Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Moby Fantasy – nowy gigant na europejskich wodach
Co tydzień portal „PromySKAT” publikuje najnowsze wydarzenia z branży promowej. W tym tygodniu tygodniu warto zwrócić uwagę na nowy prom Moby Fantasy, który wkrótce pojawi się na europejskich wodach. Prom został właśnie odebrany przez armatora w jednej z chińskich stoczni i zachwyca swoim nowoczesnym wyglądem oraz wyposażeniem.
Wielkanocny okres był rekordowy dla ForSea, przewoźnika, który w trakcie świąt przewiózł aż 78 616 niezmotoryzowanych pasażerów na trasie Helsingborg-Helsingør. To nowy rekord dla armatora i o 10% lepszy wynik niż w analogicznym okresie w roku ubiegłym. Połączenie obsługiwane przez ForSea to „pływający most”, który każdego roku korzysta z usług 6 mln pasażerów i jest jednym z najbardziej obleganych serwisów promowych na świecie.
W miniony weekend doszło do niecodziennej sytuacji w Trelleborgu. W sobotę, 15 kwietnia służby interweniowały w sprawie pojazdu ciężarowego, który w trakcie rejsu wypadł z pokładu samochodowego na promie Skane i zawisł na jego krawędzi. Na szczęście, należący do Stena Line ro-pax bezpiecznie dotarł do portu w Trelleborgu. Tam specjaliści przystąpili do akcji, którzy musieli wydobyć zwisający pojazd ze statku i zabezpieczyć niewielki wyciek. W wyniku tego zdarzenia nikt nie odniósł obrażeń. Prom wyruszył w rejs powrotny do Niemiec z opóźnieniem.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/pzb-modernizuje-promy-mazovia-i-cracovia/
W ostatnich latach coraz więcej armatorów decyduje się na stosowanie rotorów, czyli proekologicznych urządzeń, które pozwalają na oszczędność paliwa i poprawę efektywności ruchu statków dzięki wykorzystaniu siły wiatru i zjawiska efektu Magnusa. Wiodącym producentem rotorów na masztach jest firma Norsepower, która właśnie otrzymała 28 mln euro (ok. 130 mln PLN) na rozwój tej technologii dzięki inwestorom. Wśród operatorów promowych, którzy korzystają z rotorów, znajdują się m.in: Scandlines, Viking Line czy CLdN.
W kwietniu chorwacki przewoźnik Jadrolinija ogłosił sprzedaż promu Dubrovnik zbudowanego w 1978 roku. Ostatecznie okazało się, że nabywcą jednostki jest grecka firma A-Ships Management, która specjalizuje się w realizacji połączeń morskich pomiędzy Włochami, Grecją i Albanią.
Po zakończeniu transakcji, statek zostanie poddany modernizacji w stoczni w Rijece i będzie pływał pod grecką flagą. W ten sposób A-Ships Management wzbogaci swoją flotę o trzecią jednostkę. Nowoczesny prom będzie miał lepsze parametry techniczne, co wpłynie pozytywnie na jakość i bezpieczeństwo transportu morskiego. Firma A-Ships Management jest jednym z wiodących operatorów na rynku usług transportowych, specjalizującym się w przewozach ładunków suchych i ciekłych. Dzięki rozwojowi floty, firma ta zyskuje coraz większą popularność i zaufanie wśród swoich klientów.
14 kwietnia odbyła się uroczystość przekazania jednego z najnowocześniejszych technologicznie promów na świecie – Moby Fantasy – włoskiemu armatorowi Moby Lines. Statek o długości 237 metrów, szerokości 32 metrów oraz pojemności 2500 pasażerów i 1300 pojazdów osobowych lub 300 ciężarowych, został zbudowany w chińskiej stoczni Guangzhou Shipyard.
Moby Fantasy będzie eksploatowany na trasie Livorno-Olbia, a wkrótce do floty dołączy kolejny nowoczesny prom – Moby Legacy. Tydzień temu prom został odebrany przez armatora i zacumuje na europejskich wodach. Moby Fantasy zachwyci swoich pasażerów piękną architekturą i wygodnymi miejscami, a także nowoczesnymi technologiami, takimi jak interaktywne ekrany w kabinach czy systemy bezpieczeństwa, takie jak monitorowanie temperatury ciała pasażerów.
Źródło: PromySKAT
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
