Korweta BRP Miguel Malvar oficjalnie wcielona do służby

20 maja, w porcie wojennym Subic Sił Morskich Filipin (Hukbong Dagat ng Pilipinas) odbyła się uroczystość oficjalnego wcielenia do służby – korwety BRP Miguel Malvar (FFG-06) typu HDC-3100. Ceremonii przewodniczył prezydent Ferdinand Marcos Jr., który podkreślił znaczenie wzmacniania potencjału morskiego w kontekście bezpieczeństwa narodowego.
W artykule
Realizacja kontraktu z HD Hyundai
BRP Miguel Malvar jest pierwszą z dwóch jednostek typu HDC-3100, zbudowanych przez południowokoreański koncern HD Hyundai Heavy Industries (HHI) w Ulsan. Kontrakt, o wartości 550 mln USD, podpisany został 28 grudnia 2021 roku z Departamentem Obrony Narodowej Republiki Filipin. Drugą jednostką tej serii jest BRP Diego Silang (FFG-07), która została zwodowana 27 marca bieżącego roku. Po wejściu do służby siostrzanej jednostki, planowanym jeszcze na ten rok, Marynarka Wojenna Filipin dysponować będzie pełnym duetem jednostek tej serii, przeznaczonych do działań na kierunku zachodnim (ZEE w rejonie Morza Południowochińskiego).
Cięcie blach dla prototypowej jednostki rozpoczęto 11 maja 2023 roku, położenie stępki miało miejsce 22 listopada, natomiast wodowanie i chrzest przeprowadzono 18 czerwca 2023 roku. Okręt opuścił stocznię w Ulsan 31 marca, a do macierzystego portu wszedł 4 kwietnia tego roku.
Nowoczesna korweta BRP Miguel Malvar
Choć według oficjalnej klasyfikacji jednostki typu HDC-3100 zaliczane są do kategorii korwet, ich rzeczywisty potencjał operacyjny i gabaryty każą postrzegać je raczej jako lekkie fregaty wielozadaniowe. BRP Miguel Malvar, jako przedstawiciel tego typu, przewyższa pod względem wyporności i wymiarów liniowe jednostki typu Jose Rizal, które pozostają w służbie od 2020 roku. Przy pełnej wyporności sięgającej 3200 ton i długości kadłuba przekraczającej 118 metrów, nowy kadłub wpisuje się w standardy platform przewidzianych do działania na wodach otwartych z pełnym wachlarzem zadań bojowych.
Pomimo podobnych parametrów zasięgu i prędkości (4500 mil morskich przy 15 węzłach, maksymalnie 25 węzłów), korwety HDC-3100 zyskały przewagę dzięki systemom odpowiadającym wyższemu standardowi wyposażenia elektronicznego.
Zintegrowane systemy walki i nowoczesne uzbrojenie
Zastosowanie systemu zarządzania walką Naval Shield w wersji Baseline 4.0, opracowanego przez południowokoreańską Hanwhę, oznacza krok naprzód w zakresie fuzji sensorów i integracji efektorów. W tej konfiguracji główny radar EL/M-2258 ALPHA zapewnia trójwspółrzędne zobrazowanie przestrzeni powietrznej i nawodnej, a wspierające sensory nawigacyjne Hensoldt Mk11 SharpEye oraz systemy WRE Elbit Aquamarine zwiększają świadomość sytuacyjną i odporność na zakłócenia.
Na uzbrojenie okrętu składa się z pojedynczej armaty 76 mm, 16-komorowej wyrzutni VLS dla przeciwlotniczych pocisków MBDA VL MICA, dwóch czteropojemnikowych wyrzutni kierowanych pocisków przeciwokrętowych C-Star SSM-700K, artyleryjskiego systemu obrony bezpośredniej Aselsan Gökdeniz kal. 35 mm oraz lekkich torped ZOP K745 Blue Shark kal. 324 mm, wystrzeliwanych z wyrzutni typu SEA TLS. Uzupełnieniem jest system walki elektronicznej z wyrzutniami celów pozornych Terma C-Guard.
Nowy rozdział dla Hukbong Dagat ng Pilipinas
Wcielenie BRP Miguel Malvar do służby to istotny krok w procesie modernizacji Sił Morskich Filipin. Podczas uroczystości, prezydent Marcos Jr. podkreślił, że nowe okręty mają fundamentalne znaczenie dla ochrony suwerenności państwa oraz realizacji strategicznych interesów na wodach wyłącznej strefy ekonomicznej.
Z kolei analitycy, tacy jak Chester Cabalza z IDSC, podkreślają znaczenie tych inwestycji dla samowystarczalności obronnej oraz przyszłości przemysłu okrętowego Filipin.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku

8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.










