PGZ i RSB wspólnie na rzecz eksportu niszczycieli min Kormoran II

Podczas wczorajszej ceremonii wodowania piątego okrętu projektu 258 – przyszłego ORP Rybitwa – Polska Grupa Zbrojeniowa oraz należące do niej PGZ Stocznia Wojenna i Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej zawarły porozumienie z Remontową Shipbuilding, którego celem jest wspólna promocja i eksport niszczycieli min typu Kormoran II na rynki zagraniczne.
W artykule
Polski przemysł okrętowy gotowy na ekspansję
Porozumienie podpisano na terenie Remontowej Shipbuilding, gdzie realizowana jest i była budowa wszystkich jednostek tego typu. Dokument sygnowali: Jan Grabowski (PGZ S.A.), Dariusz Jaguszewski (RSB), Marcin Ryngwelski (PGZ Stocznia Wojenna) oraz Marcin Wiśniewski (OBR CTM).
To program, który potwierdził swoją wartość operacyjną dla Marynarki Wojennej RP i który może być atrakcyjny również dla sojuszniczych flot. Posiadamy sprawdzony okręt, który może znaleźć zastosowanie w służbie innych marynarek należących do NATO. Jako przemysł zdajemy sobie sprawę z rosnącego znaczenia tego rodzaju uzbrojenia w obecnym środowisku bezpieczeństwa. Istnieje duża wola ze strony Ministerstwa Obrony Narodowej do wsparcia naszych działań, a fakt, że w inicjatywę zaangażowany będzie również rząd, daje szansę na realne efekty w formule government-to-government. To dobry kierunek, który może wzmocnić pozycję polskiego przemysłu ookrętowego na rynkach międzynarodowych
Marcin Ryngwelski, Prezes PGZ Stoczni Wojennej

Kormoran II – skuteczny w służbie, gotowy na światowe rynki
Okręty projektu 258 zostały zaprojektowane do realizacji pełnego spektrum zadań w domenie walki minowej – od wykrywania, klasyfikacji i neutralizacji min morskich, poprzez rozpoznawanie torów wodnych i ochronę infrastruktury krytycznej, aż po prowadzenie działań hydrograficznych i misji rozpoznawczych. Jednostki te, zbudowane z amagnetycznej stali i wyposażone w nowoczesne systemy zarządzania walką, sensory oraz zdalnie sterowane platformy przeciwminowe, reprezentują najnowszą generację okrętów w swojej klasie. Dzięki programowi Kormoran II Polska dołączyła do wąskiego grona państw zdolnych do samodzielnej budowy wyspecjalizowanych jednostek przeciwminowych, wyznaczając nowy standard zarówno w krajowym przemyśle okrętowym, jak i w siłach przeciwminowych NATO.
Marynarka Wojenna RP dysponuje obecnie trzema jednostkami: ORP Kormoran (601), ORP Albatros (602) i ORP Mewa(603), które wchodzą w skład 13. Dywizjonu Trałowców 8. FOW. Kolejne – ORP Jaskółka (604), ORP Rybitwa (605) i ORP Czajka (606) – zasilą 12. Dywizjon Trałowców, stacjonujący w Porcie Wojennym Świnoujście. Wszystkie okręty znajdą się w służbie do 2027 roku.
Wspólne działania PGZ, RSB i OBR CTM mogą w perspektywie kilku lat doprowadzić do umiędzynarodowienia programu Kormoran II, a co równie istotne – umożliwić zdobycie cennego doświadczenia przy realizacji kolejnych przedsięwzięć w obszarze budowy okrętów wojennych. Warunkiem koniecznym pozostaje aktywna polityka państwa, wspierająca promocję i sprzedaż polskich produktów obronnych na arenie międzynarodowej. Dla zaangażowanych podmiotów to także test zdolności do skutecznej współpracy w działaniach wykraczających poza rynek krajowy.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu

Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.










