Diehl Defence otrzymał kontrakt na produkcję pocisku przeciwokrętowego RBS15 

Bułgarska marynarka wojenna będzie ósmym użytkownikiem tej rodziny pocisków, dołączając do Niemiec, Polski, Szwecji, Finlandii, Algierii, Tajlandii i Chorwacji.
Bułgarskie Ministerstwo Obrony przyznało Diehl Defence kontrakt na pociski przeciwokrętowe typu RBS15, mające być główne uzbrojeniem najnowszych okrętów bułgarskiej Marynarki Wojennej czyli typu MMPV (Multi Mission Patrol Vessel). MMPV są budowane w Bułgarii przez MTG Dolphin JSC będące podwykonawcą NVL Group. Bułgaria podpisała w listopadzie umowę z niemiecką stocznią Luerssen na budowę dwóch wielozadaniowych modułowych okrętów patrolowych (MMPV) o wartości 984 mln BGN (lewów) czyli ok. 593 mln USD.
Oparte na projekcie Lürssen OPV-90, jednostki budowane w ramach tego projektu będą miały 90 m długości szerokość 13,5 metra i i wyporność 2300 t. Ich uzbrojenie ma się składać z armaty kalibru 76 mm, czterech pocisków przeciwokrętowych, ośmiu rakiet przeciwlotniczych VL-MICA w wyrzutniach VLS, systemu artyleryjskiego Rheinmetall Millenium oraz torped ZOP. Swój udział w programie ma Saab, który podpisał umowę z niemiecką firmą stoczniową Lürssen i otrzymał zamówienie na dostarczenie i integrację systemu bojowego dla nowych okrętów patrolowych.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/saab-otrzymal-zamowienie-na-dodatkowe-systemy-double-eagle-sarov-%EF%BF%BC/
RBS15 (Robotsystem 15) to pocisk przeciwokrętowy dalekiego zasięgu. Wersja RBS 15 Mk. III ma możliwość atakowania również celów lądowych. Pocisk został opracowany przez szwedzką firmę Saab Bofors Dynamics. Rozwój RBS 15 Mk. III rozpoczął się w połowie lat dziewięćdziesiątych. W tej wersji główny nacisk położono na zwiększenie zasięgu (dzięki większej pojemności paliwa i nowemu paliwu zasięg zwiększono do około 200 km), poprawę dokładności (zintegrowany GPS) oraz możliwość wyboru celu priorytetowego, co poprawiło elastyczność systemu broni.
Głównym podwykonawcą w tym projekcie jest niemiecka firma Diehl Defence, który we współpracy ze szwedzkim partnerem, dostarcza RBS15 Mk III jako podstawowe uzbrojenie nowych korwet niemieckiej marynarki wojennej typu Braunschweig (K130).
Decyzja Bułgarii oznacza, że bałkańskie państwa NATO będą na Morzu Czarnym dysponować podobnym miksem (termolokacyjny NSM i radiolokacyjny RBS15 Mk III) pocisków przeciwokrętowych jak MW RP.
Autor: TDW

Coraz groźniejsze morze u irlandzkich wybrzeży. Służby ratownicze pod rosnącą presją

Irlandzkie wybrzeże od miesięcy mierzy się z wyjątkowo trudnymi warunkami pogodowymi. Surowy Atlantyk, gwałtowne sztormy i szybko zmieniająca się pogoda przekładają się na rosnącą liczbę zdarzeń na morzu. Dane za 2025 rok pokazują wyraźnie, że skala interwencji znacząco wzrosła, wystawiając na próbę zdolności Irlandzkiej Straży Przybrzeżnej.
W artykule
Więcej interwencji niż rok wcześniej
W minionym roku irlandzka służba ratownicza reagowała łącznie na 2793 zdarzenia morskie. To wyraźny wzrost w porównaniu z 2024 rokiem, gdy odnotowano 2554 interwencje. Znaczna część akcji była prowadzona w warunkach silnego wiatru, wysokiej fali i ograniczonej widoczności, co wymagało szybkiego podejmowania decyzji oraz ścisłej koordynacji wielu elementów systemu ratownictwa.
Irlandia dysponuje jedną z najbardziej wymagających linii brzegowych w Europie. Otwarty Atlantyk, liczne klify oraz oddalone od lądu wyspy sprawiają, że nawet pozornie rutynowe zdarzenia mogą w krótkim czasie przerodzić się w sytuacje bezpośredniego zagrożenia życia.
Lotnictwo morskie kluczowe dla wysp i odległych rejonów
Struktura Irlandzkiej Straży Przybrzeżnej obejmuje 44 jednostki rozmieszczone na terenie całego kraju. W 2025 roku formacja była angażowana blisko 1200 razy w działania prowadzone na rzecz społeczności nadbrzeżnych.
Istotnym elementem systemu ratownictwa było lotnictwo morskie. W ciągu ubiegłego roku śmigłowce Irish Coast Guard angażowano 933 razy, w tym przy transportach medycznych realizowanych z odległych wysp.
Szczególną rolę odegrało lotnictwo ratownicze. Zrealizowano 933 misje śmigłowcowe, w tym liczne transporty medyczne z wysp położonych daleko od stałego lądu. Dla wielu mieszkańców odizolowanych regionów była to jedyna realna forma szybkiego dostępu do pomocy.
W ciągu roku służby ratownicze udzieliły pomocy ponad 1900 osobom. Dla porównania w 2024 roku wsparcie medyczne lub transport ratunkowy objęły 537 osób. Dane pokazują wyraźny wzrost intensywności działań na irlandzkich wodach.
RNLI wciąż jednym z filarów systemu
Integralną częścią irlandzkiego systemu ratownictwa pozostaje Royal National Lifeboat Institution. Jej łodzie ratownicze brały udział w 798 akcjach ratowniczych, analogicznie do 699 takich akcji rok wcześniej.
Współdziałanie państwowej służby przybrzeżnej z ochotniczymi załogami RNLI od lat stanowi jeden z fundamentów bezpieczeństwa na morzu, zwłaszcza w rejonach o ograniczonej infrastrukturze brzegowej.
Akcje w warunkach bezpośredniego zagrożenia
Wśród najbardziej wymagających interwencji znalazły się jesienne i zimowe akcje ratownicze prowadzone na otwartym morzu. W październiku uratowano 12 członków załogi hiszpańskiego trawlera, który zaczął niekontrolowanie nabierać wody u południowych wybrzeży Irlandii, na zachód od Cork. W grudniu służby ratownicze interweniowały przy francuskiej jednostce rybackiej dryfującej w kierunku skalistego brzegu w rejonie Dingle.
Oba zdarzenia dobitnie pokazały, jak szybko sytuacja na Atlantyku może wymknąć się spod kontroli, nawet w przypadku doświadczonych załóg.
Większy budżet i nowe śmigłowce
Rosnąca liczba zdarzeń wymusiła zwiększenie nakładów finansowych na bezpieczeństwo morskie. Na bieżący rok budżetowy irlandzki rząd przeznaczył na działalność Irlandzkiej Straży Przybrzeżnej oraz powiązane struktury morskie około 190 mln dolarów.
W ostatnim czasie wzmocniono także komponent lotniczy. Do służby weszły cztery nowe śmigłowce Leonardo AW189, co znacząco poprawiło możliwości szybkiego reagowania oraz zasięg operacyjny na całej długości wybrzeża.
Morze coraz trudniejsze do przewidzenia
Dane z 2025 roku nie pozostawiają wątpliwości. Irlandzki system ratownictwa morskiego działa w coraz bardziej wymagającym środowisku. Zmieniający się klimat, intensywny ruch morski oraz specyfika atlantyckiego wybrzeża sprawiają, że presja na służby ratownicze będzie rosła. Utrzymanie wysokiej gotowości staje się nie tylko wyzwaniem organizacyjnym, ale jednym z kluczowych elementów bezpieczeństwa tego państwa.










