Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Rusza budowa pierwszego rosyjskiego lodołamacza napędzanego paliwem LNG. Będzie to największy i najpotężniejszy lodołamacz spalinowo-elektryczny, zbudowany w Finlandii.
Stocznia w Helsinkach wspólnie z Aker Arctic Technology przystępuje, do budowy, zaplanowanej na lato 2022 roku. Norylsk podaje, że statek będzie gotowy do sezonu zimowego w 2025 roku. Kontrakt ma duże znaczenie dla stoczni w Helsinkach, ponieważ przedłuża ich portfel zamówień do końca 2024 roku.
„Nowy lodołamacz jest istotny dla Nornickel, bo uzupełni nasze zdolności transportowe, potrzebne do realizacji obu strategicznych projektów inwestycyjnych spółki, w tym planów rewitalizacji Norylska” – mówi zastępca burmistrza miasta Nickel Sergey Dubovitskiy.
Nowy rosyjski lodołamacz to jeden z pierwszych zasilanych LNG, pływających na wodach Północnej Drogi Morskiej.
Nie podano wymiarów nowego statku, ale spółki poinformowały, że zostanie on zbudowany według notacji klasowej Icebreaker 8 Rosyjskiego Rejestru Morskiego (RMRS). Oznacza to zdolność do łamania lodu pokrytego śniegiem o grubości dwóch metrów, podczas pracy zarówno z przodu, jak i z tyłu.
Napęd nowego, rosyjskiego lodołamacza będzie wyposażony w zintegrowaną dwupaliwową elektrownię dieslowsko-elektryczną, która może korzystać zarówno z LNG, jak i oleju napędowego o niskiej zawartości siarki. Ponadto będzie wyposażony w urządzenia do transportu ładunków i obsługi śmigłowców.
Nowy statek będzie stacjonował w Murmańsku. Jego zadaniem ma być utrzymanie drożności kanału w rzece Jenisej dla masowców Nornickel Arctic Expresses Arc7 oraz w celu wsparcia floty statków towarowych klasy Arc5 o nośności do 20 tys. ton, które również będą operować w tym regionie.
Przyszły obszar działania statku to dorzecze rzeki Jenisej, Zatoka Jenisejska i Morze Karskie, z dostępem do portu w Dudince.
Stocznia Helsińska informuje, że zakończyła realizację kontraktów na zakup głównego wyposażenia i napędu lodołamacza Nornickela oraz przeprowadziła testy pływalności na lodzie i na wodach otwartych. Prace nad przedsięwzięciem przebiegają zgodnie z założonym harmonogramem.
Nornickel powiedział, że nowy lodołamacz uzupełni jego arktyczną flotę, która składa się z sześciu wzmocnionych lodowców klasy Arc7, w tym pięciu kontenerowców i jednego zbiornikowca. Ponadto, rozwój nowych lodołamaczy jest częścią strategii Północnej Drogi Morskiej.
Nowa flota
Pamiętajmy, że Rosja buduje i oddaje do użytku nową klasę lodołamaczy jądrowych. Stocznia Bałtycka oddała do użytku największy i najpotężniejszy lodołamacz jądrowy. Obecnie w budowie znajduje się kolejny statek, mówi się też o co najmniej dwóch następnych.
Celem jest stworzenie nowej floty lodołamaczy, która zastąpi również starsze jednostki, przewidziane do wycofania z eksploatacji przed końcem obecnej dekady.
Autor: The Maritime Executive/MD


30 listopada grupa aktywistów Greenpeace Australia Pacific przeprowadziła spektakularną akcję na podejściu do portu w Newcastle, gdzie wspięli się na masowiec BONNY ISLAND, na którego pokładzie znajdował się węgiel.
W artykule
Do incydentu doszło w rejonie wejścia do portu Newcastle, jednego z głównych punktów eksportowych australijskiego węgla. Trzech aktywistów Greenpeace przedostało się na pokład masowca, wykorzystując dostęp do łańcucha kotwicznego oraz konstrukcji burtowych. Obecność osób postronnych na części dziobowej jednostki uniemożliwiła jej normalne manewrowanie, natomiast równoległa blokada kajakami na torze podejściowym dodatkowo ograniczyła przestrzeń manewrową statku, co w praktyce całkowicie wstrzymało jego ruch.
Protest był częścią szerszej inicjatywy Rising Tide People’s Blockade, której uczestnicy domagają się wyznaczenia daty wygaszania eksportu paliw kopalnych oraz wstrzymania nowych projektów związanych z węglem i gazem.
Aktywiści rozwiesili na burcie masowca duży transparent z przesłaniem skierowanym do władz Australii: „Wycofywać węgiel i gaz”. Był to element blokady Rising Tide People’s Blockade, której uczestnicy domagają się wyznaczenia terminu odejścia od paliw kopalnych oraz wstrzymania zgód na nowe projekty związane z węglem i gazem.
Akcja zbiegła się w czasie z podpisaniem przez Australię Deklaracji z Belém podczas COP30 w Brazylii. Greenpeace podkreśla, że zobowiązania złożone na forum międzynarodowym pozostają w sprzeczności z utrzymywaniem wysokiego poziomu eksportu surowców energetycznych.
W proteście uczestniczyli także australijscy muzycy Oli i Louis Leimbach z zespołu Lime Cordiale. Według Oli’ego obecność artystów miała podkreślić, że ruch klimatyczny obejmuje różne środowiska społeczne. Zwrócił uwagę, że akcja Greenpeace stała się naturalnym przedłużeniem koncertu zorganizowanego w ramach Rising Tide, który zgromadził wielu zwolenników działań na rzecz ochrony klimatu.
Wśród osób, które wspięły się na pokład masowca, znalazła się również lekarka i aktywistka Greenpeace dr Elen O’Donnell. W swoim oświadczeniu wskazała na skutki katastrof klimatycznych obserwowane w pracy zawodowej oraz podkreśliła, że Australia jako trzeci największy eksporter paliw kopalnych na świecie ponosi szczególną odpowiedzialność za ich konsekwencje.
Skala protestu była na tyle duża, że lokalna policja zatrzymała ponad 140 osób płynących na kajakach i pontonach, które brały udział w blokadzie podejścia do portu, wśród nich również nieletnich. Organizatorzy określili działania jako „konieczne i pokojowe”, natomiast krytycy podkreślali rosnące ryzyko eskalacji oraz zakłócenia pracy największego portu węglowego świata.
Incydent w Newcastle wpisuje się w rosnącą liczbę protestów wymierzonych w infrastrukturę powiązaną z paliwami kopalnymi. Australia, mimo deklaracji składanych na arenie międzynarodowej, pozostaje jednym z głównych eksporterów węgla na rynki azjatyckie. Działania aktywistów pokazują, że presja społeczna na przyspieszenie transformacji energetycznej staje się coraz bardziej zauważalna.
Podobne napięcia pojawiają się także w innych regionach świata, gdzie troska o środowisko zderza się z realiami gospodarki oraz sytuacją na rynku pracy. Europejskie doświadczenia potwierdzają, jak trudne bywa pogodzenie ambitnych celów klimatycznych z rosnącymi kosztami życia. W Australii sytuacja pozostaje szczególnie złożona, ponieważ przemysł wydobywczy jest jednym z fundamentów lokalnych gospodarek.
„Chociaż zmiana klimatu dotknie najuboższych najmocniej, dla wielu z nich nie będzie jedynym ani największym zagrożeniem” – przypomniał niedawno Bill Gates, komentując tempo światowej transformacji energetycznej. Wskazał, że debata zbyt często koncentruje się wyłącznie na emisjach, pomijając kwestie społeczne takie jak dostęp do energii, ubóstwo czy brak możliwości rozwoju.
Jego zdaniem skuteczna polityka klimatyczna wymaga nie tylko redukcji emisji, lecz także inwestycji w rozwiązania poprawiające jakość życia. Zwrócił uwagę, że postęp technologiczny sprawił, iż globalne prognozy emisji są dziś mniej pesymistyczne niż dekadę temu.
Choć dla uczestników Rising Tide była to forma obywatelskiego sprzeciwu, wielu mieszkańców regionu oceniło akcję jako przykład radykalizmu uderzającego w lokalną gospodarkę i miejsca pracy. W debacie publicznej pojawiły się głosy, że blokowanie statków nie rozwiązuje żadnego z realnych problemów klimatycznych, natomiast wzmacnia napięcia społeczne.
Wydarzenia w Newcastle pokazały, że spór między aktywizmem klimatycznym a ekonomicznym fundamentem tego kraju pozostaje nierozstrzygnięty i z zapewne jeszcze będzie powracał w w takiej lub podobnej formie.