Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

W cotygodniowym przeglądzie w telegraficznym skrócie portal „PromySKAT” informuje o najważniejszych wydarzeniach minionych dni; o sprawach, którymi żyje lub wkrótce będzie żyła branża promowa. W tym tygodniu m.in. o nowych promach, które zasiliły właśnie flotę firm Tallink oraz Corsica Linea.
W artykule
Znany z wód Morza Bałtyckiego prom Rosella, który przez lata pływał w barwach Viking Line, znalazł nowego właściciela. Fiński armator sprzedał go przedsiębiorstwu Greek Aegean Sealines Maritime Co (Aegean Speed Lines). Po przenosinach na Morze Egejskie statek zmieni flagę na grecką. Stanie się to jednak dopiero pod koniec stycznia 2023 r. Jeszcze do 8 stycznia przyszłego roku ro-pax będzie obsługiwał dotychczasowe połączenie Kapellskär–Mariehamn. Nowy właściciel za zbudowaną w 1980 r. jednostkę zapłacił 11,2 mln euro.
Nadeszła chwila, na którą długo oczekiwali przedstawiciele grupy Tallink oraz pasażerowie. 7 grudnia estoński armator oficjalnie odebrał ze stoczni Rauma Marine Constructions nowoczesny prom MyStar. Już w tym tygodniu statkiem będą mogli popłynąć pierwsi pasażerowie. Komercyjny debiut zaplanowany został na wtorek, 13 grudnia o 13:30. Ro-pax wyruszy wówczas w trasę z Tallinna do Helsinek.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/politechnika-gdanska-razem-z-pge-baltica-wyksztalca-kadry-dla-polskiego-offshore/
Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że możemy przywitać i przyjąć do naszej floty naszego najnowszego członka oraz najjaśniejszą gwiazdę na Morzu Bałtyckim, statek MyStar. Moment ten rozpoczyna nową erę połączeń pomiędzy stolicami Estonii i Finlandii.
Paavo Nõgene, Tallink
MyStar ma 212 metrów długości, zasilany jest głównie paliwem LNG (napęd dual-fuel), a na pokład może zabrać 2800 osób. Ma też pas ładunkowy o długości 3190 m.
Nie tylko Tallink świętowało w ostatnich dniach odbiór nowego statku. Powody do zadowolenia mają także przedstawiciele Corsica Linea. Do floty tego przewoźnika dołączył właśnie prom A Galeotta. Ro-pax został zbudowany w stoczni Visentini. Przekazanie statku nastąpiło 6 grudnia. Zaprojektowany przez NAOS Ship&Boat Design prom będzie kursował na trasie Marsylia-Ajaccio/Bastia.
Zasilany paliwem LNG 206-metrowy statek napędzany jest dwoma silnikami Wärtsilä 12V50DF. Technicznie będzie mógł przyjąć na pokład 920 pasażerów, choć armator postanowił ograniczyć tę liczbę do 650 pasażerów. Pas ładunkowy statku ma 2559 m. Budowa tej nowoczesnej jednostki pochłonęła 150 mln euro. Jest to dotąd największy prom zbudowany przez stocznię Visentini.
Należący do Moby Lines prom Princess Anastasia, który obsługiwał dla przewoźnika połączenia na Morzu Bałtyckim (scheda po St. Peter Line) będzie teraz pływać pod zmienioną nazwą. Prom będzie się nazywał Moby Orli. Dodatkowo zdecydowano, że po trwającej modernizacji, która odbywa się w stoczni Palumbo Messina na Sycylii, prom nie powróci na Bałtyk.
Jednostka będzie służyła do obsługi połączeń Moby Lines na Morzu Śródziemnym. Nie wiadomo jeszcze jednak, na jakiej trasie będzie kursować. Zbudowany w 1996 r. prom ma 177 m długości, a na pokład może przyjąć nawet 2500 pasażerów. Na Morzu Bałtyckim prom obsługiwał połączenie Petersburg-Helsinki-Sztokholm-Tallinn.
Od położenia stępki w stoczni Cemre Shipyard w Turcji rozpoczęła się budowa nowego promu dla norweskiego armatora Torghatten Nord. To elektryczny prom Hinnoy, który po ukończeniu budowy będzie służył do obsługi połączenia Bognes-Lødingen w północnej części kraju. Przeprawa będzie trwała ok. 1 godziny. Hinnoy będzie miał 117 m długości i przyjmie na pokład 399 pasażerów. Napędzany energią z baterii statek będzie rozwijał prędkość 13-14 węzłów (ok. 25 km/h). Ładowanie akumulatorów będzie się odbywało w czasie postojów.
Źródło: PromySKAT


30 listopada grupa aktywistów Greenpeace Australia Pacific przeprowadziła spektakularną akcję na podejściu do portu w Newcastle, gdzie wspięli się na masowiec BONNY ISLAND, na którego pokładzie znajdował się węgiel.
W artykule
Do incydentu doszło w rejonie wejścia do portu Newcastle, jednego z głównych punktów eksportowych australijskiego węgla. Trzech aktywistów Greenpeace przedostało się na pokład masowca, wykorzystując dostęp do łańcucha kotwicznego oraz konstrukcji burtowych. Obecność osób postronnych na części dziobowej jednostki uniemożliwiła jej normalne manewrowanie, natomiast równoległa blokada kajakami na torze podejściowym dodatkowo ograniczyła przestrzeń manewrową statku, co w praktyce całkowicie wstrzymało jego ruch.
Protest był częścią szerszej inicjatywy Rising Tide People’s Blockade, której uczestnicy domagają się wyznaczenia daty wygaszania eksportu paliw kopalnych oraz wstrzymania nowych projektów związanych z węglem i gazem.
Aktywiści rozwiesili na burcie masowca duży transparent z przesłaniem skierowanym do władz Australii: „Wycofywać węgiel i gaz”. Był to element blokady Rising Tide People’s Blockade, której uczestnicy domagają się wyznaczenia terminu odejścia od paliw kopalnych oraz wstrzymania zgód na nowe projekty związane z węglem i gazem.
Akcja zbiegła się w czasie z podpisaniem przez Australię Deklaracji z Belém podczas COP30 w Brazylii. Greenpeace podkreśla, że zobowiązania złożone na forum międzynarodowym pozostają w sprzeczności z utrzymywaniem wysokiego poziomu eksportu surowców energetycznych.
W proteście uczestniczyli także australijscy muzycy Oli i Louis Leimbach z zespołu Lime Cordiale. Według Oli’ego obecność artystów miała podkreślić, że ruch klimatyczny obejmuje różne środowiska społeczne. Zwrócił uwagę, że akcja Greenpeace stała się naturalnym przedłużeniem koncertu zorganizowanego w ramach Rising Tide, który zgromadził wielu zwolenników działań na rzecz ochrony klimatu.
Wśród osób, które wspięły się na pokład masowca, znalazła się również lekarka i aktywistka Greenpeace dr Elen O’Donnell. W swoim oświadczeniu wskazała na skutki katastrof klimatycznych obserwowane w pracy zawodowej oraz podkreśliła, że Australia jako trzeci największy eksporter paliw kopalnych na świecie ponosi szczególną odpowiedzialność za ich konsekwencje.
Skala protestu była na tyle duża, że lokalna policja zatrzymała ponad 140 osób płynących na kajakach i pontonach, które brały udział w blokadzie podejścia do portu, wśród nich również nieletnich. Organizatorzy określili działania jako „konieczne i pokojowe”, natomiast krytycy podkreślali rosnące ryzyko eskalacji oraz zakłócenia pracy największego portu węglowego świata.
Incydent w Newcastle wpisuje się w rosnącą liczbę protestów wymierzonych w infrastrukturę powiązaną z paliwami kopalnymi. Australia, mimo deklaracji składanych na arenie międzynarodowej, pozostaje jednym z głównych eksporterów węgla na rynki azjatyckie. Działania aktywistów pokazują, że presja społeczna na przyspieszenie transformacji energetycznej staje się coraz bardziej zauważalna.
Podobne napięcia pojawiają się także w innych regionach świata, gdzie troska o środowisko zderza się z realiami gospodarki oraz sytuacją na rynku pracy. Europejskie doświadczenia potwierdzają, jak trudne bywa pogodzenie ambitnych celów klimatycznych z rosnącymi kosztami życia. W Australii sytuacja pozostaje szczególnie złożona, ponieważ przemysł wydobywczy jest jednym z fundamentów lokalnych gospodarek.
„Chociaż zmiana klimatu dotknie najuboższych najmocniej, dla wielu z nich nie będzie jedynym ani największym zagrożeniem” – przypomniał niedawno Bill Gates, komentując tempo światowej transformacji energetycznej. Wskazał, że debata zbyt często koncentruje się wyłącznie na emisjach, pomijając kwestie społeczne takie jak dostęp do energii, ubóstwo czy brak możliwości rozwoju.
Jego zdaniem skuteczna polityka klimatyczna wymaga nie tylko redukcji emisji, lecz także inwestycji w rozwiązania poprawiające jakość życia. Zwrócił uwagę, że postęp technologiczny sprawił, iż globalne prognozy emisji są dziś mniej pesymistyczne niż dekadę temu.
Choć dla uczestników Rising Tide była to forma obywatelskiego sprzeciwu, wielu mieszkańców regionu oceniło akcję jako przykład radykalizmu uderzającego w lokalną gospodarkę i miejsca pracy. W debacie publicznej pojawiły się głosy, że blokowanie statków nie rozwiązuje żadnego z realnych problemów klimatycznych, natomiast wzmacnia napięcia społeczne.
Wydarzenia w Newcastle pokazały, że spór między aktywizmem klimatycznym a ekonomicznym fundamentem tego kraju pozostaje nierozstrzygnięty i z zapewne jeszcze będzie powracał w w takiej lub podobnej formie.