Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Polska Żegluga Morska z ogromną stratą za 2023 rok
Polska Żegluga Morska (PŻM), największy polski armator, zanotowała w 2023 roku ogromną stratę finansową, sięgającą niemal miliarda złotych. Sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury, Arkadiusz Marchewka, opublikował na platformie X fragment wyników finansowych grupy PŻM.
Według tych danych, strata brutto wyniosła 887,4 mln zł, a dodatkowe obciążenia finansowe w wysokości 18,5 mln zł doprowadziły do ostatecznej straty netto w wysokości 905,9 mln zł.
Polski armator, z siedzibą w Szczecinie, od lat specjalizuje się w przewozie ładunków masowych na całym świecie, przewożąc rocznie około 16 mln ton towarów. Spółka ta zarządza flotą składającą się z 56 statków o łącznej nośności ponad 2 mln ton DWT, w tym Kamsarmax i Handysize, a także promów działających na Bałtyku przez spółkę Unity Line.
Pomimo trudności finansowych, firma kontynuuje rozwój i modernizację floty, planując wprowadzenie nowoczesnych promów ro-pax, które będą napędzane hybrydowymi silnikami LNG i diesel. Te inwestycje mają na celu zwiększenie efektywności ekologicznej i zmniejszenie emisji, co jest zgodne z globalnymi trendami w żegludze.
Grupa kapitałowa zarządzająca wieloma spółkami zależnymi, w tym Żegluga Polska S.A, Polsteam Frachtowanie, Polsteam Shipping Agency, MediaLand, Polsteam Żegluga Szczecińska oraz Marine Medical Services, koncentruje się na dywersyfikacji działalności. Ma to na celu zwiększenie stabilności i elastyczności firmy w obliczu zmieniających się warunków rynkowych.
PŻM specjalizuje się w przewozie ładunków masowych w żegludze nieregularnej na skalę globalną. Firma zarządza flotą 56 statków o łącznej nośności ponad 2 mln ton (DWT), w tym jednostkami typu Kamsarmax i Handysize, które są wykorzystywane do transportu różnorodnych towarów masowych, takich jak węgiel, zboża i ruda żelaza. Oprócz tego, poprzez swoją spółkę zależną Unity Line, świadczy usługi żeglugi promowej na Bałtyku. Działalność armatora obejmuje również zarządzanie operacyjne, techniczne i komercyjne flotą, a także rekrutację załóg oraz usługi agencyjne w polskich portach.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Amsterdam chce pożegnać duże statki wycieczkowe
Władze Amsterdamu coraz wyraźniej zmierzają do wyeliminowania zawinięć statków wycieczkowych. W ratuszu rośnie przekonanie, że zamiast kolejnych ograniczeń tańszym rozwiązaniem będzie całkowity zakaz obsługi takich jednostek do 2035 roku.
W artykule
Propozycję przedstawiono 21 stycznia. Zakłada ona stopniowe wygaszanie zawinięć dużych statków wycieczkowych, przy jednoczesnym utrzymaniu ograniczonej liczby zawinięć jednostek rzecznych. Sprawa wraca na agendę miasta od lat, lecz tym razem w debacie coraz wyraźniej wybrzmiewają argumenty finansowe i polityczne, które mogą przesądzić o dalszym kierunku działań Amsterdamu.
Presja ekologiczna i problem nadmiernej turystyki
Zastrzeżenia wobec skali zawinięć dużych statków wycieczkowych do Amsterdamu przybierają na sile od blisko dekady. Jednostki te dotychczas cumowały w ścisłym centrum miasta, co czyniło je łatwym celem krytyki ze strony organizacji ekologicznych oraz mieszkańców zmęczonych natężeniem turystyki morskiej.
Aktywiści ekologiczni, dziś obecni w strukturach władzy miejskiej, wskazują na emisje dwutlenku węgla, pyłów oraz tlenków azotu generowane przez duże statki. W debacie tej pomijane są jednak obowiązujące w Unii Europejskiej regulacje dotyczące paliw niskosiarkowych oraz powszechne stosowanie instalacji oczyszczania spalin jeszcze przed wprowadzeniem unijnego obowiązku korzystania z zasilania z lądu w głównych portach od 2030 roku.
Ograniczenia zamiast rewolucji miały wystarczyć
W latach 2023–2024 udało się wypracować kompromisowe rozwiązanie. Od 2026 roku planowano ograniczyć ruch do jednego statku dziennie i maksymalnie stu zawinięć rocznie dla jednostek oceanicznych. Rok później miało wejść w życie obligatoryjne korzystanie z zasilania z lądu. Jednocześnie miasto zapowiadało redukcję, lecz nie likwidację, zawinięć statków rzecznych.
Równolegle rozpoczęto analizy dotyczące przeniesienia terminalu pasażerskiego Passengers Terminal Amsterdam na wschód od miasta w perspektywie 2035 roku. Choć raport końcowy nie został jeszcze opublikowany, część radnych już teraz twierdzi, że studium wykazało nieopłacalność takiego rozwiązania.
Koszty i polityka zamiast sentymentów
Według informacji cytowanych przez zachodnie media, koszt relokacji terminalu oszacowano na 85 mln euro bez gwarancji zwrotu tej inwestycji. Według szacunków wpływy z obsługi statków wycieczkowych w perspektywie 30 lat wyniosą jedynie 46 mln euro. Taki bilans stał się paliwem dla politycznych deklaracji o konieczności definitywnego zakończenia obecności „pływających bloków mieszkalnych” w mieście.
Nie bez znaczenia pozostaje kalendarz polityczny. Ostateczna decyzja należy do rady miejskiej, lecz w marcu w Amsterdamie odbędą się wybory samorządowe. Oznacza to, że ewentualne rozstrzygnięcia przypadną już nowej ekipie rządzącej.
Inne porty czekają, Europa zaostrza kurs
Przeciwnicy zakazu od dawna wskazują, że ruch statków wycieczkowych może zostać przejęty przez inne porty. W tym kontekście najczęściej pojawia się Rotterdam, który już dziś obsługuje część jednostek, oferując pasażerom dojazd autokarami do Amsterdamu.
Amsterdam dołączyłby do innych europejskich miast, które podjęły działania mające na celu ograniczenie wejść statków wycieczkowych. Barcelona również planuje ograniczyć liczbę zawinięć wycieczkowców, natomiast Riwiera Francuska wprowadziła limity zarówno dotyczące wielkości jednostek, jak i rocznej liczby zawinięć do portów. Inne destynacje, takie jak wyspy greckie, wprowadziły nowe podatki od pasażerów, aby poradzić sobie z napływem turystów na najbardziej oblegane wyspy.
Jak widać, Amsterdam podąża ścieżką, którą wcześniej obrały inne europejskie miasta portowe, stopniowo ograniczając ruch dużych statków wycieczkowych w ścisłych centrach europejskich miast.
