Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Deszcz prestiżowych nagród dla gdyńskiego Centrum Techniki Morskiej
Dobiegła końca 15. edycja targów Balt Military Expo w Gdańsku, ale najbardziej elektryzujący moment imprezy nastąpił wczoraj. We wtorek wręczono szereg nagród za zasługi i osiągnięcia w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego. Najwięcej nagród i wyróżnień przypadło gdyńskiemu Ośrodkowi Badawczo-Rozwojowemu Centrum Techniki Morskiej.
W artykule
To spółka zależna Polskiej Grupy Zbrojeniowej, która specjalizuje się w nowoczesnych systemach bezpieczeństwa morskiego. CTM ma w ofercie m.in. systemy uzbrojenia broni podwodnej, systemy ochrony infrastruktury morskiej, systemy łączności radiowej i wymiany danych, systemy dowodzenia i kierowania uzbrojeniem. Badawczo-rozwojowa spółka prowadzi również zaawansowane badania technologiczne, realizuje innowacyjne projekty dotyczący nowych produktów, a także prowadzi działalność usługową dla podmiotów trzecich.
Centrum Techniki Morskiej z prestiżowymi nagrodami
Najważniejsze wyróżnienie, które od lat jest przyznawane podczas Bałtyckich Targów Militarnych, czyli nagrodę grand prix kontradmirała Xawerego Czernickiego, otrzymało konsorcjum odpowiedzialne za budowę nowego niszczyciela min Kormoran II. Nagrodę tę otrzymały więc następujące podmioty: prywatna stocznia Remontowa Shipbuilding i należące do Polskiej Grupy Zbrojeniowej spółki PGZ Stocznia Wojenna (dawna Stocznia Marynarki Wojennej) oraz Centrum Techniki Morskiej w Gdyni.
Zobacz też: Rosja: dwa nowe okręty podwodne dla Floty Pacyficznej w 2020 roku.
To samo konsorcjum, za ten sam produkt, otrzymało nagrodę prezydenta RP. Co ważne, podczas tej edycji targów nagroda ta została przyznana po raz pierwszy, ale prawdopodobnie stanie się to tradycją gdańskich targów obronnych. Nagrodę prezydenta RP przyznano „za najlepsze produkty służące obronności i bezpieczeństwu, wyróżniające się walorami eksploatacyjnymi, innowacyjnymi oraz oryginalnością”.
Nagrody za innowacyjne systemy
Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej, gdyński lider technologiczny, zgarnął także dwa z trzech „Bursztynowych Medalionów”. Kapituła konkursowa doceniła pracę inżynierów i technologów z gdyńskiego ośrodka włożoną w Okrętowy System Zarządzania Walką SCOT oraz System Monitorowania i Minimalizacji Pól Fizycznych Okrętu – System Obrony Biernej Okrętu. O światowej klasie tych systemów świadczy fakt, że w obydwa został wyposażony najnowocześniejszy okręt polskiej marynarki wojennej, czyli niszczyciel min Kormoran II.
Zobacz też: Prezydent Andrzej Duda o modernizacji marynarki wojennej.
Ponadto „Pierścień Patrioty” otrzymał kmdr dr inż. Józef Jakubczyk. To były dyrektor naczelny i prezes gdyńskiego Centrum Techniki Morskiej, a obecnie doradca prezesa w tej spółce. „Pierścień Patrioty” jest wyróżnieniem przyznawanym przez Krajowe Stowarzyszenie Ochrony Informacji Niejawnych oraz Stowarzyszenie Wspierania Bezpieczeństwa Narodowego za „wybitny wkład w pracę na rzecz bezpieczeństwa i ochrony informacji oraz znaczący udział w promowaniu tematyki bezpieczeństwa państwa i obrony narodowej”.
Podpis: tz
Przemysł stoczniowy – więcej wiadomości z branży znajdziesz tutaj.
Powiązane wpisy
Pierwszy OPV nowej generacji dla Marine nationale zwodowany
5 lutego w stoczni Piriou w Concarneau na wodę trafił Trolley de Prévaux – pierwszy z dziesięciu pełnomorskich okrętów patrolowych (OPV) nowej generacji przeznaczonych dla Marine nationale. To początek wymiany wysłużonych jednostek typu A69, które przez dekady pełniły służbę na wodach przybrzeżnych.
W artykule
Następca A69 i początek szerszego programu
Nowe okręty, określane jako Patrouilleur Hauturier, mają przejąć zadania realizowane dotąd przez jednostki typu A69 (D’Estienne d’Orves), które w najbliższym czasie zostaną ostatecznie wycofane z linii. 17 listopada 2023 r. francuska Direction Générale de l’Armement podpisała kontrakt na siedem jednostek tego typu. Ich przekazywanie marynarce zaplanowano na lata 2027–2030. Trzy kolejne mają zostać dostarczone do 2035 r.
Program realizuje konsorcjum trzech stoczni: Piriou (Concarneau), CMN z Cherbourga oraz Socarenam z Boulogne-sur-Mer. Za projekt i integrację systemów odpowiada Naval Group, natomiast wyposażenie w zakresie sensorów – radarów, stacji hydrolokacyjnych i systemów walki elektronicznej – zapewnia Thales.
Harmonogram i kolejne jednostki OPV
Budowę prototypu rozpoczęto 20 maja 2024 r., a położenie stępki nastąpiło 3 września 2024 r. Próby morskie zaplanowano na wrzesień bieżącego roku, natomiast przekazanie okrętu flocie – na kwiecień 2027 r. Wejście do służby przewidziano na 2028 r., a portem macierzystym będzie Brest.
Równolegle powstają już kolejne jednostki: D’Estienne d’Orves, Émilienne Moreau oraz Premier maître Yves Nonen. Cięcie blach pod ich budowę odbyło się odpowiednio w styczniu, lutym i sierpniu 2025 r. Następne okręty otrzymają nazwy: Commandant Ducuing, Quartier maître Anquetil, Jeanne Bohec, Andrée Borrel, Île de Sein oraz Jacqueline Carsignol.
Konstrukcja i przeznaczenie
Nowe patrolowce zaprojektowano z myślą o 35-letnim okresie eksploatacji i wysokiej dostępności – do 300 dni w roku. Przy wyporności około 2400 ton otrzymały kadłub o długości 92 m i szerokości 14,2 m. Spalinowo-elektryczny układ napędowy o mocy 2 × 3850 kW ma zapewnić prędkość maksymalną 21 węzłów. Zasięg określono na 6000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów, a autonomiczność – na 30 dni.
Załoga na okręcie ma liczyć 54 marynarzy, z możliwością przyjęcia dodatkowych 30 osób personelu zadaniowego. Oznacza to wyraźne nastawienie na elastyczność użycia – od zadań patrolowych, przez ochronę żeglugi i morskiej infrastruktury, po wsparcie operacji specjalnych.
Uzbrojenie obejmie armatę 40 mm RAPIDFire oraz zestaw przeciwlotniczy SIMBAD-RC z pociskami MISTRAL 3. Okręty otrzymają hangar i pokład lotniczy przystosowany do przyjęcia śmigłowca H160M Guépard oraz bezzałogowych statków powietrznych, w tym Airbus VSR700. Przewidziano także wnęki dla dwóch półsztywnych łodzi RHIB o długości 8,5 m.
O potencjale tych jednostek nie decyduje jednak wyłącznie uzbrojenie. Równie istotne są systemy dowodzenia i rozpoznania. System walki SETIS-C, radar Thales NS54 z anteną aktywną (AESA) oraz kadłubowa stacja hydrolokacyjna Bluewatcher pokazują, że nie są to wyłącznie klasyczne okręty patrolowe. Ich konfiguracja pozwala na realizację zadań dozoru morskiego, osłony baz oraz wsparcia sił morskich, w tym ochrony rejonów operowania francuskich okrętów podwodnych z rakietami balistycznymi.
Francuska konsekwencja w uzupełnianiu floty
Francuski program budowy OPV wpisuje się w szerszą modernizację Marine nationale. Paryż nie odnawia wyłącznie fregat i dużych okrętów bojowych. Równolegle wzmacnia segment jednostek odpowiedzialnych za codzienną obecność na morzu – tam, gdzie zaczyna się większość realnych problemów.
Jeszcze niedawno OPV postrzegano jako okręty drugiego planu. Dziś widać wyraźnie, że to one najczęściej są pierwsze na miejscu zdarzenia. To one prowadzą dozór, reagują na incydenty i pokazują banderę w rejonach, gdzie sytuacja bywa niejednoznaczna. Fregata jest narzędziem wysokiej intensywności natomiast OPV to narzędzie stałej obecności na wodach przybrzeżnych.
To, co robi dziś Francja, dobrze pokazuje, że OPV nie wracają do łask z powodu mody. Paryż nie kupuje ich „zamiast” większych okrętów, lecz traktuje je jako uzupełnienie całej floty. Równolegle modernizuje komponent odstraszania podwodnego i buduje jednostki, które mają być na morzu każdego dnia.
Nie chodzi o jeden efektowny kontrakt. Chodzi o to, by flota działała jako całość – od lotniskowca, przez okręty podwodne i fregaty, po patrolowce pilnujące codziennego porządku na wodach przybrzeżnych.
