Dobiegająca końca produkcja dużych okrętów desantowych typu 071, sprawia że chińska flota rozpoczyna kolejny etap rozwoju swych sił desantowych mający na celu uzyskanie zdolności do desantu pionowego z użyciem śmigłowców desantowych.

Chińska marynarka wojenna dysponowała w końcu XX wieku siłami desantowymi składającymi się z około 15 większych jednostek (typy 072/072II/072III) wyporności około 4000 ton i typ 073 o wyporności około 2000 ton) oraz 20-30 jednostkami średnimi (typu 074/074A o wyporności 800-1000 ton). Były to siły nieodpowiadające potrzebom operacyjnym, a zwłaszcza nie zapewniające możliwości wykonania skutecznego desantu na Tajwan. Sytuacja ta odpowiadała niejako potencjałowi eskortowemu floty który był na równie niskim poziomie. Program rozbudowy sił desantowych rozpoczęty w początku wieku XXI., będący zresztą integralnym elementem całościowego rozwoju sił morskich ChRL, miał na celu stworzenie zdolności do przyłączenia „zbuntowanej prowincji” siłą (lub możliwości ich użycia jako argumentu politycznego). Jego rezultatem było: kontynuowanie budowy okrętów typu 072III (kolejne 4 okręty) oraz ich wersji rozwojowej 072A (15 okrętów) i budowa serii średnich okrętów desantowych typu 073A (10 jednostek). Okręty te można porównać do znanej z czasów Układu Warszawskiego formacji złożonej z desantowców: średnich typów 770/771/773 i dużych typów 775 i 1171. Są to typowe desantowce przeznaczone do dostarczenia czołgów i piechoty zmechanizowanej bezpośrednio na brzeg, wymagające  w związku z tym wejścia w do strefę obrony przeciwdesantowej przeciwnika.

Realia współczesnej wojny morskiej, oraz inspiracja z flot zachodnich, sprawiły że 17 lat temu podjęto decyzję o wprowadzeniu okrętów o zupełnie nowych możliwościach taktycznych. Wtedy to rozpoczęto budowę dużych desantowców dokujących typu 071. Obecnie w służbie znajduje się 6 jednostek tego typu a ostatnie dwie są zwodowane i wyposażane w stoczni Hudong-Zhonghua. Okręty te powielają koncepcję amerykańskich LPD typu San Antonio i dorównują im wielkością i możliwościami taktycznymi. Przy wyporności pełnej 25 000 ton, długości 210 m., szerokości 28m. i zanurzeniu 7 m., osiągają prędkość 25 węzłów i zasięg 10 000 mil morskich przy 18 węzłach. Są zdolne do przewozu wzmocnionej batalionowej grupy bojowej (600-800 żołnierzy, 20 pojazdów opancerzonych), którą mogą desantować przy pomocy organicznych 4 poduszkowców desantowych typu 726 i 4 śmigłowców transportowych Z-8 Super Frelon. Cała seria typu 071 pozwoli chińskiej flocie na przewóz 2 brygad desantowych w ramach pierwszego rzutu operacji. Rzut ten wsparty byłby następnie kolejnymi transportowanymi na pokładach 60 starszych i mniejszych okrętów desantowych, czyli kolejnymi 2 brygadami wraz z oddziałami wsparcia. Warto dodać że koszt jednego  desantowca 071 oceniany jest na 550-70 mln USD co ma stanowić 1/3 ceny amerykańskiego odpowiednika.

Kolejnym etapem zwiększenia potencjału desantowego floty jest rozpoczęte w 2011 roku projektowanie śmigłowcowca desantowego typu 075 o wyporności pełnej 36 000 ton. Miałby on zapewnić siłom desantowym zwiększone zdolności powietrznodesantowe oraz śmigłowcowe wsparcie ogniowe dzięki możliwości przewozu 28-30 śmigłowców. Jego wyporność standardowa ma wynosić 31 500 ton, długość powyżej 250 m., szerokość 33 m. a zanurzenie 8,5 m.. Napęd mają stanowić 4 silniki wysokoprężne w układzie CODAD typu 16PC2-6B o mocy 9 000 kW każdy pozwalające na osiąganie prędkości 23 węzłów. Uzbrojenie defensywne składać się ma z 2 artyleryjskich systemów przeciwrakietowych H/PJ-11 kalibru 30 mm i 2 systemów rakietowych bardzo krótkiego zasięgu HHQ-10. Okręty te mają mieć też możliwość dostosowania do przyszłościowych chińskich samolotów wielozadaniowych o napędzie odrzutowym klasy STOVL. Planowane jest zbudowanie 3 jednostek tego typu, z czego pierwsza już znajduje się w budowie. Tymczasem w planach rozwoju marynarki wojennej  pojawia się intencja budowy jeszcze większych LHA o wyporności 40 000 ton. Okręty te oznaczane są jako typ 075A i mają być zamówione po roku 2025.

Potencjał desantowy chińskiej armii to nie tylko coraz nowocześniejsze i większe okręty desantowe. Byłyby one bezużyteczne bez odpowiednich środków i pododdziałów desantowych. Obecnie budowane są poduszkowce desantowe typu 726, które mają być standardowym wyposażeniem dużych desantowców typu 071. Są one uzupełniane przez 4 poduszkowce rosyjskiego typu 1232.2 Żubr/Pomornik. Prezentują one znacznie większy potencjał od wcześniej budowanych poduszkowców typu 722 II i 724, zdolnych do przewozu drużyny lub plutonu piechoty morskiej, mogąc zabierać 2-3 czołgi podstawowe lub kompanię piechoty. Ponadto Chińczycy posiadają w rezerwie ponad 120 łodzi desantowych typów 069 i 067 prezentujących ograniczony potencja ł bojowy. Wydaje się więc, że przed flotą chińską stoi kolejne wyzwanie techniczne jakim jest budowa nowoczesnej flotylli szybkich barek i poduszkowców desantowych gdyż tylko takie środki pozwolą na wykorzystanie potencjału wielkich desantowców wcielanych lub planowanych do wcielenia w przyszłości. Kolejnym wyzwaniem jest opracowanie nowoczesnych statków powietrznych, takich jak śmigłowce desantowe, wsparcia czy pokładowe samoloty wielozadaniowe. Obecnie używane śmigłowce Z-8 są już dawno przestarzałe a mające je zastępować maszyny typu Z-20 prezentują możliwości zbliżone do UH-60 Blackhawk i jako takie nie mogą być pełnowartościowym śmigłowcem desantowym. Chinom brakuje ciężkich maszyn zdolnych do transportu lekkiego sprzętu, w rodzaju armat holowanych czy samochodów opancerzonych. Użycie do ich przewozu poduszkowców wydłuży czas operacji desantowej  i zwiększy ryzyko jej niepowodzenia.

Trzecim elementem sił desantowych Chin są związki taktyczne piechoty morskiej, mające być pierwszym rzutem desantu morskiego. Obecnie siły te liczą 12 000 żołnierzy w 2 brygadach desantowych (1. i 164. Brygada Piechoty Morskiej), do których dołączono w 2017 roku armijną 77. Brygadę Piechoty Zmotoryzowanej z zamiarem przekształcenia jej w jednostkę desantową. Kolejne brygady armijne mają być podobnie przekazywane flocie tak aby po 2020 roku uzyskać 6-7 brygad desantowych o liczebności 30 000 żołnierzy. Docelowym długoterminowym planem jest wzrost tej formacji do 100 000.

Działania chińskich władz w zakresie rozwoju potencjału desantowego armii wskazują że Chiny pragną zwiększyć swe zaangażowanie w operacje poza tradycyjnym rejonem działania. Ponadto rozwój tych sił jest silnym argumentem w kontekście zapowiadanej zbrojnej reakcji na ewentualne ogłoszenie niepodległości przez Tajwan.

Podpis TW