Północna Droga Morska odnotowuje rekordowy rok

W 2021 roku, pomimo wczesnego zamarznięcia, które na krótko zatrzymało wiele statków handlowych, rosyjska Północna Droga Morska odnotowała najbardziej pracowity sezon nawigacyjny w swojej historii.

Całkowity ruch osiągnął 33,5 mln ton w połowie grudnia roku 2021, w porównaniu do 33 mln ton w całym 2020 roku. W całym 2021 roku spodziewane jest przekroczenie 34 mln ton, co oznacza wzrost o 350% w ciągu ostatnich pięciu lat. Jest to jedna z wielu oznak wzrostu gospodarczego w rosyjskiej Arktyce, szczególnie w przemyśle naftowym i gazowym. Większość ruchu na tej trasie stanowią tankowce przewożące skroplony gaz ziemny i ropę naftową.

Do połowy grudnia ruch tranzytowy (przechodzący przez region) wyniósł ponad dwa miliony ton, w porównaniu do 1,3 miliona ton w 2020 roku. Oznacza to trzeci rok z rzędu wzrostu ruchu tranzytowego na Północnej Drodze Morskiej, którego popularność jako trasy przelotowej wzrosła o ponad 300% od 2018 roku.

Według Maximiuma Kulinko zastępcy dyrektora Dyrekcji Północnej Drogi Morskiej Rosatomu, w roku 2021 79 z 92 statków, które przepłynęły tranzytem przez Północną Drogę Morską, było nierosyjskich, co pokazuje, jak międzynarodowi partnerzy coraz częściej postrzegają Północny Szlak jako opłacalny korytarz transportowy – powiedział Maxim Kulinko, zastępca dyrektora Dyrekcji Północnej Drogi Morskiej Rosatomu. „Ponieważ zwiększamy przepustowość portów morskich wzdłuż szlaku, oczekujemy, że wzrost przepływu statków handlowych będzie kontynuowany przez kolejne lata”- dodał Kulinko.

Ambitnym celem Rosji jest osiągnięcie całkowitego rocznego ruchu na poziomie 80 mln ton do 2024 roku i 110 mln ton do 2030 roku. Ocieplająca się Arktyka otwiera nowe możliwości gospodarcze dla regionu, ponieważ zakres średniej pokrywy lodowej cofa się, a średnia grubość lodu maleje. Wysokie szerokości geograficzne nadal wiążą się jednak z wyjątkowym ryzykiem dla żeglugi, czego dowodem jest nagłe zlodowacenie wzdłuż Północnej Drogi Morskiej pod koniec listopada. Wiele statków utknęło na tej trasie w lodzie wcześniej niż się spodziewano, co skłoniło Atomflot do wysłania kilku lodołamaczy w celu uwolnienia unieruchomionych statków.

Autor:MD

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

  • Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego

    Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego

    Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.

    Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.

    Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.

    Cele projektu i źródła finansowania

    Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.

    Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.

    W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.

    Zakres prac i etapy realizacji

    Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.

    Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.

    Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.