Terminal LNG im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, zwany popularnie „gazoportem” jest strategiczną infrastrukturą mającą istotny wpływ na realizacje polityki dywersyfikacji dostaw surowców energetycznych dla naszego kraju. Za kontraktowanie dostaw krótkoterminowych, średnioterminowych, realizację umów długoterminowych, kupno gazu w trybie SPOT (tzn. po cenie dnia z natychmiastową zapłatą) i odbiór skroplonego gazu ziemnego w terminalu odpowiedzialne jest PGNiG. Operatorem terminalu jest Operator Gazociągów Przesyłowych Gaz-System.

Po odbiorze ładunku skroplonego gazu ziemnego zregazyfikowany surowiec jest przesyłany siecią gazociągów (Krajowym Systemem Przesyłowym) do odbiorców. Mniejsza część jeszcze w formie skroplonej trafia do autocystern, którymi dociera do klientów PGNiG. Procesy technologiczne obsługiwane obecnie przez terminal to rozładunek LNG z tankowca przy nabrzeżu rozładunkowym, procesowe składowanie LNG w zbiornikach, regazyfikacja LNG i wysyłka gazu do Krajowego Systemu Przesyłowego, załadunek LNG na cysterny samochodowe i ISO-kontenery.

Od 2016 roku do 7 czerwca 2021 roku zrealizowano 129 dostaw, co oznacza zawinięcie do gazoportu tylu gazowców LNG. W samym 2021 roku zrealizowano 16 takich operacji. Obecnie głównym dostawcą LNG do Polski jest katarska korporacja Qatar Liquefied Gas Company Ltd, która od 2016 roku dostarczyła już 80 ładunków LNG w ramach kontraktów długoterminowych (w tym 9 w br.). Kolejne 4 tego typu dostawy pochodziły od firmy Cheniere z USA. Dodatkowo terminal obsłużył 7 dostaw średnioterminowych, 5 krótkoterminowych i aż 36 zawartych w trybie SPOT. Ponadto na przełomie 2015 i 2016 roku dwa pierwsze ładunki wykorzystane zostały do technicznego rozruchu  terminala.

Dostawy z Kataru są realizowane przez jednostki o pojemności około 200 000 mTaka ilość po regazyfikacji odpowiada 120 mln m3 gazu dostarczanego do polskich fabryk i gospodarstw domowych. Objętość ta jest równowartością 90 000 ton surowca, wykorzystywanego m.in. w elektrociepłownictwie czy produkcji nawozów sztucznych. Zastosowanie LNG zamiast np. węgla znacząco ogranicza emisję gazów cieplarnianych (o 55%) do atmosfery.

Gazowiec Al Huwaila który wszedł do portu w dniu 7 czerwca jest stosunkowo nową jednostką zbudowaną w 2007 roku przez stocznię Samsung, pływającą pod banderą Bahama z macierzystym portem w Nassau. Ten nowoczesny gazowiec ma długość 315 m, szerokość 50 m, zanurzenie 12,2 m. Jego maksymalna pojemność wynosi 214176 m3 LNG. Pojemność rejestrowa statku wynosi 135 848 jednostek, a jego nośność to 102779 DWT. Al Huwaila rozwija prędkość maksymalną 19 węzłów i marszową 15 węzłów, co pozwala mu na przejście trasy z katarskiego portu Ras Laffan do Świnoujścia w 22-23 doby. Załoga statku liczy zaledwie 28 osób.

Jednostka ta należy do typu Q-flex produkowanego przez południowokoreańskie stocznie Hyundai, Samsung i Daewoo od 2007 roku. Łącznie zakontraktowano 31 statków dla nabywcy z Kataru. Wyróżniającą je cechą jest zastosowanie dwóch silników wysokoprężnych MAN-B&W o mocy po 25320 KM jako napędu głównego oraz zastosowanie instalacji do skraplania gazu pozwalającej na ograniczenie strat powstających w trakcie transportu.

Tradycyjne tankowce LNG są napędzane turbiną parową zużywającą samoistnie regazyfikujący się ładunek. Jednak taki sposób zasilania napędu uznano za nieekonomiczny i zastąpiono opisanym wyżej układem diesli i systemu regazyfikującego, pozwalającym na niezużywanie cennego ładunku. Ocenia się, że jednostki te zużywają o 40% mniej energii w stosunku do innych typów gazowców LNG. Ich wielkość pozwala na przewóz ładunku 1,5 raza większego od standardowych jednostek tej klasy. Do chwili wprowadzenia większych statków typu Q-Max o pojemności 266 000 m3 były największymi jednostkami w tej klasie na świecie. Wszystkie statki tego typu należą do katarskiego Nakilat, tworząc wraz z 15 Q-Max większość jego floty liczącej 64 gazowce LNG i 4 gazowce LPG.

Podpis: Tomasz Witkiewicz/PGNiG

https://portalstoczniowy.pl/category/offshore-energetyka/