Technologie Wärtsilä w pogłębiarce morskiej nowego typu grupy Damen

Fińska grupa technologiczna Wärtsilä dostarczy silniki, śruby oraz system sterowania do nowej pogłębiarki morskiej, którą buduje Damen Shipyards Group.
Jednostkę w holenderskiej grupie stoczniowej zamówiła brytyjska spółka Cemex UK Marine Limited, która jest wiodącym dostawcą materiałów budowlanych na rynku europejskim, zatrudniającym trzy tys. pracowników. Kontrakt podpisano w grudniu ub.r. Umowa zakłada, że statek zbuduje stocznia z grupy Damen znajdujące się w Galati. Jednostka ma zostać dostarczona do klienta w przyszłym roku i przewiduje się, że w drugiej połowie 2019 r. zacznie pracę na morzu.
Jednostka będzie służyć do wydobywania piasku oraz żwiru z dna morskiego na głębokości do 55 m. Wyposażenie okrętowe ma umożliwić pracę także w trudnych warunkach na Morzu Północnym.

Katalogowa nazwa tej jednostki to Marine Aggregate Dedger – MAD. Damen Shipyards Group podkreśla, że stanowi ona wynik szeroko zakrojonych prac badawczo-rozwojowych, a także konsultacji z klientami, którzy wykorzystują taki typu sprzęt. MAD ma być odpowiedzią na rosnące wymagania przemysłu dostarczającego materiały budowlane, a przy tym spełniać wyśrubowane normy środowiskowe.
Jednostka będzie mierzyć 103,5 m długości, a jej nośność określono w projekcie na stosunkowo niewiele, bo prawie osiem tys. ton, ale i tak będzie to 20 proc. więcej w stosunku do pogłębiarek, którymi obecnie dysponuje Cemex. Statek ma osiągać prędkość 12 węzłów, a do jego obsługi potrzebna będzie załoga składająca się z 14 osób.
Z kolei w czerwcu br. fińska grupa Wärtsilä poinformowała, że dołącza do projektu budowy pogłębiarki nowej generacji i dostarczy silniki, śruby oraz systemy sterowani. Będą to dwa silniki Wärtsilä 26 o ograniczonej emisji wykonane w technologii selektywnej redukcji katalitycznej (SCR), spełniające wymagania IMO Tier III. Wärtsilä podkreśla, że dzięki tej technologii MAD będzie jedną z najbardziej ekologicznych pogłębiarek na świecie. Poza tym fińska grupa dostarczy dwa śmigła Wärtsilä 4D775 z regulacją skoku (CPP) i system sterowania Wärtsilä ProTouch. O ile silniki tego typu znalazły już zastosowanie w wielu pogłębiarkach, o tyle śruby stanowią nowość.
Damen Shipyards Group skupia ponad 50 stoczni, które specjalizują się w nowych budowach oraz remontach jednostek różnego typu. W ostatnich latach regularnie zamawia systemy napędowe oferowane przez fińską grupę technologiczną Wärtsilä do budowy nowych statków towarowych i badawczych.
Podpis: tz

Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie

Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.










