Drugi niszczyciel rakietowy KDX-III Batch II zwodowany w Ulsan

W zakładach stoczniowych HD Hyundai Heavy Industries odbyła się uroczystość wodowania Dasan Jeong Yak-yongham – drugiego niszczyciela rakietowego typu KDX-III Batch II, budowanego na potrzeby Marynarki Wojennej Republiki Korei (ROKN).

Wzmocnienie potencjału floty

Ceremonia odbyła się 17 września w stoczni w Ulsan. Dasan Jeong Yak-yongham jest konstrukcyjnie zbliżony do niszczyciela ROKS Jeongjo the Great, przekazanego Marynarce Wojennej Republiki Korei w listopadzie 2024 roku. Jednostki drugiej serii KDX-III (Batch II) różnią się od wcześniejszych rozwiązań m.in. wzmocnieniem zdolności do zwalczania celów balistycznych i okrętów podwodnych (ZOP).

🔗 Czytaj więcej: Stocznia Hyundai Heavy Industries zbuduje drugi niszczyciel typu KDX-III Batch II

Dasan Jeong Yak-yongham ma 170 m długości, 21 m szerokości oraz wyporność standardową sięgającą 8200 ton. Hybrydowy układ napędowy zapewnia prędkość maksymalną sięgającą ponad 30 węzłów. Załoga liczyć będzie 300 osób. Okręt wyposażono w zaawansowany system zarządzania walką Aegis nowej generacji, którego możliwości wykrywania i śledzenia zagrożeń powietrznych i rakietowych zostały znacząco zwiększone.

Nowa jakość w wykrywaniu zagrożeń podwodnych

Jedną z kluczowych nowości wdrożonych na okrętach Batch II jest zintegrowany system hydrolokacyjny, który ponad trzykrotnie zwiększa zasięg detekcji okrętów podwodnych. Umożliwia to wcześniejsze wykrycie i neutralizację zagrożeń torpedowych oraz wrogich jednostek operujących w zanurzeniu.

Według przedstawicieli stoczni, system ZOP wdrożony na nowym okręcie to efekt wieloletniego doświadczenia ROKN w działaniach operacyjnych w rejonach przybrzeżnych oraz na akwenach otwartych, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń asymetrycznych.

Harmonogram dalszych prac

Po wodowaniu Dasan Jeong Yak-yongham przejdzie kompleksowy proces prób portowych i morskich, a także finalnego doposażenia i integracji systemów bojowych. Przekazanie okrętu Marynarce Wojennej Republiki Korei planowane jest na drugą połowę 2026 roku.

🔗 Czytaj więcej: Korea Południowa rozpoczyna proces budowy niszczycieli rakietowych

Równolegle trwa budowa trzeciego okrętu tej samej serii. Zgodnie z planem, wszystkie trzy jednostki KDX-III Batch II mają być gotowe operacyjnie do końca bieżącej dekady, co istotnie wzmocni południowokoreańskie zdolności w zakresie obrony przeciwrakietowej i zwalczania zagrożeń podwodnych.

Współpraca przemysłowa z USA

W kontekście wodowania nowego niszczyciela warto odnotować podpisanie memorandum o współpracy między HD Hyundai Heavy Industries i amerykańskim koncernem stoczniowym HII (Huntington Ingalls Industries) do którego należą stocznie Ingalls Shipbuilding oraz Newport News Shipbuilding. Ponadto HII jest jednym z głównych wykonawców niszczycieli typu Arleigh Burke. Porozumienie ma zacieśnić współpracę przemysłową w obszarze technologii systemów Aegis oraz integracji systemów bojowych nowej generacji.

Autor: Mariusz Dasiewicz

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu

    Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu

    Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.

    Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie

    Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.

    Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.

    Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia

    Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.

    W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.

    Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi

    Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.

    W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.

    Decyzja MON bez udziału prezydenta

    Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.

    Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.

    Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej

    Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.

    Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.

    Wejście w życie przepisów

    Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.