Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Siły morskie Iranu demonstrują gotowość bojową w Zatoce Omańskiej
26 lutego, Siły Morskie Islamskiej Republiki Iranu (Nedaja, Niru-ye Daryâ’i-ye Artesh-e Jomhuri-ye Eslâmi-ye Irân), w ramach zakończenia morskiej fazy ćwiczeń Zulfiqar 1403 przeprowadziły pokaz swojej floty.
W artykule
Zgrupowanie liczące kilkanaście okrętów wojennych operowało u wybrzeży południowoirańskiego miasta portowego Bandar Abbas, demonstrując zdolności bojowe i logistyczne sił morskich Iranu. Wydarzenie to zbiegło się w czasie z narastającymi napięciami wokół amerykańskich zapowiedzi dotyczących wzmożonych kontroli tankowców podejrzewanych o transport irańskiej ropy objętej sankcjami.
Na początku roku Marynarka Wojenna Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC, Nedsa) zapowiadała, że 27 stycznia zorganizuje „największy w historii pokaz siły swojej floty”. Ostatecznie do tego nie doszło. Zamiast tego, to Siły Morskie Islamskiej Republiki Iranu – Nedaja – wysłały swoje okręty na wody Zatoki Omańskiej, sygnalizując gotowość operacyjną i podkreślając swoją rolę jako głównych sił morskich tego kraju.
Obie formacje pełnią odrębne funkcje w strategii morskiej Iranu. Nedaja to klasyczna marynarka wojenna, operująca na pełnym morzu i dalekich akwenach, takich jak Ocean Indyjski, Morze Czerwone czy Zatoka Adeńska. Dysponuje fregatami, korwetami, okrętami podwodnymi oraz jednostkami logistycznymi, co pozwala jej na długodystansowe misje i zabezpieczanie strategicznych szlaków żeglugowych. W jej skład wchodzą również miniaturowe okręty podwodne typu Ghadir.
Z kolei Nedsa, czyli marynarka Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej, działa głównie w rejonach przybrzeżnych, koncentrując się na Zatoce Perskiej i Cieśninie Ormuz. Jej flota składa się przede wszystkim z szybkich kutrów rakietowych, łodzi szturmowych i dronów morskich, które są wykorzystywane do operacji asymetrycznych, przechwytywania jednostek i nękania sił przeciwnika.
Strategia NEDSA opiera się na kontroli ruchu morskiego w regionie, umożliwiając utrudnianie swobodnej żeglugi jednostek przeciwnika oraz wywieranie presji na ruch morski w kluczowych szlakach komunikacyjnych.
Okręty wojenne Iranu
Chociaż Nedaja nie opublikowała oficjalnej listy uczestniczących okrętów, analiza dostępnych materiałów pozwala zidentyfikować część z nich. Na czele ugrupowania znalazły się fregaty typu Alvand i Moudge – IRINS Alvand (F71) i IRINS Jamaran (F76) – wspierane przez patrolowiec IRINS Bayandor (82) typu Bayandor. W skład zespołu weszły także dwa okręty podwodne: IRINS Fateh (920) oraz niezidentyfikowana jednostka typu Ghadir.
Widoczna była także obecność szybkich kutrów rakietowych typu Kaman i Sina – IRINS Neyzeh (P231) i IRINS Zereh(P235) – co sugeruje nacisk na asymetryczne działania w obronie wód przybrzeżnych. Co ciekawe, w oddzielnym materiale wideo uchwycono odpalenie pocisku przeciwokrętowego Nasr z patrolowca IRINS Tiran (P232), jednostki typu Kaivan, pierwotnie zwodowanej w 1957 roku w amerykańskiej stoczni USCG Curtis Bay.
Zespół uzupełniały jednostki wsparcia: okręt zaopatrzeniowy IRINS Sirjan (K472) oraz niezidentyfikowana jednostka typu Delvar, a także okręt wsparcia logistycznego IRINS Bahregan (A1406) typu Hendijan. Największa jednostka floty, IRINS Makran (K441), nie uczestniczyła bezpośrednio w przeglądzie, lecz była widoczna w tle.
Aktywność flotylli i irańska strategia morska
Irańska marynarka wojenna od lat utrzymuje wysoką aktywność operacyjną swoich flotylli dalekomorskich, mimo ograniczeń wynikających z przestarzałego wyposażenia i międzynarodowych sankcji. Wiadomo, że 100. Flotylla Nedaja, składająca się z IRINS Bushehr (K422) i IRINS Lavan (L514), w tym czasie realizowała zimowy rejs szkoleniowy, podczas którego na pokładach obu jednostek znajdowało się 220 kadetów marynarki wojennej.
Warto zwrócić uwagę na działania 99. Flotylli Marynarki Wojennej Iranu, dowodzonej przez fregatę IRINS Dena (F75), która przez długi czas operowała na Morzu Czerwonym. Teheran nie wydał dotąd oficjalnych komunikatów na temat jej powrotu, co może sugerować zmianę w strategii informacyjnej marynarki wojennej.
Ciekawym punktem odniesienia jest fakt, że 24 lutego IRINS Dena została zauważona w malezyjskim porcie Klang. Jej obecność w tym rejonie może wskazywać na nową misję lub zmianę priorytetów operacyjnych Iranu na wodach międzynarodowych.
Kontradmirał Shahram Irani ujawnił w lutym, że na Oceanie Indyjskim operują jeszcze dwie inne flotylle, których rozmieszczenia nie ujawniono. Utrzymanie tak szerokiej obecności na wodach otwartych stanowi dla Iranu wyzwanie, szczególnie w zakresie logistyki i utrzymania sprawności technicznej jednostek.
Wspólne ćwiczenia Iranu z Rosją i Chinami
Tradycyjnie w marcu Iran przeprowadza wspólne manewry Pasa Bezpieczeństwa Morskiego z marynarkami wojennymi Rosji i Chin. Rosyjskie jednostki, które najprawdopodobniej wezmą w nich udział, są już aktywne na Oceanie Indyjskim – 3 marca rosyjskie korwety rakietowe projektu 20380, Aldar Cydenżapow (339) i Riezkij (343), wspierane przez średniej wielkości tankowiec typu Dubna Pieczenga o wyporności 6022 ton, przeprowadziły ćwiczenia ogniowe na wodach wschodniego Oceanu Indyjskiego.
Aktywność marynarki wojennej Iranu oraz rosnąca współpraca z Rosją i Chinami to sygnał, że Teheran konsekwentnie rozbudowuje swoje zdolności morskie i umacnia swoje sojusze. Wobec rosnących napięć w rejonie Zatoki Perskiej i Morza Czerwonego irańska strategia morska koncentruje się na demonstracji obecności, kontroli szlaków żeglugowych i odstraszaniu potencjalnych przeciwników.
Źródło: The Maritime Executive/MD
Powiązane wpisy
Kolejne uszkodzenie kabla podmorskiego na Bałtyku
31 grudnia służby fińskie potwierdziły kolejny incydent naruszający bezpieczeństwo podmorskiej infrastruktury krytycznej na Bałtyku. W centrum sprawy znalazł się drobnicowiec Fitburg, zatrzymany przez fińską Straż Przybrzeżna w związku z podejrzeniem uszkodzenia kabla FEC-1 łączącego Estonię i Finlandię.
W artykule
Alarm u operatora i szybka reakcja służb
Uszkodzenie kabla Finland Estonia Connection 1 zostało zarejestrowane w systemach operatora Elisa Oyj o godzinie 04:53 31 grudnia. Zdarzenie dotyczyło odcinka przebiegającego w estońskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Niespełna trzy godziny później informacja trafiła do Departamentu Policji w Helsinkach, po czym rozpoczęto skoordynowane działania ukierunkowane na identyfikację jednostki mogącej mieć związek z tym incydentem.
Za prowadzenie czynności w rejonie Zatoki Fińskiej odpowiadał wydział fińskiej Straży Przybrzeżnej – Suomenlahden merivartiosto.
Zatrzymanie drobnicowca Fitburg
W krótkim czasie służby wskazały drobnicowiec Fitburg, przechodzący wówczas przez te wody z Sankt Petersburga w kierunku Hajfy, jako jednostkę mogącą mieć związek z uszkodzeniem kabla. Statek pływał pod banderą Saint Vincent i Grenadyn. W chwili zatrzymania jego operatorem była firma turecka.
Do przechwycenia drobnicowca skierowano patrolowiec Turva oraz śmigłowiec AS332-H215 Super Puma. Podczas zabezpieczenia jednostki jedna z kotwic Fitburga pozostawała pod wodą, co w ocenie służb wzmacniało zasadność podjętych działań. Zatrzymanie nastąpiło już w fińskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, a kontrolę nad statkiem przejęto w ramach wspólnej operacji z użyciem zespołu abordażowego Sił Specjalnych z pokładu śmigłowca.
Postępowanie karne i działania dochodzeniowe
Prowadzenie sprawy przejęła policja w Helsinkach, natomiast jeszcze tego samego dnia Prokurator Generalny Finlandii podjął decyzję o wszczęciu postępowania. Akt oskarżenia wniesiony 1 stycznia obejmuje zarzuty usiłowania zniszczenia mienia w formie kwalifikowanej, zniszczenia mienia o charakterze kwalifikowanym oraz kwalifikowanego zakłócania łączności telekomunikacyjnej.
Załoga statku, licząca 14 osób różnych narodowości, została aresztowana. Zatrzymany drobnicowiec skierowano do portu Kantvik w południowej Finlandii, gdzie przy wydzielonym nabrzeżu pozostaje pod nadzorem Policji.
Badanie uszkodzonego kabla
Równolegle prowadzone są czynności techniczne w rejonie uszkodzenia kabla FEC-1. Odpowiada za nie Centralna Policja Kryminalna KRP z wykorzystaniem patrolowca Turva oraz pojazdów zdalnie sterowanych ROV. Ich zadaniem jest precyzyjne określenie charakteru i mechanizmu naruszenia infrastruktury.
Operator Elisa poinformował, że incydent nie spowodował przerw w świadczeniu usług. Sieć oparta jest na rozwiązaniach redundantnych, a spółka dysponuje także drugim kablem podmorskim FEC-2. W podobnym czasie problemy transmisyjne odnotował również inny fiński operator, współwłaściciel kabla EESF-2.
Kontekst bezpieczeństwa infrastruktury podmorskiej
Z kronikarskiego obowiązku należy odnotować, że jest to pierwszy przypadek podejrzenia celowego działania wobec podmorskiej infrastruktury krytycznej od momentu uruchomienia operacji Nordic Warden 6 stycznia ubiegłego roku. Poprzedni incydent tego typu miał miejsce 25 grudnia 2024 roku w Zatoce Fińskiej, gdy uszkodzeniu uległ kabel EstLink 2.
Kolejne zdarzenie na Bałtyku potwierdza, że podmorska infrastruktura krytyczna w tym kable telekomunikacyjne pozostają wrażliwym elementem systemu bezpieczeństwa regionu, k†góry wymaga stałej obserwacji i szybkiej reakcji służb państw bałtyckich.
