Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Marynarka wojenna Urugwaju przejmie trzy amerykańskie patrolowce typu Marine Protector
15 grudnia admirał Jorge Wilson, dowódca Marynarki Wojennej Urugwaju, podpisał List Akceptacyjny (LOA) finalizujący porozumienie międzyrządowe pomiędzy USA a Urugwajem, pozwalające Urugwajowi na przyjęcie trzech patrolowców Marine Protector w ramach grantu rządowego.
Patrolowce typu Marine Protector w Marynarce Wojennej Urugwaju: Modernizacja floty dzięki jednostkom wycofanym z US Coast Guard
Pozyskanie jednostek wycofanych z US Coast Guard jest elementem planu modernizacji floty Marynarki Wojennej Urugwaju. Wszystkie trzy kutry, USCGC Albacore (WPB-87309), USCGC Cochito (WPD-87329) i USCGC Gannet (WPB-87334), zostały oddane do użytku w latach 1999-2009. Pierwotny koszt ich budowy wynosił 14 361 000 USD, a ich obecna szacunkowa wartość to 8 685 000 USD. Urugwaj otrzyma okręty jako grant, ale zgodnie z prawem amerykańskim będzie odpowiedzialny za zapłacenie 4 986 296 USD za ich odnowienie oraz za przeszkolenie personelu urugwajskiej marynarki wojennej w zakresie obsługi jednostek.
Patrolowce typu Marine Protector są amerykańskim „klonem” holenderskiego typu Damen Stan 2600. Ich budowę w liczbie 74 sztuk zamówiono w stoczni Bollinger Shipyards z Lockport w Luizjanie, znanej obecnie z budowy jednostek typu FRC/Sentinel czyli licencyjnych Damen Stan 4708. Ponadto 4 jednostki typu Marine Protector zbudowano w ramach FMS, po dwa dla Jemenu i Malty.
Kutry typu Marine Protector mają: wyporność 91 ton, długość 27 m., szerokość 5,92 m., zanurzenie 1,7 m., zasięg 900 mil morskich (1700 km), autonomiczność 3 doby, prędkość maksymalną 25 węzłów, załogę 10 osób. W służbie USCG jednostki te były uzbrojone w 2-3 wkm kalibru 12,7 mm typu Browning M2HB. Napęd jednostek stanowią dwa silniki wysokoprężne MTU 8V396TE94 o mocy 1120 kW/1500 KM. Okręty zostały zaprojektowane tak, aby pomieścić załogi o mieszanej płci. Każdy kuter przenosi łódź pneumatyczną o sztywnym kadłubie (RHIB), która może być zwodowana z rufy za pomocą systemu wodowania i odzyskiwania pozwalajacego załogom na szybkie przechwycenie, skontrolowanie i/lub wejście na pokład innych statków podczas patrolu bez zatrzymywania się.
W USA kutry tego typu służyły w misjach obejmujących bezpieczeństwo wewnętrzne, zwalczanie przemytu narkotyków, egzekwowanie przepisów imigracyjnych, egzekwowanie przepisów rybołówstwa morskiego oraz wsparcie w zakresie poszukiwań i ratownictwa.
Autor: TW
Powiązane wpisy
Terminal FSRU w Zatoce Gdańskiej – położono stępkę pod jednostkę regazyfikacyjną
W Korei Południowej w stoczni w Ulsan położono stępkę pod jednostkę FSRU przeznaczoną dla Polski. To kolejny krok w realizacji projektu, który w Zatoce Gdańskiej ma zapewnić nowe zdolności regazyfikacyjne.
W artykule
Położenie stępki otwiera kolejny etap jednej z kluczowych inwestycji gazowych w Polsce. Jednostka, która ma zacumować w Zatoce Gdańskiej, ma wzmocnić bezpieczeństwo energetyczne kraju oraz zwiększyć elastyczność dostaw LNG.
Stępka (kil) przy budowie jednostki regazyfikującej dla Terminalu FSRU, to kluczowy element konstrukcyjny – najniższy element szkieletu, od którego zaczyna się montaż kadłuba, stanowiący jego główną oś. Waży około 50 ton i jest najdłuższym elementem statku, od dziobu aż do rufy, stanowiącym główny element nośny kadłuba. W stępce wykonuje się rowki do mocowania wręg, które wraz z nimi tworzą szkielet statku.
Położenie stępki to przełomowy moment, otwierający kolejny etap realizacji naszej strategicznej inwestycji. W procesie budowy statku stępka jest niczym kręgosłup całej jednostki pływającej – fundamentem, na którym opiera się jej dalsza konstrukcja i przyszłe funkcjonowanie. Podobnie jest z realizacją projektu FSRU, który stanowi jeden z filarów bezpieczeństwa energetycznego Polski. Dzięki niemu nasz kraj ma szansę stać się hubem gazowym w regionie.
Sławomir Hinc, Prezes Zarządu GAZ-SYSTEM
Od stępki do wodowania. Kolejne etapy budowy terminala FSRU
Poza funkcją konstrukcyjną stanowi ona także balast, za pomocą którego możliwe jest obniżenie środka ciężkości kadłuba i stabilizacja jednostki, zabezpieczając ją przed wywróceniem. Stępka pomaga utrzymać stały kurs, przeciwdziałając bocznemu dryfowi spowodowanemu przez wiatr lub prądy. Przyczynia się do zwiększenia zwrotności statku i ułatwia nawigację. Odpowiednie zaprojektowanie stępki ma na celu także zmniejszenie oporu wody, co pozwala na zwiększenie prędkości statku.
Fot. GAZ-SYSTEM Za dostarczenie statku, który będzie czarterowany przez GAZ-SYSTEM, odpowiedzialna jest japońska spółka Mitsui O.S.K. Lines, a sama pływająca jednostka regazyfikacyjna LNG powstaje w południowokoreańskiej stoczni HD Hyundai Heavy Industries w Ulsan. Kolejnym krokiem milowym w tym roku będzie wodowanie jednostki, które zostało zaplanowane na koniec kwietnia 2026 r.
Równolegle do prac w Korei przy budowie statku, prowadzone są również intensywne prace na terenie Polski. Trwają między innymi przygotowania do wykonania mikrotunelu na plaży w Gdańsku, kontynuowane są także prace refulacyjne i pogłębiarskie. Wszystkie odcinki gazociągów lądowych na trasie Gdańsk – Gustorzyn są na bardzo zawansowanym etapie realizacyjnym. Ich zakończenie planowane jest w IV kwartale 2026 r. Natomiast uruchomienie Terminala FSRU w Zatoce Gdańskiej planowane jest w 2028 r.
O Terminalu FSRU
Program FSRU (ang. Floating Storage and Regasification Unit) w Zatoce Gdańskiej to największy projekt inwestycyjny realizowany obecnie przez GAZ-SYSTEM. W jego ramach powstanie nabrzeże cumowniczo-postojowe wraz z instalacjami, przy którym zacumuje jednostka regazyfikacyjna zdolna do odbioru, procesowego składowania i regazyfikacji ponad 6 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego rocznie. Dzięki temu możliwe będzie odbieranie i wprowadzanie do krajowego systemu przesyłowego paliwa sprowadzanego drogą morską z dowolnego kierunku na świecie.
W kwietniu 2024 r. GAZ-SYSTEM podpisał umowę czarteru określającą warunki dostarczenia i obsługi jednostki FSRU w Zatoce Gdańskiej. Kontrakt został zawarty z firmą White Eagle Energy Ltd., spółką z grupy Mitsui O.S.K. Lines na okres 15 lat z możliwością dalszego przedłużenia. Na bazie umowy czarteru GAZ-SYSTEM zagwarantował sobie również prawo do wykupu jednostki FSRU. Za budowę statku jest odpowiedzialna południowokoreańska stocznia HD Hyundai Heavy Industries, z którą White Eagle Energy Ltd. zawarł równolegle umowę Ship Building Contract (SBC).
Dofinansowanie projektu z UE
13 czerwca 2025 r. GAZ-SYSTEM podpisał umowę pożyczki z Bankiem Gospodarstwa Krajowego na budowę części lądowej Programu FSRU tj. gazociągu Gdańsk -Gustorzyn. Pożyczka finansowana jest z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Celem wsparcia jest rozbudowa infrastruktury przesyłowej, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju, poprawa jakości życia społeczeństwa oraz zwiększenie odporności gospodarki po kryzysie wywołanym pandemią. Kwota udzielonej pożyczki wynosi 2,2 mld zł.
