Port Gdańsk przygotowuje się do modernizacji 4 kolejnych nabrzeży 

Port Gdańsk to w ostatnich latach wielki plac budowy. Właśnie dobiega końca, kluczowa dla rozwoju Portu Wewnętrznego, inwestycja związana z pogłębianiem toru wodnego i modernizacją ponad 5 km nabrzeży, a już projektowana jest kolejna, będąca niejako jej kontynuacją.
Projekt nosi nazwę „Poprawa dostępu do Portu Gdańsk – modernizacja toru wodnego 2”. W ramach tego przedsięwzięcia przewiduje się rozbudowę czterech nabrzeży Portu Wewnętrznego, o łącznej długości 1916 metrów, wraz z infrastrukturą kolejową. Nabrzeża Wiślane i Bytomskie zlokalizowane są wzdłuż Kanału Portowego, natomiast Nabrzeża Rudowe III i częściowo Węglowe to nabrzeża znajdujące się Basenie Górniczym.
Projekt posiada wszelkie niezbędne dokumenty: projektowe, środowiskowe, a także zgody i pozwolenia. Zakończenie procesu oceny projektów przez CINEA przewidywane jest
na czerwiec 2022 r. Całkowita wartość projektu to ok. 533 mln zł, z czego dofinansowanie ze środków unijnych, w wysokości 85 proc. kosztów, stanowić będzie nieco ponad 453 mln zł. Planowany okres realizacji inwestycji to lata 2022-2026.
„18 lutego złożyliśmy do Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Klimatu, Infrastruktury i Środowiska (CINEA) wniosek o dofinansowanie tej inwestycji, w ramach Instrumentu CEF 2” – wyjaśnia Monika Charlińska – Bodziony, dyrektor Działu Pozyskiwania i Rozliczania Funduszy ZMPG SA.

Projekt przyczyni się do wzrostu konkurencyjności Portu Gdańsk, wzmocnienia potencjału przeładunkowego, oraz zwiększenia przepustowości. Dzięki tej inwestycji ulegną poprawie jakość i standard obsługi statków, a także warunki pracy, wzrośnie zdolność przeładunkowa oraz możliwość obsługi większych jednostek. Ponadto zwiększy się długość linii cumowniczej, a linie brzegowe będą dostosowane do potrzeb jednostek o maksymalnym dopuszczalnym zanurzeniu, tak by mogły one bezpiecznie nawigować w Kanale Portowym.
Nabrzeże Bytomskie po przebudowie ma pełnić funkcję nabrzeża uniwersalnego. Rozbudowa planowana jest na odcinku o długości 204 metrów. Inwestycja związana jest z dostosowaniem istniejącej linii brzegowej do planowanego ruchu statków w Kanale Portowym oraz w obrębie Głównej Obrotnicy Portowej. Rozbudowa kolejnego nabrzeża – Rudowego III – ma na celu utworzenie uniwersalnego stanowiska przeładunkowego, przystosowanego do obsługi statków pełnoładownych o nośności 35.000 DWT.
W ramach zadania przebudowany zostanie odcinek o długości 232 metrów i fragment Nabrzeża Administracyjnego o długości 18 metrów. Oprócz konstrukcji hydrotechnicznych przebudowie zostaną poddane sieci elektryczne, wodociągowe, odwodnienie liniowe i kanalizacja deszczowa nabrzeża oraz dojazdy do nabrzeża. Skorygowany zostanie również przebieg torowisk kolejowych. Nabrzeże przystosowane będzie do przeładunków urządzeniami samojezdnymi LHM550.
Kolejne nabrzeże, które jest planowane do przebudowy to Nabrzeże Wiślane na odcinku o długości 918 metrów. Zadanie będzie polegało na wykonaniu nowej płyty nabrzeża, posadowionej na nowej ściance szczelnej i nowym układzie palowym. Wykonane zostaną też prace czerpalne przy nabrzeżu. Dzięki temu zwiększą się dopuszczalne wartości parametrów eksploatacyjnych (w tym głębokość Kanału Portowego przy nabrzeżu do 12 m.
Ponadto mają zostać wykonane niezbędne elementy sieci uzbrojenia terenu i modernizacja układu torów kolejowych na nabrzeżu. Z kolei pierwszy etap przebudowy Nabrzeża Węglowego obejmuje odcinek o długości ok. 540 metrów. W ramach tego przedsięwzięcia przewiduje się wykonanie kilku stanowisk przeładunkowych.
Przypomnijmy, właśnie dobiega końca „Modernizacja toru wodnego, rozbudowa nabrzeży oraz poprawa warunków żeglugi w Porcie Wewnętrznym w Gdańsku”, dofinansowana z Instrumentu CEF. Roboty budowlane zostały już zakończone, obecnie trwają czynności odbiorowe oraz końcowe rozliczenia. Finał całości projektu jest planowany na koniec czerwca br. Koszt tej inwestycji to ok. 595,5 mln zł.
Ta wieloletnia inwestycja ZMPG obejmuje swoim zakresem Nabrzeża: Oliwskie, Ziółkowskiego, Obrońców Poczty Polskiej i Mew, Zbożowe, Wisłoujście, Dworzec Drzewny oraz odcinki Nabrzeży: Wiślanego, Szczecińskiego i BON o łącznej długości ok. 5 km, oraz 7 kilometrowy tor wodny Portu Wewnętrznego. Dzięki modernizacji toru wodnego, zwiększyło się dopuszczalne zanurzenie statków wchodzących do Portu Wewnętrznego. W Kanale Portowym mogą być obsługiwane jednostki do 250 m długości, szerokości 35 m i zanurzeniu 10,6 m; natomiast na Kanale Kaszubskim – statki o długości do 190 m, szerokości 25 m i zanurzeniu 9,35 m.
Źródło: Port Gdańsk

Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku

8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.










