Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Chrzest i wodowanie kolejnego niszczyciela min dla Marynarki Wojennej RP
19 marca w stoczni Remontowa Shipbuilding S.A. w Gdańsku odbyła się uroczystość chrztu i wodowania piątego z serii niszczyciela min projektu 258 typu Kormoran II – przyszłego ORP Rybitwa (605). Jednostka ta wzmocni w przyszłości potencjał przeciwminowy Marynarki Wojennej RP, wchodząc w skład świnoujskiego 12. Dywizjonu Trałowców.
Ceremonia miała uroczysty, tradycyjny charakter, a obecność licznych przedstawicieli wojska, administracji i przemysłu okrętowego podkreśliła jej znaczenie nie tylko dla Sił Zbrojnych RP, ale i całej branży. Po poświęceniu kadłuba matka chrzestna, pani Maria Teryfter – żona byłego dowódcy 8. Flotylli Obrony Wybrzeża, kontradmirała Krzysztofa Teryftera (dowodził w latach 2009–2014) – wypowiedziała symboliczne słowa: „Płyń po morzach i oceanach świata, sław imię polskiego stoczniowca i polskiego marynarza”, nadając tym samym okrętowi imię Rybitwa. Następnie dokonano wodowania okrętu, który teraz przejdzie fazę doposażenia, zakończoną próbami morskimi.
ORP Rybitwa to kolejny okręt projektu 258, przystosowany do prowadzenia kompleksowych działań przeciwminowych na akwenach przybrzeżnych i morskich. Jednostka będzie wyposażona m.in. w systemem dynamicznego pozycjonowania, uzbrojeniem OSU-35K – nowoczesnym, zdalnie sterowanym systemem artyleryjskim obrony bezpośredniej, wyposażonym w automatyczną armatę kal. 35 mm i optoelektroniczny system kierowania ogniem, umożliwiającym zwalczanie różnych typów zagrożeń z wysoką precyzją – zarówno w dzień, jak i w nocy, w każdych warunkach pogodowych – oraz zestawem pojazdów bezzałogowych, pozwalających na neutralizację zagrożeń podwodnych z bezpiecznej odległości. Zdolności te umożliwią realizację szerokiego spektrum zadań – od patrolowania torów wodnych i ochrony infrastruktury krytycznej, po wykrywanie, klasyfikację i niszczenie min morskich.
Zakończenie prac nad przyszłym ORP Rybitwa i jego wcielenie do służby zaplanowano na 2026 rok. Równolegle w stoczni Remontowa Shipbuilding trwa budowa dla MW RP kolejnych jednostek typu Kormoran II oraz okrętów rozpoznania radioelektronicznego programu „Delfin”.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Fregata Akdeniz (F 519) zwodowana w Tuzli
Na początku lutego w stoczni ADİK w dzielnicy Tuzla pod Stambułem odbyła się uroczystość wodowania fregaty Akdeniz (F 519). Jednostka została zbudowana na zamówienie Türk Deniz Kuvvetleri i stanowi kolejny etap realizacji tureckiego programu rozwoju okrętów nawodnych.
W artykule
Akdeniz jest piątą fregatą typu Istanbul w całej serii. Jednocześnie otwiera ona drugą transzę zamówień obejmującą kolejne jednostki tego typu. Wodowanie w Tuzli potwierdza utrzymanie tempa prac stoczniowych przy równoległej budowie kilku okrętów w różnych zakładach przemysłowych.
Budowa w ramach programu MiLGEM
Fregata Akdeniz powstaje w ramach narodowego programu okrętowego MiLGEM, który od kilkunastu lat pozostaje fundamentem modernizacji tureckiej floty wojennej. Program obejmuje projektowanie i budowę okrętów z szerokim udziałem krajowego przemysłu stoczniowego oraz sektora zbrojeniowego.
Za realizację części jednostek typu Istanbul odpowiada konsorcjum TAIS, skupiające kilka prywatnych stoczni. W przypadku Akdeniz rolę głównego wykonawcy pełniła ADİK, jeden z istotnych podmiotów tureckiego przemysłu okrętowego, regularnie uczestniczący w programach zbrojeniowych.
Kolejny etap prac stoczniowych
Wodowanie Akdeniz które odbyło się dokładnie 3 lutego, przeprowadzono na terenie zakładów stoczniowych ADİK w Tuzli. Po zakończeniu zasadniczych prac kadłubowych okręt został spuszczony z pochylni wzdłużnej na wodę rufą. Po osiągnięciu pływalności jednostkę ustabilizowano i odprowadzono do nabrzeża, gdzie rozpocznie się kolejny etap prac stoczniowych obejmujący wyposażanie fregaty.
Na tym etapie realizowana będzie instalacja systemów okrętowych, po czym jednostka zostanie przygotowana do prób portowych i morskich, poprzedzających przekazanie fregaty użytkownikowi.
Zwodowanie Akdeniz potwierdza konsekwentną realizację programu Istanbul oraz stabilność tureckiego zaplecza przemysłowego w zakresie budowy okrętów wojennych średniej klasy. Dla Türk Deniz Kuvvetleri oznacza to systematyczne wzmacnianie potencjału floty nawodnej przy zachowaniu krajowej kontroli nad kluczowymi etapami procesu budowy.
