Port Kołobrzeg w oczekiwaniu na przebudowę infrastruktury dostępowej

Port morski w Kołobrzegu przygotowuje się do planowanej modernizacji infrastruktury dostępowej oraz kanału portowego, która wpisuje się w długofalową strategię rozwoju portu. Przedsięwzięcie dotyczy zarówno toru wodnego, jak i nabrzeży znajdujących się dotychczas w dyspozycji wojska i pozostaje jednym z kluczowych tematów debaty wokół przyszłości portu.
W artykule
Kierunki rozwoju Portu Kołobrzeg były analizowane w ramach prac sejmowych komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz Obrony Narodowej. Dyskusje dotyczyły możliwości rozbudowy portu, a także potencjalnych konsekwencji planowanych zmian infrastrukturalnych dla funkcjonowania miasta oraz Sił Zbrojnych RP.
Zmiany na nabrzeżach i torze wodnym w porcie morskim w Kołobrzegu
Jak wskazywał wiceminister obrony narodowej Cezary Tomczyk, planowana przebudowa zakłada poszerzenie i pogłębienie toru wodnego, co w przyszłości ma umożliwić obsługę większych staków handlowych oraz pasażerskich. Istotnym elementem projektu pozostaje również modernizacja nabrzeża zlokalizowanego na terenach pozostających dotychczas w dyspozycji resortu obrony. W ramach tych założeń przewidywane jest przesunięcie linii nabrzeża użytkowanego przez Siły Zbrojne RP w głąb lądu.
Część obszarów o statusie zamkniętym ma zostać docelowo wyłączona ze struktur wojskowych. Odbudowa nabrzeża w nowym układzie przestrzennym planowana jest z udziałem Zarządu Portu Morskiego Kołobrzeg.
Finansowanie i współpraca instytucji
Zarząd portu zakłada ubieganie się o dofinansowanie inwestycji ze środków Krajowego Planu Odbudowy oraz innych instrumentów finansowych. Warunkiem rozpoczęcia procedur aplikacyjnych pozostaje jednak zakończenie prac projektowych i środowiskowych. Podstawą do dalszych działań jest porozumienie zawarte w ubiegłym roku pomiędzy Ministerstwem Obrony Narodowej, zarządem portu oraz Urzędem Morskim w Szczecinie.
Dokument ten zakłada współpracę przy realizacji trzech zadań: przebudowie przyczółka Falochronu Zachodniego, modernizacji nabrzeży użytkowanych dotychczas przez wojsko oraz rozbudowie infrastruktury dostępowej wraz z kanałem portowym w granicach portu morskiego w Kołobrzegu.
Potencjał rozwojowy portu
Przedstawiciele Ministerstwa Infrastruktury wskazują, że planowana przebudowa infrastruktury dostępowej i kanału portowego jest postrzegana jako istotny element dalszego rozwoju Portu Kołobrzeg. Zwiększenie parametrów wejścia oraz poprawa warunków nawigacyjnych mogłyby w przyszłości poszerzyć zakres obsługiwanych jednostek i wzmocnić rolę portu w regionalnym systemie transportowym.
Z kolei przedstawiciele Zarządu Portu Morskiego Kołobrzeg podkreślają, że port należy do nielicznych małych portów morskich w Polsce realizujących pełne spektrum funkcji – od obsługi ruchu pasażerskiego i rybołówstwa po przeładunki oraz zadania związane z obecnością wojska. W tym kontekście modernizacja wejścia do portu i infrastruktury nabrzeżowej postrzegana jest jako przedsięwzięcie o znaczeniu systemowym.
Harmonogram i koszty
W 2025 roku port funkcjonował w warunkach stabilnej działalności przeładunkowej, równolegle prowadząc prace przygotowawcze pod przyszłe inwestycje infrastrukturalne. Bieżące operacje portowe, widoczne również w postaci prac prowadzonych na nabrzeżach, nie oznaczają jednak rozpoczęcia zasadniczej przebudowy wejścia do portu ani infrastruktury dostępowej.
Obecnie działania koncentrują się na opracowaniu dokumentacji projektowej i środowiskowej, w tym programu funkcjonalno-użytkowego, który ma określić docelowy zakres inwestycji, jej harmonogram oraz strukturę finansowania. Zgodnie z dotychczasowymi założeniami część prac hydrotechnicznych pozostających w gestii administracji morskiej była wstępnie szacowana na około 40 mln zł. Koszty przebudowy nabrzeży użytkowanych przez wojsko zostaną określone po zakończeniu etapu projektowego.
Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku

8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.
Mariusz Dasiewicz









