariusze i przewidywać chociażby, jak zachowywać się będą prądy czy fale, dno morskie, gatunki ryb i roślin, skład chemiczny wody w okolicy planowanej farmy.
- Gromadzenie, przetwarzanie i analiza danych o środowisku morskim i pracy samej budowli, konstrukcji morskiej, warunków funkcjonowania oraz interakcji ze środowiskiem. Zebrane dane są analizowane i interpretowane w kontekście potencjalnych skutków dla ekosystemu morskiego, morza, jego dna oraz samej farmy.
Dzięki wiedzy w zakresie oceanografii, specjalista jest w stanie wskazać optymalne miejsca do lokalizacji turbin wiatrowych oraz ocenić wpływ MFW na morze i środowisko morskie w tym wodę, organizmy morskie i dno morskie. Umiejętności te pozwalają mu również na efektywną współpracę z inżynierami, biologami, hydrologami, geologami oraz planistami przestrzennymi w celu zoptymalizowania projektów offshore wind.
Rola oceanografa w planowaniu i zarządzaniu morskimi farmami wiatrowymi
Przed rozpoczęciem budowy MFW to właśnie oceanograf dokonuje oceny potencjalnych lokalizacji. Analizując głębokość wód, struktury dna morskiego, prądów morskich czy ekosystemu morskiego decyduje, gdzie najlepiej postawić maszt z turbiną. Wykorzystując nowoczesne technologie, takie jak sonary, satelitarne systemy śledzenia, GSI, bazy danych, literaturę przedmiotu, bazy wiedzy, modelowanie, statystykę, analizy ryzyka itp. zbiera, analizuje, przetwarza, modeluje, kontroluje dane i procesy, które stają się fundamentem dla dalszych działań.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/zawody-przyszlosci-ornitolog-przy-morskich-farmach-wiatrowych/
Podczas budowy MFW, oceanograf nadal monitoruje warunki ich powstawania, sprawdzając, czy realizacja przebiega zgodnie z planem i jest dostosowywana do aktualnych uwarunkowań. Jego zdolność do przewidywania zmian stanu morza, środowiska morskiego, reagowania na nie w czasie rzeczywistym czyni go nieocenionym pomocnikiem inwestora. Jest zdolny do wskazania i interpretacji istotnych informacji, które mogą być decydujące dla projektu, strategii budowy lub wprowadzenia w nich zmian.
Po zakończeniu budowy farmy, oceanograf odpowiada za obserwację wpływu jej działalności na szeroko pojmowane środowisko morskie. Jest to kluczowe dla jej zrównoważonej i odpowiedzialnej eksploatacji. Oceanograf, kontynuując zbieranie i analizowanie danych, po uruchomieniu farmy wiatrowej, dostarcza cennych informacji na temat jej funkcjonowania oraz środowiska jej działania. Wskazuje również aspekty, które mogą wymagać optymalizacji czy dostosowania, zarówno pod względem technicznym, jak i ekologicznym.
Praktyczne zastosowanie wiedzy oceanograficznej w projektach morskich farm wiatrowych
Oceanograf korzysta z nowoczesnych narzędzi i technologii, takich jak sonary, drony podwodne czy satelity, by gromadzić dokładne dane z obszaru planowanej farmy. Współpracuje także z innymi ekspertami, by zapewnić, że MFW jest nie tylko efektywna energetycznie, ale też bezpieczna dla środowiska.
W obliczu ciągłego rozwoju morskich technologii energetycznych oraz rosnącego zapotrzebowania na zieloną energię, rola oceanografa nabiera coraz większego znaczenia. To interdyscyplinarny zawód, który łączy w sobie pasje do nauki, technologii, ochrony środowiska, biologii, fizyki, geologii, chemii, genetyki, dając możliwość pracy zarówno na morzu, jak i w laboratorium. Dzięki ekspertom z dziedziny oceanografii możliwe jest projektowanie i realizowanie MFW w sposób zrównoważony i odpowiedzialny.
Autor: Marcin Szywała

Przyszłość rejsów wycieczkowych po 2026 roku: flota, porty, regulacje

Światowy rynek rejsów wycieczkowych wchodzi w kolejny etap rozwoju. Coraz większe jednostki stają się podstawą ofert największych armatorów, jednocześnie rośnie presja na ograniczanie emisji gazów cieplarnianych oraz dostosowanie floty do coraz bardziej restrykcyjnych regulacji.
W artykule
Według portalu Criuse Industru News, po 2026 roku rynek rejsów wycieczkowych będzie musiał rynek rejsów wycieczkowych, pogodzić ambicje dalszej rozbudowy flot z wymogami administracyjnymi oraz oczekiwaniami pasażerów, dla których coraz większe znaczenie ma jakość produktu, a nie wyłącznie jego skala.
Coraz większe jednostki na rynku rejsów wycieczkowych
W nadchodzącej dekadzie statki wycieczkowe będą nadal zwiększać swoje rozmiary. Jednostki o pojemności przekraczającej 200 tys. GT staną się standardem w ofertach największych armatorów. Nowe, rekordowe statki wycieczkowe zapowiadają m.in. armatorzy tacy jak Norwegian Cruise Line, Carnival Cruise Line oraz Disney Cruise Line.
Równolegle rozwijane będą sprawdzone serie dużych jednostek, takie jak klasa Icon w ofercie Royal Caribbean oraz klasa World należąca do MSC Cruises. Większa skala pozwala armatorom na rozbudowę oferty pokładowej oraz zwiększanie przychodów generowanych poza samą sprzedażą biletów.
Większe jednostki a wymagania środowiskowe
Rosnące rozmiary statków nie oznaczają rezygnacji z działań zmierzających do ograniczania ich wpływu na środowisko. Nowe jednostki projektowane są z myślą o spełnieniu przyszłych norm emisyjnych. Od 2026 roku około 65 % statków wchodzących do eksploatacji będzie zasilanych paliwami alternatywnymi, przede wszystkim LNG.
W dalszej perspektywie armatorzy przygotowują się do wdrażania konstrukcji przystosowanych do zasilania metanolem, w ograniczonym zakresie również wodorem. Towarzyszą temu działania obejmujące ograniczanie stosowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, bardziej racjonalne gospodarowanie wodą oraz rozwój infrastruktury umożliwiającej zasilanie statków z lądu podczas postoju w portach.
Coraz więcej portów w Europie i innych regionach świata inwestuje w rozwiązania pozwalające na wyłączanie siłowni okrętowych podczas postoju przy nabrzeżu.
Nowe kierunki rozmieszczania floty
Zmienia się również podejście do planowania tras. Jednym z wyraźnych trendów jest rozwój rejsów poza szczytem sezonu w basenie Morza Śródziemnego. Po największych artmatorach, takich jak Costa Cruises, MSC oraz Celebrity Cruises, także armatorzy z segmentu luksusowego rozszerzają swoją zimową obecność w regionie.
Dotyczy to m.in. statków wycieczkowch Windstar Cruises, Oceania Cruises, Silversea Cruises, Azamara oraz Regent Seven Seas Cruises. Viking od lat utrzymuje rozbudowaną ofertę zimową zarówno w południowej, jak i północnej części Europy.
W Stanach Zjednoczonych obserwowany jest powrót tradycyjnych portów bazowych, takich jak Filadelfia, przy jednoczesnym rozszerzaniu działalności w portach San Diego, Jacksonville, Norfolk oraz Mobile.
Prywatne i ekskluzywne destynacje
Coraz większą rolę w strategiach armatorów odgrywają prywatne destynacje, nad którymi operatorzy mają pełną kontrolę. Royal Caribbean Group planuje docelowo eksploatować ponad osiem wyłącznych miejsc postoju w Europie, na Karaibach, Pacyfiku oraz w Ameryce Południowej.
Również Carnival Corporation intensywnie rozwija własne zaplecze lądowe. Wśród realizowanych projektów znajdują się Celebration Key, przebudowa Mahogany Bay w Isla Tropicale oraz dalszy rozwój kompleksu RelaxAway at Half Moon Cay.
Dłuższe postoje w portach
Kolejnym trendem jest wydłużanie czasu postoju w portach. W sezonie zimowym 2027–2028 Norwegian Cruise Line planuje rejsy, w których średni czas pobytu w porcie wynosić będzie 9,5 godziny, z dużą liczbą późnych wyjść oraz nocnych postojów.
Zbliżone podejście prezentują programy Immersive Overnight oferowane przez Regent Seven Seas Cruises, zakładające nawet kilkudniowy pobyt w jednym porcie. Podobną strategię rozwijają także Princess, Azamara, Oceania, Atlas Ocean Voyages oraz Windstar.
Podatki, opłaty i limity pasażerów
Na kształt przyszłych tras coraz silniej wpływają lokalne regulacje. W wielu popularnych destynacjach wprowadzane są nowe podatki, opłaty portowe oraz limity liczby pasażerów, których celem jest ograniczenie presji turystycznej.
Choć część rozwiązań już obowiązuje, większość nowych regulacji zacznie wchodzić w życie od 2026 roku. Dotyczy to m.in. Grecji, Norwegii, Hawajów, Islandii oraz Francji.
Starsze jednostki schodzą z rynku
Wraz z rosnącym znaczeniem jakości produktu starsze i mniejsze statki są stopniowo wycofywane z eksploatacji. W ciągu ostatnich pięciu lat Carnival Corporation pozbyła się ponad 20 jednostek, w tym Costa Fortuna oraz Seabourn Sojourn, sprzedanych w 2025 roku.
Norwegian Cruise Line Holdings zapowiedziała pierwsze wycofania statków od ponad 15 lat, natomiast National Geographic-Lindblad Expeditions planuje zakończenie eksploatacji jednostek National Geographic. Sea Lion oraz National Geographic Sea Bird w 2026 roku.
Koniec floty „w zawieszeniu”
Tzw. flota „w zawieszeniu”, obejmująca statki pozostające poza eksploatacją po pandemii COVID-19, praktycznie znika z rynku. W 2025 roku większość takich jednostek znalazła nowych operatorów lub powróciła do regularnej służby.
Przykładem jest dawna Costa Magica sprzedana chińskiemu armatorowi Tianjin Orient International Cruises, a także powrót do eksploatacji jednostek takich jak Ocean Victory oraz Ocean Adventurer.










