Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Przegląd promowy, a w nim m.in. TT-Line z ekologicznym gigantem na trasie Świnoujście-Trelleborg 
W cotygodniowym przeglądzie w telegraficznym skrócie portal „PromySKAT” informuje o najważniejszych wydarzeniach minionych dni; o sprawach, którymi żyje lub wkrótce będzie żyła branża promowa. W tym tygodniu m.in. o nowoczesnym promie TT-Line, który rozpoczął służbę na trasie Świnoujście-Trelleborg.
P&O Ferries powraca na linię Dover-Calais
Po kilkudziesięciu dniach zawieszenia brytyjskie P&O Ferries reaktywowało usługi na kluczowej trasie. Chodzi o połączenie Dover-Calais. Przypomnijmy, że z uwagi na zmiany organizacyjne (firma zrezygnowała z dotychczasowych pracowników, a nowe kadry zostały pozyskane za pośrednictwem agencji) uniemożliwiono armatorowi kontynuowanie operacji, wskazując m.in. na względy bezpieczeństwa. Choć kontrowersje związane z nową polityką firmy, mającą pomóc w optymalizacji kosztów, wciąż nie minęły, a w sprawę zaangażowali się politycy, firmie P&O Ferries udało się przywrócić działalność na najpopularniejszej linii wiodącej przez kanał La Manche, choć na razie odbywa się to w mocno okrojonym zakresie. Serwis Dover-Calais obsługiwany jest na razie przez armatora wyłącznie jednym promem. 3 maja na linii pojawił się statek Spirit of Britain. Na razie urzędnicy nie zezwolili na wznowienie rejsów przez statek Spirit of Kent (prom oblał kolejny sprawdzian). Tymczasem Spirit of France przebywa w stoczni. Na powrót wciąż czeka także prom Pride of Canterbury.
DFDS skraca dystans pomiędzy Wielką Brytanią a Turcją
Firma DFDS umacnia swoje usługi intermodalne. Dzięki uruchomieniu serwisu kolejowego we Francji, łączącego Calais z Sete, znacząco skróci się czas trwania transportu ładunków pomiędzy Londynem a Stambułem. Połączenie kolejowe pomiędzy północną a południową Francją zostanie uruchomione 17 maja br. i będzie realizowane dwa razy w tygodniu (w każdym z kierunków). Ta nowa opcja stanowi kolejny element udoskonalania oferty w ramach serwisu Sheerness-Calais, uruchomionej w czerwcu minionego roku. Pozwala on na jednorazowy transport 100 naczep (bez kierowców). Ładunki po przebyciu trasy koleją przez Francję mogą zostać załadowane na statek ro-ro uruchamiany prze DFDS na linii Séte-Yalova.
Wygodniej i nowocześniej na trasach bałtyckich
DFDS wciąż mocno inwestuje także w swoją bałtycką siatkę połączeń. W ostatnim czasie na trasach obsługiwanych przez operatora w tym regionie pojawiły się nowe albo zmodernizowane promy, co powinno przełożyć się na poprawę komfortu podróżowania. Przewoźnik wprowadził na trasę Kłajpeda-Karlshamn drugi z nowoczesnych promów – to Luna Seaways, która będzie obsługiwać trasę pomiędzy Litwą a Szwecją razem z innym nowoczesnym ro-paxem, statkiem Aura Seaways. Każdy z nowych promów ma po 230 m długości i dysponuje pasem ładunkowym o długości 4500 m. Każdy z nich przyjmuje na pokład po 600 pasażerów. Na trasie Kłajpeda-Kilonia pojawiły się zaś promy Victoria Seaways i Athena Seaways, które w ostatnim czasie przeszły szereg zmian, które szczególnie przypadną do gustu podróżnym. Swoje oblicze odmieniły bowiem strefy dedykowane pasażerom na tych jednostkach. Metamorfoza objęła znajdujące się na nich bary i restauracje. Pojawienie się na linii Kłajpeda-Karlshamn statku Luna Seaways pozwoliło z kolei na oddelegowanie promu Patria Seaways na trasę Paldiski–Kapellskär, która znów obsługiwana jest przez dwa statki. „Istniała duża potrzeba zwiększenia pojemności na naszych trasach na Litwę. Ulokowanie na trasie dwóch promów Luna i Aura Seaways dostarczyło zaś dobrych sposobności na wzrost” – powiedział Anders Refsgaard z DFDS.
Tallink sprzedał jeden ze swoich statków
Grupa Tallink sprzedała jeden ze swoich statków. Chodzi o jednostkę Sea Wind, która przeznaczona była do transportu ładunków cargo. Została ona przekazana nowemu właścicielowi 26 kwietnia. Decyzja o sprzedaży statku pociągnęła za sobą zmiany na trasach Muuga-Vuosaari oraz Paldiski-Kapellskär. Na pierwszej z wymienionych tras kursuje teraz Regal Star. Do obsługi drugiej linii wyznaczony został zaś statek Sailor, który poza dotychczasowym rozkładem na tej trasie będzie też obsługiwał dodatkowe rejsy.
„Zielony” gigant TT-Line już na trasie z/do Świnoujścia
Jest nowoczesny, olbrzymi i przyjazny środowisku. Mowa o nowym promie niemieckiego TT-Line, który właśnie rozpoczął służbę na trasie pomiędzy Polską a Szwecją. 230-metrowy Nils Holgersson zadebiutował na linii Świnoujście-Trelleborg 2 maja (poprzedni prom o tej nazwie pływa dalej w barwach TT-Line, ale już jako Akka). Nils Holgersson na swój pokład może przyjąć 800 pasażerów (przygotowano dla nich miejsce w 239 kabinach) i ponad 200 jednostek frachtowych. Na pokładzie tego zasilanego ekologicznym paliwem LNG statku (silniki dual-fuel) zastosowano cały szereg przyjaznych otoczeniu rozwiązań (m.in. system odzysku ciepła, oświetlenie LED, ładowarki dla samochodów elektrycznych). Już wkrótce na liniach bałtyckich zadebiutuje też drugi z nowoczesnych promów TT-Line.
Wielka Brytania opóźnia wprowadzenie kontroli ładunków
Z obawy przed olbrzymimi zatorami w portach oraz zakłóceniami w łańcuchu dostaw, Wielka Brytania zdecydowała się na przesunięcie terminu wprowadzenia kolejnej procedury, która jest następstwem brexitu. Chodzi o kontrole żywności na granicy. Z pojawiających się informacji wynika, że transport ładunków zawierających świeże produkty spożywcze nie będzie podlegał inspekcji przynajmniej do końca 2023 r. To oczywiście oznacza krótszy czas oczekiwania na wjazd do Wielkiej Brytanii, co jest z kolei dobrą wiadomością dla firm transportowych, ale też dla brytyjskich importerów, którzy będą ponosić niższe koszty. Początkowo planowano, że wiele nowych przepisów, obejmujących wwożenie do Wielkiej Brytanii świeżej żywności, wejdzie w życie w lipcu br.
Źródło: PromySKAT
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
