Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Farmy wiatrowe na Morzu Północnym dostarczyły prąd dla 2 mln gospodarstw domowych w 2021 roku
Farmy wiatrowe na belgijskim Morzu Północnym wyprodukowały w ubiegłym roku 6,77 TWh energii. Odpowiada to rocznemu zapotrzebowaniu na energię elektryczną prawie 2 milionów gospodarstw domowych – informuje belgijski dziennik „De Tijd”.
Rok 2021 był pierwszym rokiem, w którym wszystkie morskie farmy wiatrowe zlokalizowane od 23 do 54 km od belgijskiego wybrzeża były w pełni operacyjne. Od końca 2020 roku operacyjna moc wiatrowa 399 turbin wiatrowych, podzielonych na dziewięć stref, wyniosła 2262 MW. Jest to porównywalne z łączną wydajnością dwóch największych reaktorów jądrowych, Doel 4 i Tihange 3.
Belgijska Platforma Morska, zrzeszająca wszystkich inwestorów i właścicieli farm wiatrowych na Morzu Północnym, szacuje, że wiatr na morzu pozwala zaoszczędzić emisję 3 mln ton CO2 rocznie. Odpowiada to rocznej absorpcji CO2 przez 3 tys. km kwadratowych lasu. Innymi słowy: aby uzyskać ten sam efekt, należałoby zalesić obszar wielkości wschodniej Flandrii.
2021 był rokiem z niewielką ilością wiatru. W rezultacie belgijskie morskie farmy wiatrowe działały z pełną mocą tylko przez 34,4 proc. czasu. Średnia dla morskiej energetyki wiatrowej na Morzu Północnym to 38 proc.
W ubiegłym roku całkowite zapotrzebowanie na energię elektryczną w Belgii wyniosło 84,4 TWh. Po spadku zużycia energii elektrycznej w 2020 roku ponownie zapotrzebowanie zbliża się do poziomu z 2019 roku – 84,9 TWh. Morska energetyka wiatrowa zapewniła 8 proc. całkowitego zapotrzebowania na energię elektryczną w Belgii w 2021 roku. Jedynie Dania (18 proc.) i Wielka Brytania (14 proc.) mają wyższy udział morskiej energetyki wiatrowej w miksie elektroenergetycznym.
W tym roku na belgijskim Morzu Północnym nie będzie nowych farm wiatrowych. Rząd Belgii pracuje nad przetargiem na dodatkową strefę morskich farm wiatrowych – strefę Księżnej Elżbiety – na granicy francuskiej o maksymalnej mocy 3,5 GW. Zwycięzcy dwuetapowego przetargu zostaną ogłoszeni w 2024 i 2026 roku. Pierwsza farma o mocy 700 MW mogłaby zostać podłączona pod koniec 2026 roku, kolejna od 2028 roku. Do 2030 roku moc morskiej energetyki wiatrowej na belgijskim Morzu Północnym zostanie zwiększona do 5,7 GW.
Autor: Łukasz Osiński/PAP
Powiązane wpisy
-
Montaż modułu na przyszłym atomowym USS John F. Kennedy
W stoczni Newport News Shipbuilding, należącej do koncernu Huntington Ingalls Industries, 9 grudnia przeprowadzono kolejny istotny etap budowy lotniskowca o napędzie jądrowym USS John F. Kennedy (CVN 79) typu Gerald R. Ford.
W artykule
Precyzyjne scalanie modułów na przyszłym USS John F. Kennedy
Widoczne na zdjęciu prace realizowane są już po zakończeniu zasadniczego formowania struktury kadłuba i prowadzone są z wykorzystaniem metody modułowej, od lat stosowanej w stoczni Newport News Shipbuilding. Duże sekcje konstrukcyjne powstają równolegle, a następnie są transportowane do suchego doku, gdzie następuje ich precyzyjne ustawienie i trwałe połączenie z wcześniej zmontowanymi fragmentami okrętu.
Przejście do etapu wyposażania kadłuba
Osadzenie górnej części dziobu sprawia, że sylwetka lotniskowca coraz wyraźniej odpowiada docelowemu kształtowi jednostki. Jednocześnie prace stoczniowe przechodzą do etapu zbrojenia okrętu, rozumianego w stoczniowej praktyce jako wyposażanie kadłuba. Obejmuje ono położenie rurociągów, montaż torów kablowych i kanałów wentylacyjnych, układanie kabli oraz wykonywanie kolejnych prac wyposażeniowych.
Montaż górnego modułu dziobowego należy do najbardziej czytelnych momentów budowy lotniskowca, wyraźnie zmieniających jego sylwetkę i potwierdzających postęp prac stoczniowym. Przyszły USS John F. Kennedy (CVN 79) jest drugą jednostką nowej generacji amerykańskich atomowych lotniskowców typu Gerald R. Ford, a Newport News Shipbuilding pozostaje jedyną stocznią w Stanach Zjednoczonych zdolną do realizacji tak złożonych programów okrętowych.
