Port Gdańsk nawiązał współpracę z Uniwersytetem Gdańskim

Współpraca w zakresie praktyk studenckich, projektów badawczo-rozwojowych oraz szkoleń i konferencji, a także transferu wiedzy i komercjalizacji wyników badań naukowych – to obszary wspólnych działań w ramach porozumienia podpisanego 23 lipca 2018 roku pomiędzy Uniwersytetem Gdańskim a Portem Gdańsk.
Porozumienie podpisali: Rektor Uniwersytetu Gdańskiego prof. Jerzy Piotr Gwizdała oraz Prezes Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A. Łukasz Greinke i Wiceprezes Zarządu Marcin Osowski.
Porozumienie pozwoli na organizację praktyk dla wyróżniających się studentów, a także szkoleń w zakresie wiedzy eksperckiej i doświadczenia pracowników naukowo-dydaktycznych UG oraz potrzeb ZMPG. Obszar wspólnych działań obejmuje także projekty badawcze i rozwojowe oraz wsparcie dla badań naukowych istotnych dla gospodarki morskiej. W ramach porozumienia UG i ZMPG będą wspierać się w komercjalizacji wyników badań, transferach wiedzy i technologii. Organizowane będą również wspólne konferencje naukowe i sympozja.
Rektor Uniwersytetu Gdańskiego prof. Jerzy Gwizdała podkreślił, że porozumienie jest doskonałym przykładem synergii nauki i gospodarki.
– Rozbudowaliśmy w ramach unijnych środków naszą infrastrukturę i obecnie Bałtycki Kampus Uniwersytetu Gdańskiego należy do najnowocześniejszych w Polsce. Mamy znakomitych naukowców, bardzo dobrze wyposażone laboratoria, sale dydaktyczne, pracownie i chcemy wykorzystać ten potencjał zarówno we współpracy z instytucjami publicznymi, jak i partnerami biznesowymi. Uważamy, że zadaniem Uniwersytetu jest nie tylko rozwój naukowy i dydaktyczny, ale również realizowanie projektów służących gospodarce, a w przypadku porozumienia podpisanego z Portem Gdańsk – gospodarce morskiej – powiedział.
Zobacz też: Używane okręty dla marynarki wojennej zabiją państwowe stocznie.
Prezes Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A. Łukasz Greinke zaznaczył, że współpraca w ramach podpisanego porozumienia będzie motorem rozwoju zarówno dla pracowników Portu, jak i Uniwersytetu Gdańskiego.

– Będziemy mogli skorzystać z potencjału uczelni przy realizacji szkoleń, ale co istotne, także z różnego rodzaju analiz dotyczących prowadzonych przez Port inwestycji czy projektów. Jednocześnie możemy zaoferować naszą wiedzę i praktyczne doświadczenie – dodał.
Prorektor Uniwersytetu Gdańskiego ds. Rozwoju i Współpracy z Gospodarką prof. Krzysztof Bielawski przypomniał dewizę Uniwersytetu Gdańskiego – in mari via tua („W morzu droga Twoja”).
– We współpracy z Portem Gdańsk Uniwersytet Gdański chce wykorzystać swoje atuty związane z morskim charakterem kształcenia i prowadzenia badań naukowych. Uczelnia aktywnie uczestniczy we współpracy bałtyckiej w ramach wielu międzynarodowych projektów. Jesteśmy m.in. liderem Narodowego Centrum Badań Bałtyckich – konsorcjum zrzeszającego kilkanaście podmiotów i w jego ramach możemy realizować z Portem Gdańsk wspólne projekty czy też służyć opracowaniami i analizami.
Zarząd Portu na podstawie zawartego porozumienia zaoferuje studentom pomoc w zakresie wiedzy o Porcie oraz gospodarce morskiej.
– Dużym wyzwaniem dla nas, jako podmiotu realizującego wiele bardzo skomplikowanych przedsięwzięć infrastrukturalnych, jest wejście w nowe obszary projektów B+R. Porozumienie pozwoli nam skorzystać z wiedzy naukowców oraz studentów Uniwersytetu Gdańskiego w celu wspólnego wygenerowania innowacyjnych rozwiązań, które w przyszłości mogą zostać zastosowane w Porcie Gdańsk. Myślimy o wdrożeniu tych nowoczesnych technologii m.in. w czasie realizacji inwestycji budowy Portu Centralnego, czyli flagowego projektu ZMPG – podkreśliła Jowita Zielinkiewicz, Dyrektor Działu Innowacji i Pozyskiwania Funduszy w ZMPG S.A.
Zobacz też: Bułgaria: marynarka wojenna otrzyma dwa nowe okręty bojowe.
Porozumienie z Portem Gdańsk to kolejna inicjatywa w ramach współpracy Uniwersytetu Gdańskiego z instytucjami publicznymi, przedsiębiorstwami i organizacjami, w których Uczelnia oferuje swój potencjał naukowo-badawczy i organizacyjny. Porozumienia obejmują kooperację w zakresie przedsięwzięć dydaktycznych, naukowych i organizacyjnych, z uwzględnieniem możliwości transferu wiedzy, technologii oraz komercjalizacji wyników badań naukowych.
Źródło: Uniwersytet Gdański.
Przemysł stoczniowy – więcej wiadomości z branży znajdziesz tutaj.
Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie

Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.










