rakiety hipersoniczne / portal stoczniowy

Stany Zjednoczone dążą do uzyskania przewagi w dziedzinie uzbrojenia hipersonicznego nad swoimi dwoma głównymi konkurentami: Chinami i Rosją. Obydwa kraje zainwestowały znaczne fundusze oraz czas w rozwój systemów uzbrojenia osiągających prędkości hipersoniczne, to jest przekraczających w locie prędkość 5 Machów.

W celu sprostania temu wyzwaniu Departament Obrony USA podjął decyzję o przyśpieszeniu własnych programów mających zaowocować wdrożeniem do służby systemów uzbrojenia o takiej charakterystyce.

Obecnie Siły Zbrojne USA prowadzą prace w ramach kilku programów mających zaowocować opracowaniem uzbrojenia, które wejdzie do służby w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych w przeciągu najbliższych 5-10 lat. Głównym, choć nie jedynym, kontrahentem realizującym prace nad nowymi pociskami i pojazdami hipersonicznymi jest amerykański potentat zbrojeniowy – firma Lockheed Martin.

Advanced Rapid Response Weapon

Pierwszym programem, nad którym pracuje spółka jest AGM-183A Advanced Rapid Response Weapon (ARRW). Koncepcja tego systemu wywodzi się z prowadzonego od 2014 roku przez agencję zaawansowanych programów badawczych (DARPA) programu Tactical Boost Glide (TBG). Przeznaczony dla Sił Powietrznych Stanów Zjedonocznych ARRW ma posiadać dwa stopnie; pierwszy z nich z napędem rakietowym ma zapewnić wyniesienie drugiego członu pocisku na odpowiednią wysokość, następnie uwalniany jest beznapędowy „pojazd” który w locie szybowym osiągając prędkość sięgającą 20 Machów zmierza w stronę celu.

Może Cię zainteresować:

Berlin buduje korwety. Położono stępkę nowej “stotrzydziestki” Köln

Berlin buduje korwety. Położono stępkę nowej “stotrzydziestki” Köln

Stany Zjednoczone dążą do uzyskania przewagi w dziedzinie uzbrojenia hipersonicznego nad swoimi dwoma głównymi konkurentami: Chinami i Rosją. Obydwa kraje zainwestowały znaczne fundusze oraz czas w rozwój systemów uzbrojenia osiągających prędkości hipersoniczne, to jest przekraczających w locie prędkość 5 Machów. Czytaj dalej

Lockheed Martin dwa razy wygrał kontrakt na opracowanie ARRW. Pierwsza podpisana w 2017 roku umowa, warta 780 milionów dolarów, została anulowana na skutek zmiany wymagań dotyczących sposobu opracowania systemu. Drugie postępowanie w którym LM konkurował z firmami Boeing i Raytheon ponownie zakończyło się zwycięstwem przedsiębiorstwa z Maryland. Ostatecznie w sierpniu 2018 podpisano warty 480 milionów dolarów kontrakt na opracowanie systemu. Umowa obejmuje zaprojektowanie pocisku, jego testy oraz przygotowanie do produkcji seryjnej i ma zostać zrealizowana do listopada 2021 roku.

Hypersonic Conventional Strike Weapon (HCSW)

Lockheed Martin otrzymał wart 928 milionów dolarów kontrakt na prace nad HCSW w kwietniu 2018 roku. Rezultatem tych prac ma być funkcjonalny prototyp przenoszonego przez samolot, hipersonicznego pocisku manewrującego o napędzie rakietowym. Pocisk ma posiadać układ naprowadzania oparty na platformie INS i systemie nawigacji satelitarnej GPS i ma być zdolny do zwalczania celów lądowych o znanych koordynatach.

Intermediate Range Conventional Strike Weapon System

Trzecim systemem hipersonicznym nad którym, na zlecenie marynarki wojennej USA, pracuje Lockheed Martin, jest Intermediate Range Conventional Strike Weapon System (IRCSW). Amerykańska flota jest kolejnym rodzajem sił zbrojnych poszukującym systemu, który umożliwi uzbrojenie należących do niech okrętów podwodnych w zdolne do zwalczania celów lądowych pociski hipersoniczne. Wart ponad 800 milionów dolarów kontrakt obejmuje zaprojektowanie, opracowanie, produkcję oraz testy demonstratora takiego systemu.

Pociski hipersoniczne są stosunkowo nowym środkiem walki. Ich zaleta w porównaniu do pocisków balistycznych polega na płaskim i mniej przewidywalnym torze lotu, utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym przechwycenie przez systemy antybalistyczne. Jednocześnie ich znaczna prędkość wymaga bardzo krótkiego czasu reakcji systemów przeciwlotniczych. Nie oznacza to jednak, wbrew zapewnieniom propagandowym płynącym głównie ze strony Federacji Rosyjskiej, że hipersonicznych środków bojowych nie da się zniszczyć. Obrona przed nimi musi jednak obejmować sieć wydajnych sensorów dalekiego zasięgu, zautomatyzowany system dowodzenia oraz odpowiednie, zdolne do przechwycenia szybkich celów pociski przechwytujące.

Podpis: kd