17 lipca w Yokohamie,  zszedł na wodę Haguro (180) drugi z pary okrętów będących kolejną modyfikacją typu Kongō. Tym samym końca dobiega proces wyposażania Morskich Sił Samoobrony w 8 niszczycieli rakietowych z systemem AEGIS zdolnych do zapewnienia Japonii osłony przed atakami z użyciem pocisków balistycznych.

Haguro należy do serii okrętów zainspirowanych projektem amerykańskiego niszczyciela typu Arleigh Burke. Japonia wprowadziła do służby w końcu XX wieku 4 okręty typu Kongō, 2 zmodyfikowanego typu Atago w końcu ubiegłego dziesięciolecia i obecnie kolejną parę typu Maya. Kolejne serie tych niszczycieli różnią się od siebie zwiększoną wypornością oraz rozbudowanymi systemami uzbrojenia i wykrywania celów. Zmiany te podążały podobną drogą do rozwoju amerykańskiego pierwowzoru i podobnie ich wynikiem było np. zastosowanie hangaru na typie Atago i Maya, dostosowanie ich do pełnienia funkcji okrętów dowodzących grupami okrętowymi, zwiększenie z 90 do 96 liczby komór startowych wyrzutni Mk 41 VLS, zastosowanie armaty 127mm z lufą długości 62 kalibrów, zastosowanie napędu w układzie CODLAG, systemu walki Aegis Weapon System Baseline 7 phase 1 na typie Atago i Baseline 9 na podtypie Maya (w miejsce stosowanego wcześniej Aegis Weapon System Baseline 4/5), zmiana konstrukcji masztów i kominów na spełniającą wymogi obniżonej wykrywalności radiolokacyjnej. Na ostatniej parze przewidziano zapas wyporności, przestrzeni, energii i wydajności układów chłodzenia do zastosowania działa elektromagnetycznego i broni laserowej. Tego rodzaju uzbrojenie jest bowiem rozwijane przez Japonii z przeznaczeniem dla jednostek floty. Kluczowym nową zdolnością jest Cooperative Engagement Capability czyli możliwość sieciocentrycznej wymiany danych, w czasie rzeczywistym, pozwalająca na korzystanie z danych innych jednostek wyposażonych w CEC i zintegrowaną walkę z zagrożeniami takimi jak pociski manewrujące czy balistyczne. Cele tego rodzaju będą mogły być zwalczane z użyciem pocisków SM-3 Block IIA (opracowanymi na zamówienie japońskie) lub SM-6. Te ostatnie mają również zdolność zwalczania celów nawodnych.

Zwodowany niszczyciel ma wejść do służby w roku 2021, rok po pierwszym okręcie serii. Gdy to nastąpi każda z 4 flotylli okrętów JMSDF będzie dysponowała parą jednostek zdolnych do zapewnienia strefowej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej.

Podpis: tw